امامزاده قاسم که بنا بر روایات و باورهای مردمی، مدفن قاسم فرزند امام محمدتقی (امام جواد علیهالسلام) است، قرنهاست که به عنوان یکی از کانونهای اصلی زیارتی و مرکز ترویج معارف دینی در استان مازندران میدرخشد.
هنر معماری در خدمت معنویت
آنچه بیش از هر چیز چشم زائران را در بدو ورود به این آستان مقدس خیره میکند، هندسه منحصربفرد و سبک معماری آن است. این بنا با نقشهای هشتضلعی و گنبد هرمیشکل خاص خود که در میان بومیان به «کلاه درویشی» شهره است، شکوهی متمایز را به نمایش میگذارد. ارتفاع ۲۲ متری این بقعه و طاقنماهای منظم دو ردیفهاش، نمادی از پایداری و استواری ایمان است که هنرمندان مسلمان با ظرافت تمام آن را به تصویر کشیدهاند.
صندوقهای نفیس؛ شاهکار هنر نجاری در قرن نهم
قلب تپنده این زیارتگاه، صندوقهای چوبی مشبک و کندهکاریشدهای است که قدمت آنها به قرن نهم هجری بازمیگردد. این آثار هنری که توسط «استاد احمد نجار ساروی» خلق شدهاند، با حاشیهنویسیهای فاخر از آیات نورانی قرآن به خط نسخ اعلا، پیوند عمیق هنر قدسی با کلام وحی را متجلی کردهاند.
در ورودی بقعه که با هنر دست «حسین بن استاد احمد نجار» در سال ۸۷۰ هجری قمری ساخته شده، سندی ماندگار از ارادت هنرمندان این مرز و بوم به ساحت مقدس اهلبیت (ع) است که هنوز پس از گذشت بیش از ۵ قرن، اصالت خود را حفظ کرده است.
میراثداری در آستانه تحول
تزئینات کاشیکاری در ازارهها و آینهکاریهای خیرهکننده در فضای داخلی مسجدِ این مجموعه، فضایی روحانی برای راز و نیاز زائران فراهم آورده است.
امامزاده قاسم (ع) بابل، امروز نه تنها به عنوان یک اثر ارزشمند تاریخی، بلکه به عنوان «مرکز دینی» شهر، نقشی کلیدی در حفظ هویت مذهبی منطقه و گسترش فرهنگ زیارت دارد؛ پناهگاهی آرام برای دلهای مشتاقی که در هر زمان، رو به سوی این مأمن نورانی دارند.
امامزاده قاسم بابل؛ قلب تپنده عزاداری تاسوعا و عاشورا و خاستگاه بیعت شبانه مردم مؤمن
آستان مقدس امامزاده قاسم (ع) بابل در ایام تاسوعا و عاشورای حسینی، بار دیگر به کانون اصلی اجتماع عاشقان اهلبیت (ع) در این شهر و مناطق پیرامونی تبدیل شده است؛ جایی که هزاران نفر از عزاداران حسینی از شهرهای اطراف و روستاهای همجوار، با حضور در این زیارتگاه تاریخی، در سوگ امام شهید به عزاداری، سینهزنی، کربزنی و زنجیرزنی میپردازند و جلوهای از شکوه شعائر حسینی را به نمایش میگذارند.
امامزاده قاسم (ع) بابل در روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی، جایگاه ویژهای در برگزاری آیینهای مذهبی و ملی مردم مؤمن این شهرستان دارد و هر ساله میزبان خیل عظیم عزادارانی است که برای عرض ارادت به ساحت سیدالشهدا (ع) و اهلبیت عصمت و طهارت (ع) در این مکان مقدس گرد هم میآیند.
این زیارتگاه که در طول سال نیز یکی از مهمترین پایگاههای مذهبی و فرهنگی شهر بابل به شمار میرود، در ایام محرم به ویژه تاسوعا، عاشورا و شام غریبان، به قلب تپنده عزاداریهای مردمی تبدیل میشود؛ جایی که هیئتهای مذهبی از سطح شهر بابل، شهرهای اطراف و روستاهای همجوار، با حضور منظم و گسترده خود، صحنههایی باشکوه از ارادت و دلدادگی را رقم میزنند.
برگزاری آیینهای سنتی و پرشور همچون دمامزنی، سینهزنی، کربزنی و زنجیرزنی در صحن و اطراف این آستان مقدس، فضایی سرشار از حزن و معنویت ایجاد میکند و هر ساله جمعیت انبوهی از عزاداران را در این مکان گرد هم میآورد.
از دیگر ویژگیهای شاخص این مجموعه، برگزاری مراسم بیعت شبانه مردم بابل است؛ آیینی که در آن مردم مؤمن و ولایی، با حضور در جوار این امامزاده، بار دیگر بر وفاداری خود به آرمانهای انقلاب اسلامی، ولایتمداری و راه شهدای کربلا تأکید میکنند و با قرائت شعارهای انقلابی و مذهبی، صحنهای معنادار از پیوند عاشورا و انقلاب را به نمایش میگذارند.
امسال نیز حال و هوای امامزاده قاسم (ع) بابل متفاوتتر از سالهای گذشته است؛ شور عزاداری حسینی در کنار فضای پرشور بیعت و همدلی مردمی، این آستان مقدس را به نماد همزمان عزاداری، بصیرت، وحدت و ولایتمداری در بابل تبدیل کرده است.
حضور گسترده مردم، هیئتهای مذهبی و خانوادههای عزادار در این مکان، نشان میدهد که امامزاده قاسم (ع) تنها یک بقعه تاریخی نیست، بلکه مرکز جوشان ایمان، عشق حسینی و همبستگی دینی مردم بابل و مناطق اطراف است؛ مکانی که نام آن با محرم، عاشورا و شام غریبان گره خورده و هر ساله صحنهای ماندگار از اجتماع عاشقان اباعبدالله الحسین (ع) را رقم میزند.
انتهای پیام
