حسن نوری که در اسارت به نام زیداله شناخته میشد در گفتوگو با ایسنا اشاره به آغاز فعالیت خود در بسیج اظهار کرد: پس از صدور فرمان تشکیل بسیج مستضعفین از سوی امام خمینی(ره) در حالی که تازه به سن تکلیف رسیده بودم، به عضویت بسیج درآمدم. آموزشهای آن دوران بسیار ابتدایی بود و امکانات محدودی در اختیار نیروها قرار داشت. پس از چند مرحله حضور در جبهههای غرب و جنوب کشور، در زمستان سال ۱۳۶۰ برای سومین بار به منطقه عینخوش در جنوب اعزام شدم. در آن زمان همه نیروها انتظار انجام یک عملیات بزرگ را میکشیدند.
این آزاده دفاع مقدس با اشاره به عملیات فتحالمبین گفت: شب دوم فروردین ۱۳۶۱ عملیات آغاز شد. فرماندهانی همچون شهید صیاد شیرازی، محسن رضایی و احمد متوسلیان در هدایت عملیات نقش داشتند. ما حدود ۲۴ ساعت درگیر عملیات بودیم تا اینکه بر اثر گم کردن مسیر در تاریکی شب، خودرو ما وارد منطقه تحت کنترل نیروهای عراقی شد و هدف آتش سنگین دشمن قرار گرفت و تعدادی از همرزمانمان به شهادت رسیدند. چند نفر موفق شدیم از خودرو خارج شویم اما در نهایت در میان نیروهای عراقی گرفتار شدیم. دو نفر از همراهان ما نیز در همان منطقه به شهادت رسیدند. پس از یک شبانهروز سرگردانی در منطقه، نیروهای عراقی ما را شناسایی کردند. ابتدا تصور کردند همه ما شهید شدهایم، اما در نهایت متوجه زنده بودنمان شدند و ما را به اسارت گرفتند.
وی با اشاره به انتقال اسرا به عراق اظهار کرد: ابتدا به شهر العماره منتقل شدیم و در مدرسهای که به محل نگهداری اسرا تبدیل شده بود مستقر شدیم. پس از مدتی نیز ما را به بغداد و سپس اردوگاه عنبر منتقل کردند . شرایط نگهداری اسرا بسیار دشوار بود. کمبود غذا، ازدحام شدید و فشارهای روحی و جسمی بخشی از واقعیت زندگی در اردوگاهها بود.
وی همچنین به یکی از سختترین انتقالهای دوران اسارت اشاره کرد و گفت: در یک مرحله، دهها اسیر را در یک آمبولانس خالی از تجهیزات فشرده کردند. گرمای شدید و کمبود هوا باعث شده بود بسیاری از اسرا در آستانه خفگی قرار بگیرند. صحنهای که هرگز از خاطرم پاک نمیشود.
این آزاده دفاع مقدس در ادامه به فعالیتهای فرهنگی خود در دوران اسارت پرداخت و گفت: با وجود محدودیتها، تلاش میکردیم روحیه اسرا حفظ شود. شعر میسرودم و برای آنها سرود میساختم. این سرودها به صورت مخفیانه تمرین و اجرا میشد و نقش مهمی در تقویت روحیه اسرا داشت.
وی گفت: پس از رحلت امام خمینی(ره)، سرودی در سوگ ایشان سرودیم و با وجود ممنوعیتهای شدید، آن را در میان اسرا اجرا کردیم. این برنامهها با خطر تنبیه، انفرادی و شکنجه همراه بود اما بچهها دست از فعالیتهای فرهنگی برنمیداشتند.
نوری با اشاره به آزادی اسرا در مرداد ۱۳۶۹ گفت: من پس از هشت سال و نیم اسارت، در ۲۶ مرداد ۱۳۶۹ و در قالب نخستین گروه آزادگان از مرز خسروی وارد کشور شدم. آن روزها هنوز سازوکار استقبال از آزادگان شکل نگرفته بود و امکانات محدودی در مرز وجود داشت. پس از ورود به ایران، به پادگان اللهاکبر در نزدیکی کرمانشاه منتقل شدیم. در آنجا برای انجام معاینات پزشکی و تزریق واکسن چند روز در قرنطینه ماندیم. خانوادهها مشتاق دیدار فرزندان خود بودند، اما برای حفظ سلامت آزادگان ناچار بودیم چند روزی در قرنطینه بمانیم. در پادگان اللهاکبر، سرودی را که در دوران اسارت برای امام خمینی(ره) ساخته بودیم، برای نخستین بار در فضایی آزاد اجرا کردیم. این برنامه توسط صداوسیما ضبط و از شبکه سراسری پخش شد و با استقبال گسترده مردم مواجه شد. پس از آن، نخستین گروه آزادگان برای دیدار با رهبر معظم انقلاب اسلامی راهی تهران شدند؛ دیداری که به یکی از ماندگارترین خاطرات دوران پس از آزادی تبدیل شد.
روایت نخستین دیدار با رهبر انقلاب پس از بازگشت به میهن
پس از آزادی اسرا، خانوادهها در شهرهای مختلف کشور مشتاق دیدار فرزندان خود بودند ودر همین شرایط، مسئولان از آزادگان نظرخواهی کردند که ترجیح میدهند ابتدا به دیدار رهبر انقلاب بروند یا مستقیماً راهی شهرهای خود شوند. آزادگان اعلام کردند که مایل هستند ابتدا در دیدار با رهبر انقلاب شرکت کنند و سپس به دیدار خانوادههایشان بروند. در پی این تصمیم، تعداد زیادی از آزادگان از کرمانشاه به تهران منتقل شدند. هواپیماها به صورت مستمر در حال جابهجایی اسرا بودند.
وی با اشاره به ورود آزادگان به تهران گفت: پس از رسیدن به فرودگاه، اتوبوسها آماده انتقال ما بودند و نخستین مقصد، مرقد مطهر امام خمینی(ره) بود. از همان لحظهای که گنبد حرم امام را از هواپیما مشاهده کردیم، شور و شوق وصفناپذیری در میان آزادگان ایجاد شد؛ چرا که ما سالها در اسارت، دلتنگ امام و آرمانهای انقلاب بودیم.
این آزاده خاطرنشان کرد: در ورودی مرقد، مرحوم حجتالاسلام سیداحمد خمینی حضور داشت و از ما استقبال کرد. آزادگان با مشاهده حرم امام(ره) بیاختیار به سمت ضریح حرکت کردند. بسیاری از آنان با چشمانی اشکبار خود را به ضریح رساندند و صحنههایی کمنظیر از دلدادگی و دلتنگی نسبت به امام راحل رقم خورد. برخی از آزادگان برای بوسیدن ضریح و ابراز ارادت، حتی از قسمتهای مختلف سازه اطراف ضریح بالا رفته بودند. فضای مرقد آکنده از اشک، دعا و احساسات عمیق بود.
وی افزود: پس از گذشت دقایقی و آرامتر شدن فضای احساسی مراسم، آزادگان در مقابل جایگاه اصلی مرقد تجمع کردند. در این مراسم، گروه سرود آزادگان نیز به اجرای برنامه پرداخت. این سرود که در روزهای پیش از آن بارها تمرین و پخش شده بود. با این حال، به دلیل ازدحام جمعیت و شور و هیجان فراوان، کیفیت ضبط مراسم چندان مطلوب نبود و بخشهایی از آن بعدها در قالب مستندهایی از ورود نخستین گروه آزادگان به کشور منتشر شد.
نوری اظهار کرد: پس از اقامه نماز و صرف ناهار در مرقد امام خمینی(ره)، آزادگان راهی حسینیه امام خمینی شدند تا در دیدار با رهبر معظم انقلاب اسلامی شرکت کنند. در این مراسم ابتدا مرحوم آیتالله هاشمی رفسنجانی طی سخنانی به آزادگان بازگشت آنان را به میهن تبریک گفت. سپس گروه سرود آزادگان برنامهای ویژه اجرا کرد که مضمون آن اعلام بیعت و وفاداری آزادگان با رهبر معظم انقلاب اسلامی بود.
وی در پایان گفت: پس از اجرای سرود، رهبر معظم انقلاب اسلامی حدود نیم ساعت برای آزادگان سخنرانی کردند و این دیدار به یکی از ماندگارترین و خاطرهانگیزترین لحظات دوران پس از آزادی اسرا تبدیل شد.
انتهای پیام
