به گزارش ایسنا، زلزلههای پیاپی با بزرگی ۷.۲ و ۷.۵ ریشتر که با فاصله یک دقیقه از یکدیگر رخ دادند، بیش از ۹۰۰ نفر را کشته و ویرانی گستردهای را در «کاراکاس» و اطراف آن ایجاد کردهاند.
آمریکای لاتین که در امتداد حلقه آتش اقیانوس آرام و در بالای مرزهای صفحات تکتونیکی نازکا، کوکوس، کارائیب و آمریکای جنوبی قرار دارد، کشورهایی مانند شیلی، پرو، اکوادور، مکزیک و ونزوئلا را به ویژه در برابر زلزلههای ویرانگر آسیبپذیر میکند.
در طول قرن گذشته، این منطقه مجموعهای از لرزههای فاجعهبار را تجربه کرده است که جان دهها هزار نفر را گرفته، باعث سونامیهای مخرب شده و آمادگی در برابر بلایای طبیعی را در سراسر قاره آمریکا به چالش کشیده است.
غرب ونزوئلا (با بزرگی ۷.۲ و ۷.۵ ریشتر)
دو زلزله با بزرگی ۷.۲ و ۷.۵ ریشتر در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۶، غرب ونزوئلا را با فاصله کمتر از یک دقیقه لرزاند و باعث ویرانی گسترده در کاراکاس و مناطق همسایه شد.
طبق گزارش سازمان زمینشناسی ایالات متحده، دومین زلزله، قویترین زلزلهای بود که از سال ۱۹۰۰ در ونزوئلا رخ داده و در بیشتر مناطق شمالی آمریکای جنوبی و کارائیب احساس شد. ساختمانهای مسکونی، بیمارستانها و زیرساختهای عمومی آسیب دیده یا فرو ریختند، در حالی که جادهها، فرودگاهها و شبکههای برق مختل شدند.
در حالی که گروههای امداد و نجات در جستجوی بازماندگان در زیر آوار بودند، تاکنون دستکم بیش از ۹۰۰ نفر کشته و هزاران نفر دیگر زخمی و مفقود شدند.
این فاجعه، ونزوئلا را به فهرست زلزلههای ویرانگری که در طول قرن گذشته آمریکای لاتین را لرزانده است، اضافه کرد. منطقهای که در امتداد برخی از فعالترین مرزهای صفحات تکتونیکی جهان قرار دارد.
جنوب هائیتی (۷.۲ ریشتر)
زلزلهای به بزرگی ۷.۲ ریشتر در ۱۴ اوت ۲۰۲۱ شبهجزیره جنوبی هائیتی را لرزاند.
بیش از ۲۲۰۰ نفر کشته و بیش از ۱۲ هزار نفر زخمی شدند و دهها هزار خانه، مدرسه، کلیسا و بیمارستان ویران یا به شدت آسیب دیدند.
این فاجعه در حالی رخ داد که هائیتی با بیثباتی سیاسی دست و پنجه نرم میکرد.
همچنین با وقوع طوفان گرمسیری موسوم به «گریس» که چند روز پس از زلزله، باران شدید و سیل به همراه داشت، تلاشهای امدادرسانی با مشکل بیشتری مواجه شد. این زلزله به مرگبارترین فاجعه هائیتی از زمان زلزله فاجعهبار سال ۲۰۱۰ تبدیل شد.
پدرنالس، اکوادور (۷.۸ ریشتر)
قویترین زلزله اکوادور در دهههای اخیر در ۱۶ آوریل ۲۰۱۶ در نزدیکی پدرنالس رخ داد و استانهای ساحلی «مانابی» و «اسمرالداس» را ویران کرد.
بیش از ۶۷۰ نفر کشته، بیش از ۶۰۰۰ نفر زخمی و نزدیک به ۳۰ هزار نفر آواره شدند و ساختمانهای آپارتمانی، هتلها، بزرگراهها و پلها فرو ریختند.
این زلزله میلیاردها دلار خسارت اقتصادی به بار آورد و یکی از بزرگترین تلاشهای بازسازی اکوادور در تاریخ مدرن را به دنبال داشت. هزاران پسلرزه ماهها ادامه داشت و عملیات امداد و نجات را پیچیده کرد.
ایکیکه، شیلی (۸.۲ ریشتر)
در تاریخ یک آوریل ۲۰۱۴، زمینلرزهای به بزرگی ۸.۲ ریشتر در نزدیکی سواحل «ایکیکه» به وقوع پیوست. در پی صدور هشدار سونامی، مقامات دستور تخلیه نزدیک به یک میلیون نفر را در امتداد نوار ساحلی شیلی در حاشیه اقیانوس آرام صادر کردند.
این زمینلرزه در برخی مناطق ساحلی امواجی به ارتفاع ۲ متر ایجاد کرد و موجب رانش زمین، قطع برق و خسارات سازهای شد. در این حادثه شش نفر جان باختند و به صدها خانه آسیب وارد شد. دانشمندان این رویداد را گسیختگیِ بخشی از یک شکاف لرزهای توصیف کردند.
آمار نسبتاً پایین تلفات، عمدتاً به بهبود سیستمهای واکنش اضطراری، برنامههای تخلیه و زیرساختهای مقاوم در برابر زلزله در شیلی نسبت داده شد.
مائوله، شیلی (۸.۸ ریشتر)
به گزارش آناتولی، یکی از قویترین زلزلههای قرن بیست و یکم در ۲۷ فوریه ۲۰۱۰ مرکز شیلی را لرزاند و نزدیک به ۵۰۰ کیلومتر از خط گسل در امتداد ساحل این کشور را شکافت. بیش از ۵۰۰ نفر کشته شدند، بیش از ۳۷۰ هزار خانه آسیب دیدند یا ویران شدند و تقریباً دو میلیون نفر تحت تأثیر قرار گرفتند.
این زلزله باعث ایجاد سونامی شد که قبل از گسترش در سراسر اقیانوس آرام، چندین شهر ساحلی شیلی را تحت تاثیر قرار داد.
خسارت وارده حدود ۳۰ میلیارد دلار تخمین زده شد و آن را به یکی از پرهزینهترین بلایای طبیعی شیلی تبدیل کرد. قوانین سختگیرانه ساختمانی این کشور که پس از زلزلههای قبلی تقویت شده بودند، به طور گسترده به دلیل جلوگیری از تلفات جانی مورد توجه قرار گرفتند.
مکزیکوسیتی، مکزیک (۸ ریشتر)
اگرچه مرکز زلزله در صدها کیلومتری ساحل اقیانوس آرام مکزیک قرار داشت، اما زلزله ۸.۰ ریشتری در ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۵، به دلیل تقویت امواج لرزهای باعث تخریب فاجعهباری در مکزیکوسیتی شد.
صدها بلوک آپارتمانی، بیمارستان و ساختمان اداری فرو ریخت و خدمات اورژانس را تحت فشار قرار داد. آمار رسمی تلفات حدود ۱۰ هزار نفر بود، اگرچه تخمینهای مستقل از ۱۰ هزار تا ۳۰ هزار نفر متغیر بود.
دهها هزار نفر بیخانمان شدند و خسارات اقتصادی به میلیاردها دلار رسید. این فاجعه سیستم حفاظت مدنی مکزیک را متحول کرد و منجر به مقررات سختگیرانهتر ساخت و ساز و بهبود آمادگی در برابر زلزله در سراسر کشور شد.
انکاش، پرو (۷.۹ ریشتر)
در ۳۱ مه ۱۹۷۰، زلزلهای قدرتمند به بزرگی ۷.۹ ریشتر منطقه انکاش پرو را لرزاند و یکی از مرگبارترین بلایای طبیعی در تاریخ آمریکای جنوبی را رقم زد.
حدود ۶۶ هزار تا ۷۰ هزار نفر کشته و تقریباً ۸۰۰ هزار نفر در شمال پرو بیخانمان شدند. تمام روستاها در زیر رانش زمین ناپدید شدند در حالی که جادهها، پلها و شبکههای ارتباطی تخریب شدند.
این فاجعه همچنان مرگبارترین زلزله پرو و یکی از فاجعهبارترین رانشهای زمین ناشی از زلزله در جهان است.
والدیویا، شیلی (۹.۵ ریشتر)
قویترین زلزلهای که تاکنون با دستگاه ثبت شده است، در ۲۲ مه ۱۹۶۰ جنوب شیلی را لرزاند و به بزرگی ۹.۵ ریشتر رسید. حدود ۱۶۵۵ نفر کشته، حدود ۳۰۰۰ نفر زخمی و نزدیک به دو میلیون نفر بیخانمان شدند.
این زلزله باعث ایجاد سونامی در سراسر اقیانوس آرام شد که جوامع ساحلی در شیلی را ویران کرد و سپس به هاوایی، ژاپن و فیلیپین رسید، جایی که تلفات و خسارات بیشتری گزارش شد.
رانش زمین، سیل و فعالیتهای آتشفشانی در روزهای بعد، ویرانیها را در سراسر جنوب شیلی تشدید کرد. زلزله بزرگ شیلی همچنان معیاری است که تمام زلزلههای مدرن با آن سنجیده میشوند.
چیلان، شیلی (۸.۳ ریشتر)
یکی از مرگبارترین بلایای طبیعی شیلی در ۲۴ ژانویه ۱۹۳۹، چیلان و مناطق اطراف آن را تحت تاثیر قرار داد و حدود ۲۸ هزار نفر را کشت و دهها هزار نفر دیگر را زخمی کرد.
بخش عمدهای از شهر با فرو ریختن خانهها، مدارس، کلیساها و ساختمانهای عمومی به تلی از خاک تبدیل شد. این زلزله بیش از ۱۰۰ هزار نفر را بیخانمان کرد و آسیبپذیری کشور را در برابر رویدادهای بزرگ لرزهای آشکار ساخت.
این فاجعه دولت شیلی را بر آن داشت تا برنامهریزی شهری را مدرن کند و استانداردهای سختگیرانهتری برای ساختمانهای مقاوم در برابر زلزله وضع کند. همچنین ایجاد نهادهای ملی مسئول مدیریت اضطراری و بازسازی را تسریع کرد.
اسمرالداس، اکوادور-کلمبیا (۸.۸ ریشتر)
در ۳۱ ژانویه ۱۹۰۶، زلزلهای با قدرت ۸.۸ ریشتر در نزدیکی اسمرالداس، ساحل را لرزاند. این زلزله باعث ایجاد سونامی قدرتمندی شد که اقیانوس آرام را درنوردید و چند ساعت بعد به سواحل آمریکای مرکزی، هاوایی و ژاپن رسید.
بین ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ نفر کشته شدند، در حالی که مناطق ساحلی در اکوادور و کلمبیا متحمل ویرانی گستردهای شدند.
این زلزله همچنان یکی از بزرگترین زلزلههای ثبت شده در آمریکای لاتین است و از اولین رویدادهای لرزهای بود که نشان داد چگونه زلزلههای این منطقه میتوانند سونامیهای فرااقیانوسی ایجاد کنند.
انتهای پیام
