حجتالاسلام محمد حائری شیرازی، در گفتوگو با ایسنا ضمن اشاره بر اهمیت معرفت در عصر غیبت اظهار کرد: یکی از دعاهایی که در معارف شیعه مورد تأکید فراوان قرار گرفته و اهلبیت(ع) به قرائت مداوم آن در عصر غیبت سفارش کردهاند، دعای معروف معرفت است.
این استاد حوزه و دانشگاه افزود: در این دعا میخوانیم «اللهم عرفنی نفسک، فإنک إن لم تعرفنی نفسک لم أعرف نبیک، اللهم عرفنی نبیک، فإنک إن لم تعرفنی نبیک لم أعرف حجتک، اللهم عرفنی حجتک، فإنک إن لم تعرفنی حجتک ضللت عن دینی.» این دعا به خوبی نشان میدهد که مسئله معرفت و شناخت در عصر غیبت تا چه اندازه دارای اهمیت است.
وی با طرح این پرسش که علت اصرار اهلبیت(ع) بر مسئله معرفت چیست؟ گفت: باید دید این شناخت چگونه به دست میآید و مسیر کسب آن چیست. آیا صرفاً با شناخت علائم ظهور میتوان به معرفت امام زمان(عج) دست یافت؟ آیا اینکه بدانیم سفیانی کیست، دجال چه کسی است و علائم قطعی و غیرقطعی ظهور چه زمانی رخ میدهد، همان معرفتی است که در روایات مورد تأکید قرار گرفته است؟ قطعاً چنین نیست.
حائری ادامه داد: نکته مهم این است که برای شناخت و دستیابی به معرفت حقیقی باید از مسیر عاشورا حرکت کرد. ما نمیتوانیم قله ظهور را بشناسیم مگر آنکه از مسیر کربلا عبور کنیم. رهیافتها و آموزههایی که اهلبیت(ع) در روایات خود ارائه کردهاند نیز دقیقاً ما را به همین سمت هدایت میکنند.
این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به اهداف نهضت عاشورا اظهار کرد: این سخن، برداشتی شخصی نیست، بلکه ریشه در فرمایشات معصومین(ع) دارد. امام حسین(ع) در وصیتنامه مشهور خود فرمودند «إنما خرجت لطلب الإصلاح فی أمة جدی»؛ یعنی هدف اصلی قیام عاشورا اصلاح امت پیامبر اکرم(ص) بوده است.
وی افزود: از سوی دیگر، هنگامی که روایات مربوط به ظهور را بررسی میکنیم، مشاهده میشود که مأموریت اصلی حضرت ولیعصر(عج) نیز برپایی قسط و عدالت در جهان است. در روایات آمده است که آن حضرت «یملأ الله به الأرض قسطاً و عدلاً کما مُلئت ظلماً و جوراً»؛ یعنی زمین را پس از آنکه از ظلم و ستم پر شده باشد، سرشار از عدل و داد خواهند کرد.
حائری تصریح کرد: هنگامی که این دو گزاره را در کنار یکدیگر قرار میدهیم، به این نتیجه میرسیم که جامعه عصر مهدوی در حقیقت جامعه تکاملیافته عصر حسینی است. از این رو، در مسیر رسیدن به ظهور، چارهای جز حرکت در امتداد جریان عاشورا وجود ندارد.
این کارشناس مذهبی با تأکید بر ضرورت داشتن معیار برای تشخیص حق از باطل در عصر غیبت گفت: ما به یک معیار نیاز داریم تا دچار اشتباه نشویم. اگر فردی ادعای مهدویت یا حتی امامت کرد، چگونه باید حقانیت یا بطلان ادعای او را تشخیص داد؟ تاریخ مهدویت نشان میدهد که افراد و جریانهای مختلفی در طول زمان چنین ادعاهایی داشتهاند و نادرستی ادعاهای آنان نیز آشکار شده است.
وی ادامه داد: معیار اصلی در این زمینه، ظلمستیزی، استکبارستیزی و تلاش برای برپایی عدالت است. اگر کسی مدعی باشد که در مسیر مهدویت حرکت میکند یا حتی خود را امام زمان معرفی کند و از مردم بخواهد با او بیعت کنند، صرف ادعا ارزشی ندارد. آنچه اهمیت دارد، میزان پایبندی آن جریان به عدالتخواهی و مبارزه با ظلم است.
حائری اظهار کرد: اگر جریانهای نوظهور و مدعیان دروغین مهدویت واقعاً در مسیر ظلمستیزی حرکت میکردند، تشخیص حقیقت برای مردم دشوارتر میشد، اما وقتی عملکرد آنان را بررسی میکنیم، میبینیم که نه تنها در مسیر مقابله با ظلم نبودهاند، بلکه در بسیاری از موارد در پازل دشمن و در راستای منافع شخصی خود حرکت کردهاند.
این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به شرایط کنونی جهان گفت: امروز در عصری زندگی میکنیم که میتوان آن را عصر روایتها و جنگ روایتها نامید. در چنین فضایی ضروری است که معیارهای اصیل مکتب اهلبیت(ع) همواره مورد توجه قرار گیرد.
وی افزود: ظلمستیزی، استکبارستیزی و زیر بار ذلت نرفتن، از مهمترین آموزههایی است که امام حسین(ع) در نهضت عاشورا برای بشریت تبیین کردند و قرار است در عصر ظهور نیز همین اصول به عنوان مبانی اساسی جامعه مهدوی مطرح باشد.
حائری در پایان تأکید کرد: اگر این معیارها در شناخت و تحلیل ما حضور جدی داشته باشد، میتوانیم با یک بینش تمدنی به مسئله ظهور نگاه کنیم و در مسیر شناخت صحیح امام عصر(عج) و آمادگی برای تحقق جامعه مهدوی گام برداریم.
انتهای پیام
