روستای رویین اسفراین با دارا بودن قدمتی بیش از ۵۰۰ سال و تپههای زیبای باستانی، با سکونتگاهی بسیار زیبا، به سبب داشتن باغات سیب به روستای شکوفههای سیب نیز شهرت دارد.
این روستای پلکانی در ۲۶ کیلومتری شمال شهر اسفراین و ۵۲ کیلومتری جنوب شرقی شهر بجنورد مرکز خراسان شمالی و با فاصله هفت کیلومتری از جاده اسفراین به بجنورد، در ارتفاع یک هزار و۶۷۰ متری از سطح دریا و در منتهی الیه دره رودخانهای رویین در رشته کوههای آلاداغ قرار گرفته است.
این روستا از جمله روستاهای سرسبز و خوش آب و هوای شهرستان اسفراین محسوب میشود که در سمت جنوبی کوههای آلاداغ و در یکی از درههای مصفای آن واقع شده و کوچههای پیچ در پیچ و بافت سنتی و پلکانی خانهها در کنار باغات زیبای سیب، گردشگران بی شماری را به خود فرا میخواند.
وقتی به روستای رویین می رسیم، جلوه شکوه باغها با طنین دلنشین آب رودخانه ای که از میان روستا میگذرد هماهنگ می شود و سفمونی کم نظیری از دلپذیرترین آهنگهای طبیعت را برایت مینوزاد و جسم و روح را با نوای طبیعت نوازش میدهد.
رودخانه رویین که از میان آبادی میگذرد، روستا را به دونیم تقسیم کرده است. هسته اصلی روستا در سمت چپ رودخانه با معماری پلکانی با بافتی خشتی و گلی نمای زیبایی به روستا بخشیده است.
رویین بر دامنه شیبداری بنا شده و کوچههای آن اغلب شیب تندی دارد که البته با اجرای طرح هادی، همانند پلکانی رفت و آمد را برای اهالی و مسافران راحت کرده است و بافت پلکانی خانههای روستاها به گونهای است که حیاط هر خانه پشت بام خانه دیگری است. در واقع رویین را به واسطه بافت پلکانی زیبایش ماسوله خراسان شمالی میخوانند.
در مرکز روستا مسجد جامع و بقعه امامزاده سید اسحاق قراردارد که از منسوبین امام موسی کاظم (ع) و مورد احترام و توجه اهالی منطقه است بازار کوچک روستا هم در جوار این دو مکان قرار دارد.
زبان و گویش مردم روستا، فارسی است این روستای تاریخی از قدمتی بیش از ۵۰۰سال برخوردار است و وجود درختان چناری ۶۰۰ساله و تپه باستانی رویین، حاکی از قدمت تاریخی روستاست.
سمت راست رودخانهای را که از میان روستا میگذرد بیشتر کوچه باغها و باغهایی پیوسته و چشم نواز تشکیل میدهد و البته انگشت شمار ساختمانهایی هم به چشم میخورد که برای رسیدن به آنها باید از پل آهنی نصب شده روی رود خانه عبور کرد.
باغهای سمت چپ رودخانه را نَسَر میگویند 'نَسَر را اهالی روستا به دلیل واقع شدن این باغها به لحاظ جغرافیایی در مکانی که بیشتر زمان روز در سایه قرار دارد، میگویند.
کوچه باغهای پیچ در پیچ و رویایی نسر را که طی کنیم باغها اندک اندک به سوی بلندیها کشیده میشود و امتداد آنها به سرچشمه میرسد که بزرگترین چشمه تفرجگاهی عمومی روستا است و محلی برای تفرج گردشگران از اقصا نقاط استان و کشور محسوب میشود.
در هر حال گفته میشود که واژه رویین به معنای رویش است و این روستا به دلیل سرسبزی فراوانش، چنین نام گرفته است. ترکیب طبیعت کوهستانی، آب فراوان و سبزه و باغهای چشم نواز، فضای دلکشی را در این منطقه فراهم آورده است.
علاوه بر مناطق زیبای طبیعی این منطقه، صنایع دستی موجود آن نیز رویین را تبدیل به منطقه ای منحصر به فرد کرده بطوریکه این روستا در کشور با نام پایتخت نساجی ایران معروف است.
میگویند اینجا اولین روستای صنعت نساجی ایران است و هر کدام از زنان روستا یک دستگاه بافندگی سنتی در خانههایشان دارند، حتی نمونه کارهایشان، از زیرانداز تا بقچه را در همه جای خانه و کنار طاقچه میتوان دید.
زمانی ۱۲۰ دستگاه چادرشب بافی در روستا وجود داشت و بعد از اینکه ماشینهای برقی به بازار آمدند و جایگزین دستگاههای سنتی شدند، اما بعد از مدتی با حمایت معاونت صنایع دستی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری دوباره جای ماشینهای سنتی در خانهها باز شد.
«وقتی یکی از دخترهای روستا ازدواج میکرد، ۲۰ چادر شب، ۵۰ حوله حمام و ۳۰ سفره در جهیزیه آن میگذاشتند، اما جوانان امروزی مدگرا شدهاند.»
اینها صحبتهای کارآفرین صنایع دستی در روستای نمونه گردشگری رویین در خراسان شمالی است.
وقتی وارد خانههای این روستا میشویم خانههایی کاهگِلی با چادر شبهای قرمز دور تا دور چیده شده را میبینیم که زنانش پشت دستگاههای چوبی سنتی مشغول بافندگی هستند که برای برخی، یادآور کارتون «حنا، دختری در مزرعه» هستند.
زنان روستا، جوان تا پیر مشغول چادرشب بافی و حوله بافی هستد، ماکوها را از تار و پودها رد میکنند و صدایش تمام خانه را برمیدارد.
همه طرحها و رنگبندی بافتهای روستاییان، ذهنی است و برای کارهایشان هیچ الگویی ندارند. هر روستایی روزی ۴ یا ۵ متر میبافند و بافت یک چادر شب دو ماه زمان میبرد.
انتهای پیام
