نادر پیری اردکانی در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: روضهخوانی در اردکان سابقهای طولانی دارد و در گذشته به شکلهای مختلف برگزار میشده است؛ بهطوری که در دوره قاجار بیشتر این مراسم در حسینیههایی مانند حسینیه بازار نو، کوشکنو، زینالدین، مسجد جامع چرخاب و تکیه زینالدین برپا میشده است.
وی افزود: علاوه بر این محافل عمومی، برخی خانوادههای سرشناس و متمول شهر مانند خاندان صدرالفضلا، مجدالعلما، ضیاییها و فلاحیها نیز در منازل خود روضههای خانگی برگزار میکردند و بسیاری از مردم و حتی دستههای عزاداری در این مراسمها حضور مییافتند.
این نویسنده اردکانی ادامه داد: یکی از این روضهها که همچنان تداوم دارد، مراسمی است که در خانه تاریخی استاد حسین اردکان برگزار میشود و حدود یک قرن برای آن موقوفات روضهخوانی وجود داشته است.
به گفته وی، در گذشته در همین مکان روضهخوانی هفتگی ویژه بانوان نیز برگزار میشده که در ایام تاسوعا و عاشورا رونق بیشتری داشته است.
پیری با اشاره به زمانهای برگزاری این مراسمها در گذشته، گفت: برخی روضهها پس از نماز صبح، برخی حوالی ساعت ۱۰ صبح که زمان مناسب برای حضور بازاریان بود و تعدادی نیز پس از نماز ظهر یا در ساعات عصر و شب برگزار میشده است.
وی همچنین از افزایش برگزاری روضههای خانگی در سالهای اخیر خبر داد و گفت: مشارکت جوانان در برپایی، پذیرایی و اطلاعرسانی این مراسمها باعث شده این سنت مذهبی دوباره رونق بگیرد.
این پژوهشگر فرهنگی افزود: پذیرایی با صبحانههای سنتی مانند ارده، حلواارده، آش، نان و پنیر، خرما و سبزی از جلوههای خاص این مراسمهاست و در برخی خانههای تاریخی و بومگردیهای اردکان نیز همچنان برگزار میشود.
پیری در پایان گفت: تداوم و رونق روضههای خانگی در اردکان علاوه بر حفظ یک سنت مذهبی، به تقویت پیوندهای اجتماعی و معرفی بخشی از فرهنگ بومی این شهرستان نیز کمک کرده است.
انتهای پیام
