به گزارش ایسنا، این تحلیل را شرکت مشاوره «آفری» (AFRY) برای گروه طرفدار محیط زیست «فراتر از سوختهای فسیلی» (Beyond Fossil Fuels) تهیه کرده است و نتایج تحقیقات آنان نشان میدهد که در حال حاضر ۳۷۵ گیگاوات پروژه انرژی تجدیدپذیر و ۴۵۵ گیگاوات پروژه ذخیرهسازی، در صف اتصال به شبکه در بلغارستان، جمهوری چک، آلمان، یونان، ایتالیا، لهستان، اسپانیا و انگلیس قرار دارند.
بر اساس این گزارش، این عدم پیشرفت شامل ظرفیت تجدیدپذیری است که تقریبا معادل ۹۸ درصد ناوگان فعلی نیروگاههای زغالسنگ و گاز اروپا است.
تلاش شبکههای توزیع برای همگامی با تقاضا
نتایج این تحلیل نشان داد که اپراتورهای شبکه توزیع، برای اتصال پروژههای جدید تجدیدپذیر و ذخیرهسازی به اندازه کافی سریع عمل نمیکنند تا همگام با تقاضا پیش روند. پژوهشگران، دیجیتالیسازی شبکه، برنامهریزی قویتر و اصلاحات نظارتی را به عنوان اقدامات کلیدی برای کاهش این گلوگاهها در سطح محلی معرفی کردهاند.
این تاخیرها همچنین مانع از گسترش سیستمهای ذخیرهسازی باتری میشوند که به طور فزایندهای برای متعادل کردن شبکههای برق متکی به انرژی باد و خورشید ضروری تلقی میشوند. این گزارش، سیستمهای ذخیرهسازی انرژی باتری را به عنوان ابزاری حیاتی برای کاهش فشار بر شبکههای برق اروپا با ذخیره انرژی مازاد تجدیدپذیری شناسایی کرد که در غیر این صورت اتلاف میشود.
هرچند ناوگان باتری اتحادیه اروپا از سال ۲۰۲۱، رشد ۱۰ برابری داشته و به بیش از ۷۷ گیگاوات ساعت رسیده، اما ظرفیت قابل توجهی همچنان در صفهای اتصال به شبکه گرفتار مانده است.
به گفته گروه طرفدار محیط زیست «فراتر از سوختهای فسیلی»، پروژههای ذخیرهسازی باتری در انتظار اتصال در آلمان، بریتانیا و لهستان، بیش از دو برابر هدفهای سال ۲۰۳۰ این کشورها برای ذخیرهسازی باتری است.
کیارا ناتالیکیو، مشاور ارشد «آفری»، شبکههای انتقال و توزیع را به عنوان عاملی حیاتی برای گذار انرژی اروپا توصیف و استدلال کرد که ارزش ظرفیت جدید تجدیدپذیر به طور فزایندهای به توانایی اتصال، حملونقل و متعادلسازی آن در سراسر سیستم بستگی دارد.
بر اساس گزارش ترکیه تودی، وی افزود: شبکهها – هم در بخش انتقال و هم در بخش توزیع – عامل حیاتی هستند، آنها در نهایت تعیین میکنند که آیا منابع جدید به ارزش قابل استفاده در یک سیستم برق تبدیل میشوند که به طور فزایندهای برقیتر، توزیعشدهتر و ناپایدارتر است.
انتهای پیام
