عبدالعلی جلیلیان به مناسبت روز جهانی مبارزه با بیابانزدایی و خشکسالی (۲۷ خرداد) در گفت و گو با ایسنا، با اشاره به وضعیت اقلیمی استان کرمانشاه اظهار کرد: بر اساس شاخصهایی مانند میانگین بارندگی، وضعیت پوشش گیاهی و وجود گونههای خاص جانوری، در استان کرمانشاه بیابان به معنای واقعی وجود ندارد، اما برخی نقاط استان در معرض بیابانی شدن قرار دارند.
وی افزود: پدیده بیابانی شدن معمولا در اثر عواملی مانند تغییرات اقلیمی، کاهش بارندگیها، تخریب پوشش گیاهی و بهرهبرداری نادرست از منابع طبیعی رخ میدهد و اگر اقدامات پیشگیرانه در زمان مناسب انجام نشود، ممکن است در بلندمدت بخشهایی از اراضی به سمت شرایط بیابانی حرکت کنند.
رئیس اداره جنگلداری و جنگلکاری اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان کرمانشاه با اشاره به مناطق در معرض خطر این پدیده در استان گفت: در برخی نقاط از منطقه سومار و همچنین در بخشهایی از شهرستان قصرشیرین شرایطی وجود دارد که در صورت تداوم خشکسالیها و تغییرات اقلیمی ممکن است به سمت بیابانی شدن حرکت کنند، به همین دلیل تمرکز ما در اجرای اقدامات پیشگیرانه در این مناطق است.
وی یکی از مهمترین اقدامات انجام شده در این زمینه را اجرای طرح زراعت چوب عنوان کرد و گفت: در همین راستا پروژهای به وسعت ۶۰۰ هکتار در نزدیکی مرز خسروی اجرا شده که در آن از گونه اکالیپتوس استفاده شده است.
جلیلیان با بیان اینکه گونه اکالیپتوس به دلیل ویژگیهای خاص خود در مناطق گرم و خشک عملکرد مناسبی دارد، تصریح کرد: این گونه علاوه بر کمک به ایجاد پوشش گیاهی مناسب، نقش مؤثری در کنترل پدیده ریزگردها دارد و میتواند به تعدیل شرایط آب و هوایی و تلطیف هوا نیز کمک کند.
وی افزود: اجرای چنین طرحهایی علاوه بر کمک به بهبود شرایط زیستمحیطی منطقه، میتواند در تقویت پوشش گیاهی و جلوگیری از حرکت اراضی به سمت بیابانی شدن نیز مؤثر باشد.
جلیلیان با اشاره به برنامههای توسعه این طرح گفت: بر اساس برنامهریزیهای انجام شده امسال نیز ۱۰۰ هکتار دیگر به سطح اجرای این طرح در منطقه افزوده خواهد شد تا روند تقویت پوشش گیاهی در این نواحی ادامه پیدا کند.
رئیس اداره جنگلداری و جنگلکاری اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان کرمانشاه در ادامه به اجرای طرحهای مرتعداری در استان اشاره کرد و گفت: طرحهای مرتعداری یکی از اقدامات مهم در راستای حفاظت از منابع طبیعی و جلوگیری از تخریب اراضی است.
وی افزود: سالانه بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ هکتار از اراضی استان تحت پوشش اجرای طرحهای مرتعداری قرار میگیرد که بخشی از این اقدامات شامل کپهکاری با استفاده از گونههای مرتعی بومی و پایدار است.
به گفته جلیلیان، این گونههای مرتعی علاوه بر تقویت پوشش گیاهی، نقش مهمی در تثبیت خاک دارند و از فرسایش خاک و حرکت به سمت بیابانی شدن جلوگیری میکند.
وی همچنین به اجرای برخی عملیاتهای فنی در این حوزه اشاره کرد و گفت: حفر پیتینگ(چاله کنی) و انجام عملیات بیومکانیکی از دیگر اقداماتی است که برای افزایش نفوذ آب در خاک، تقویت پوشش گیاهی و بهبود شرایط اکولوژیکی مناطق در معرض تخریب انجام میشود.
رئیس اداره جنگلداری و جنگلکاری اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان کرمانشاه در ادامه به اهمیت پروژههای آبخیزداری و آبخوانداری اشاره کرد و افزود: این پروژهها از مهمترین اقدامات در حوزه مدیریت منابع طبیعی به شمار میروند و نقش بسیار مهمی در کنترل فرسایش خاک و جلوگیری از تخریب سرزمین دارند.
وی خاطرنشان کرد: سازههای آبخیزداری با ذخیرهسازی نزولات جوی، کاهش سرعت روانآبها و افزایش نفوذ آب در خاک، زمینه تقویت پوشش گیاهی را فراهم میکنند و همین موضوع به طور مستقیم در جلوگیری از بیابانی شدن اراضی مؤثر است.
جلیلیان با تأکید بر لزوم توجه به مدیریت منابع طبیعی در شرایط تغییرات اقلیمی، گفت: تغییرات اقلیمی و کاهش بارندگیها از مهمترین عواملی هستند که میتوانند روند بیابانی شدن را تشدید کنند، بنابراین لازم است برنامههای حفاظتی و مدیریتی در این حوزه با جدیت بیشتری دنبال شود.
انتهای پیام
