هادی علیقلی با اشاره به پیچیدگی پدیده پرخوری اظهار کرد: چاقی و پرخوری علاوه بر عوامل محیطی و روانشناختی، به ساختار و عملکرد مدارهای عصبی مغز نیز وابسته هستند.
وی افزود: یکی از مهمترین این مدارها، مدار پاداش مغز است که ساختارهایی مانند ناحیه تگمنتوم شکمی و هسته اکومبنس را در بر میگیرد. این مدار از طریق ترشح دوپامین، احساس لذت و رضایت ناشی از خوردن غذاهای خوشایند را ایجاد میکند و در پرخوریهای هیجانی یا وسواسگونه نقش مهمی دارد.
این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز ادامه داد: تفاوتهای شناختی و عملکردی در قشر پیشپیشانی مغز که مسئول کنترل رفتار، تصمیمگیری و مهار تکانهها است نیز با پرخوری ارتباط دارد و در افراد مبتلا به پرخوری، کاهش فعالیت این ناحیه میتواند توانایی مقاومت در برابر هوسهای غذایی را مختل کند.
علیقلی با بیان اینکه این تغییرات سبب تداوم چرخه پرخوری و اضافهوزن میشود، گفت: شناخت بهتر مدارهای عصبی مغز، زمینه را برای ارائه درمانهای هدفمند و نوآورانه فراهم کرده است.
وی افزود: روشهایی مانند تحریک مغناطیسی مغز و برخی درمانهای دارویی که بر تنظیم انتقالدهندههای عصبی تمرکز دارند، میتوانند به بازتنظیم مدارهای پاداش و تقویت عملکرد مهاری مغز کمک کنند. همچنین یافتههای نوروساینس به توسعه مداخلات شناختی ـ رفتاری برای تقویت کنترل تکانه و مدیریت استرس منجر شده است.
به گزارش ایسنا، به نقل از روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی شیراز در روز یکشنبه ۲۱ تیر، این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز تأکید کرد: دستاوردهای نوروساینس، درک عمیقتری از ریشههای زیستی و شناختی پرخوری فراهم کرده و میتواند راه را برای درمانهای دقیقتر و فردمحور در مقابله با چاقی و اختلالات خوردن هموار سازد.
انتهای پیام
