به گزارش ایسنا، طرح ناسا برای بازگرداندن فضانوردان به ماه و تقویت صنعت فضایی تجاری که به سرعت به رشد خود ادامه میدهد، با مانعی در زیرساختها روبهرو است.
به نقل از اسپیس، گزارش جدید اداره بازرسی کل ناسا هشدار میدهد که تأسیسات پرتاب در «مرکز فضایی کندی» در فلوریدا و «تأسیسات پرواز والوپس» در ویرجینیا با افزایش تقاضا در سراسر آژانس و بخش خصوصی، به ظرفیت کامل خود نزدیک میشوند. زیرساختهای پشتیبانی مانند جادهها، برق و خطوط لوله گاز و سوخت که پایه و اساس شبکه سکوهای پرتاب مرکز فضایی کندی را برای پشتیبانی از برنامه «آپولو» در دهه ۱۹۶۰ بنا نهادند، به طور فزایندهای تحت فشار تقاضای ماموریتهای «آرتمیس»(Artemis) ناسا و شرکتهای «اسپیسایکس»(SpaceX)، «بلو اوریجین»(Blue Origin)، «ائتلاف پرتاب و راهاندازی»(ULA) و سایر کاربران قرار دارند.
در این گزارش آمده است: بر اساس پیشبینیهای کنونی پرتاب انتظار میرود کندی و والوپس در بازه زمانی ۲۰۲۸ تا ۲۰۲۹ تقریباً با ظرفیت کامل خود فعالیت کنند.
اگرچه در این گزارش از ناسا به خاطر اقداماتی که برای رسیدگی به این مشکلات انجام داده، تقدیر شده اما مقامات آژانس تخمین میزنند که برای تکمیل بهروزرسانیهای لازم حداقل به یک میلیارد دلار نیاز است و از این مبلغ، تنها ۲۵۰ میلیون دلار به عنوان بخشی از بودجه ناسا که در لایحه اصلاح بودجه H.R.1 سال گذشته اختصاص داده شده بود، تأمین شده است.
در ساحل فضایی فلوریدا، این ارزیابی شامل تأسیسات پرتاب در مرکز فضایی کندی و «پایگاه نیروی فضایی کیپ کاناورال» میشود که براسا این گزارش، شاهد افزایش پرتابهای پشتیبانیشده توسط ناسا از ۳۱ پرتاب در سال ۲۰۲۰ به ۱۰۹ پرتاب در سال ۲۰۲۵ بوده است. والوپس که سکوهای پرتاب کمتر و کوچکتری دارد، به طور سنتی در مقایسه با مرکز فضایی کندی شاهد ماموریتهای زیادی نیست اما تاسیسات ویرجینیا در همین بازه زمانی، جهش شدیدتری را تجربه کرده و از سه پرتاب در سال ۲۰۲۰ به ۱۷ پرتاب در سال ۲۰۲۵ رسیده؛ یعنی افزایش ۴۶۷ درصدی داشته است. ناسا انتظار دارد تا سال ۲۰۳۰، ترافیک در هر دو تاسیسات حدود ۱۵۰ درصد دیگر افزایش یابد. مقامات ناسا گفتند که تعداد پرتابهای خام، فشار بر زیرساختها را به طور کامل نشان نمیدهد زیرا پرتابها پیش از انجام شدن به روزها یا هفتهها فعالیت پشتیبانی نیاز دارند.
این گزارش به کاستیهای زیرساخت پرتاب در هر دو مرکز اشاره دارد اما خاطرنشان میکند که چالشهای والوپس با ارتقاءهای اخیر در هفت تاسیسات پرتاب فعال آن تا حدی کاهش یافته است. والوپس عموماً میزبان پرتابگرهای کوچک و متوسط مانند موشک «آنتارس»(Antares) شرکت «نورثروپ گرومن»(Northrop Grumman) و «الکترون»(Electron) شرکت «راکت لب»(Rocket Lab) است اما گامهایی را نیز برای پشتیبانی از موشک آینده «نوترون»(Neutron) راکت لب و موشک «آلفا»(Alpha) شرکت «فایرفلای ایرواسپیس»(Firefly Aerospace) برداشته که انتظار میرود امسال از این تاسیسات پرتاب شود.
اسپیسایکس به پرتاب موشک «فالکون ۹»(Falcon 9) خود عمدتاً از سکوی پرتاب SLC-40 روی آورده و LC-39A را برای پرتابهای «فالکون هوی»(Falcon Heavy) رزرو کرده؛ در حالی که اولین برج پرتاب فلوریدا برای موشک «استارشیپ»(Starship) در همان سکو در حال ساخت است. اسپیسایکس امیدوار است که پرتاب استارشیپ از این سکو را پیش از پایان سال ۲۰۲۶ آغاز کند.
این شرکت برنامههایی را نیز برای دومین سکوی فضایی استارشیپ در SLC-37 دارد. وقتی استارشیپ که هنوز در تاسیسات «استاربیس»(Starbase) تگزاس در حال توسعه است به طور کامل عملیاتی شود، اسپیسایکس انتظار دارد که تا ۴۴ پرتاب در سال را از مرکز فضایی کندی و ۷۶ پرتاب در سال را از SLC-37 داشته باشد. این برابر با یک پرتاب استارشیپ در هر هشت روز برای LC-39A است اما برای پشتیبانی موفقیتآمیز برنامه آرتمیس ناسا به سرعت بالاتری نیاز خواهد بود.
انتهای پیام
