به گزارش ایسنا، کنستانتین فون هافمایستر، نویسنده و رئیس رسانه Multipolar Press در نشستی با میزبانی گروه آیندهپژوهی دفتر مطالعات حکمرانی مرکز پژوهشهای مجلس و اندیشکده فراسیاست، به چشمانداز ایران پس از جنگ در چندقطبیگرایی تمدنی و آغاز پایان نظم تک قطبی آمریکا پرداخت.
هافمایستر روزنامهنگار، مترجم و ویراستار در آمریکا، هند، ازبکستان و روسیه و نویسنده کتابهای «ترامپیسم مرموز» (۲۰۲۴) و «چندقطبی بودن!» (۲۰۲۵) در گفتوگویی با محمدطاها جهاندیده، رئیس اندیشکده فراسیاست در ابتدا درباره نتایج کنونی جنگ اخیر بر مردم آمریکا و اروپا گفت: «جنبش«ماگا» عملا از میان رفته و دیگر قابل احیا نیست. در گذشته، برخی گمان میکردند که دونالد ترامپ ممکن است ناجی غرب در برابر جریان لیبرالیسم باشد، اما آن دوران به پایان رسیده است.
وی افزود: با حمله به ایران، تمامی جنبههای مثبت و نفوذ ترامپ از میان رفت و اکنون هرگونه ارتباط با او به مثابه یک نشانه بسیار منفی تلقی میشود. حتی در آلمان، حزب «آلترناتیو برای آلمان» (AfD) که از حامیان سرسخت ترامپ بود و با مقاماتی چون ونس، معاون ترامپ دیدار داشت، اکنون همه اعتبار خود را به دلیل جنگ آمریکا با ایران از دست داده است. مردم عادی آمریکا علت درگیری با ایران را درک نمیکنند، زیرا دولت ترامپ توجیه روشنی ارائه نداده و پیوسته علت را تغییر میدهد. افزایش قیمت بنزین، این پرسش را برانگیخته که منافع این جنگ چیست؟ محبوبیت ترامپ رو به افول است و به احتمال قوی، جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای شکست خواهند خورد. رئیسجمهور بعدی ایالات متحده مجدداً از حزب دموکرات خواهد بود. بدینترتیب، ترامپ دقیقاً برعکس آنچه در پی آن بود، به دست آورد.»
هافمایستر با تاکید بر اینکه تأثیرات اقتصادی این جنگ تنها محدود به خاورمیانه نمیماند، بلکه سراسر جهان، بهویژه اروپای غربی را تحت تأثیر قرار می دهد، تشریح کرد: «آلمان با تعطیلی احمقانه نیروگاههای هستهای خود و کنار گذاشتن نفت و گاز ارزان روسیه به دلایل ایدئولوژیکِ ضدروسی، اشتباه راهبردی بزرگی را مرتکب شد. درگیری اوکراین نه فقط یک نبرد نظامی، بلکه تقابل ایدئولوژیک میان روحِ تکقطبی و لیبرالیسمِ رو به زوال از یک سو، و جهانبینی سنتی و دینیِ مورد حمایت روسیه و ایران از سوی دیگر است. غرب کاملاً این بعد معنوی را از دست داده است.»
هافمایستر همچنین با تبیین جایگاه ایران در اذهان عمومی جهان، بیان کرد: «ایران در این منازعه، اعتبار چشمگیری به دست آورده است، زیرا به نظر میرسد بسیاری از هواداران نظم چندقطبی و سنتگرایان محافظهکار، پیش از این، توانمندی ایران را دستکم گرفته بودند. این برداشت نادرست نه بر اساس جنگ اخیر، بلکه بر پایه منازعات پیشین شکل گرفته بود. بسیاری گمان میکردند ایران از خود دفاع مؤثری نمیکند و حملات را بدون واکنش جدی تحمل میکند. اما در درگیری کنونی، همه این تصورات دگرگون شده است.
این تحلیلگر سیاسی گفت: من شخصاً شگفتزده شدم؛ انتظار واکنش ایران را داشتم، اما نه به این سرعت و شدت. این پاسخ قوی، تأثیری جهانی بر افکار عمومی گذاشت. بسیاری از مردم در سراسر جهان، از تحولات جاری درگیری ایران و آمریکا درس گرفتهاند. برای نمونه، در روسیه بسیاری استدلال میکنند که باید با شدت بیشتری علیه اهداف در اوکراین جنگید. به باور آنان، غرب از اوکراین به عنوان ابزاری برای حمله به روسیه استفاده میکند؛ موشکهای بریتانیایی، آمریکایی و آلمانی برای حمله به روسیه و کشتن غیرنظامیان روسی به کار میروند. از آنجا که بسیاری از این موشکها توسط پرسنل آمریکایی یا بریتانیایی کنترل میشوند، نتیجه گرفته میشود که بریتانیا، فرانسه، آلمان و ایالات متحده مستقیماً در جنگ علیه روسیه مشارکت دارند. اکنون در روسیه این دیدگاه رایج شده که هرگاه موشکی بریتانیایی به اهداف غیرنظامی در خاک روسیه اصابت کند، دولت روسیه باید در برابر همدستان آن نیز تلافی کند. این نگاه جدید، نتیجه تحولات ایران است؛ زیرا روسها میبینند ایران چگونه از خود در برابر حملات اسرائیل و ایالات متحده دفاع میکند.
او در پایان نتیجه گرفته است:« آنها شاهدند که نوع دفاع بهکارگرفتهشده توسط ایران بسیار مؤثر است، تا حدی که ایالات متحده را عملاً ناتوان ساخته است. آمریکاییها اکنون نمیدانند چه واکنشی نشان دهند، زیرا ادامه حملات علیه ایران، تلافی دوباره و تشدید اوضاع را در پی خواهد داشت. نه تنها روسها، بلکه بسیاری از مردم جهان تحت تأثیر راهبرد ایران قرار گرفتهاند؛ بهویژه طرفداران جهان چندقطبی و جریانهایی که درصدد استقلال ملی هستند. ایران احترام زیادی، به ویژه از سوی کشورهای جهان جنوب که مدتها از سوی غرب استثمار شدهاند، به دست آورده است. بسیاری از کسانی که پیشتر در مورد ایران تردید داشتند، اکنون به دلیل دفاع قاطع و مصمم ایران از مردم و سرزمین خود، بیش از پیش به آن نزدیک شدهاند. در آینده، به همین دلیل، جایگاه ایران ارتقا خواهد یافت و شکلگیری اتحادهای جدید بسیار محتملتر خواهد شد.»
انتهای پیام
