محمود درگاهی شامگاه شنبه ۲۴ خرداد در شب شعر «اینبار که میآیم...» یادمانی برای ماه بلند غـزل معاصر که به همت معاونت فرهنگی جهاد دانشگاهی استان زنجان و با همکاری معاونت فرهنگی دانشگاه زنجان، برگزار شد، اظهار کرد: از قطران تبریزی تا حسین منزوی، شاعران ترکزبان فارسیگو همواره در برهههای مختلف تاریخی، نقشی تعیینکننده و اثرگذار در شعر فارسی داشتهاند.
وی با اشاره به جایگاه قطران تبریزی در سده پنجم هجری، افزود: مطابق روایت ناصرخسرو، قطران در آغاز شاعری برای رفع اشکالات خود به او مراجعه میکرد، اما بعدها به جایگاهی رسید که ذبیحالله صفا شعر او را از لطیفترین نمونههای تاریخ شعر فارسی دانست.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه خاقانی شروانی و نظامی گنجوی از برجستهترین چهرههای سده ششم هجری هستند، تصریح کرد: قصیده در دست خاقانی به نهایت توانایی رسیده و نظامی نیز با بنیانگذاری مکتب داستانسرایی، یکی از اثرگذارترین جریانهای شعر فارسی را پدید آورد.
درگاهی ادامه داد: در سده هشتم نیز شاعرانی چون محمود شبستری و اوحدی مراغهای با خلق آثاری همچون «گلشن راز» و «جام جم»، مرجع فکری و عرفانی زمانه خود بودند و اندیشههای آنان در دورههای بعدی نیز مورد توجه قرار گرفت.
او با اشاره به جایگاه صائب تبریزی در سبک هندی، گفت: صائب بزرگترین شاعر این سبک است و با آفرینش انبوهی از غزلها، قطورترین دیوان غزلیات تاریخ شعر فارسی را پدید آورد.
درگاهی با بیان اینکه در دوره معاصر نیز شاعرانی چون ایرج میرزا و پروین اعتصامی از چهرههای برجسته زمانه خود بودند، خاطرنشان کرد: نوگرایی در شعر فارسی نیز از تبریز آغاز شد و تقی رفعت بهعنوان نخستین نظریهپرداز شعر نو، در تحول شعر فارسی نقشی اساسی ایفا کرد.
وی در ادامه افزود: در دورههای جدید نیز چهرههایی همچون رضا براهنی، مفتون امینی و حسین منزوی در کنار دیگر شاعران معاصر، از شخصیتهای تأثیرگذار شعر و نقد ادبی ایران به شمار میروند.
این استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه زنجان در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به جایگاه شاهنامه فردوسی، گفت: شاهنامه یکی از بزرگترین شاهکارهای زبان فارسی است، اما این تصور که اگر شاهنامه نبود زبان فارسی از میان میرفت، نیازمند بازنگری است.
وی افزود: پیش از فردوسی دهها شاعر فارسیسرا حضور داشتهاند و پس از او نیز انبوهی از آثار منظوم و منثور خلق شده است که همگی در تداوم و شکوفایی زبان فارسی نقش داشتهاند.
درگاهی با بیان اینکه بزرگنمایی یک فرد و نادیده گرفتن دیگر بزرگان، ریشه در نوعی فردگرایی دارد، اظهار کرد: تاریخ ادبیات فارسی حاصل تلاش مجموعهای از شاعران و نویسندگان بزرگ است و نباید نقش آنان را در کنار یکدیگر نادیده گرفت.
وی با اشاره به جایگاه حسین منزوی در شعر معاصر، گفت: منزوی خود را «از جوجهققنوسان نیما» میدانست و کوشید همان تحولی را که نیما در شعر نو ایجاد کرد، در غزل فارسی به وجود آورد و به همین دلیل غزل او دارای مختصات و ویژگیهای متفاوتی است.
انتهای پیام
