دوشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۵ | ۱۴:۱۸
از بازی مدرن اسپانیا تا پدیده‌های جام جهانی که در سایه ستاره‌ها گم شدند

همراه با جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶

از بازی مدرن اسپانیا تا پدیده‌های جام جهانی که در سایه ستاره‌ها گم شدند

خراسان رضوی (ایسنا) - یک تحلیلگر فوتبال ضمن ارزیابی از بازی فینال جام جهانی ۲۰۲۶ گفت: بازیکنان اسپانیا طوری وارد میدان شدند که هم از فوتبال لذت می‌بردند، هم فوتبال بازی می‌کردند، هم پیروز و هم قهرمان جام جهانی می‌شدند.

اسماعیل شجیع در گفت‌وگو با ایسنا ضمن تحلیل دیدار فینال جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶، اظهار کرد: در این یک ماه در کره خاکی، هر جا سخن از هر موضوعی بود، فوتبال و جام جهانی نیز چاشنی آن شده بود. یک ماه شور، هیجان و بحث‌های داغ، سرانجام به اینجا ختم شد که ماتادورها جام طلایی ۲۰۲۶ را بالای سر بردند.

وی با تأکید بر عملکرد بی‌نظیر خط دفاع اسپانیا، تشریح کرد: اسپانیا با در اختیار داشتن بهترین خط دفاع مسابقات و تنها یک گل خورده، نشان داد تیمی شایسته قهرمانی است؛ به‌طوری که حتی در فینال نیز بعید به نظر می‌رسید گلی دریافت کند. این تیم بدون شکست و با شایستگی کامل قهرمان شد. اسپانیا در یورو که به مراتب از جام جهانی سخت‌تر است، نیز قهرمان شد و نشان داد که آن قهرمانی‌های پایه‌ای مستحکم برای فتح جام جهانی بوده است.

این مربی بین‌المللی فوتبال با بیان اینکه از همان ابتدای دیدار فینال، کنترل کامل میدان در اختیار اسپانیا بود، تصریح کرد: حتی پیش از آنکه آرژانتین ۱۰ نفره شود و انزو فرناندز اخراج شود، اختیار میدان در دست اسپانیا بود. اسپانیا بارها فرصت گلزنی ایجاد کرد، اما ضربات این تیم یا از قدرت لازم برخوردار نبود یا در زوایای مناسبی قرار نمی‌گرفت. با این حال، توجه به جزئیات بازی، تسلط بر توپ و میدان، صبر و حوصله و یافتن فضاهای امن از سوی اسپانیا فوق‌العاده دیدنی بود.

وی با اشاره به اینکه اسپانیا نیمه نخست را با یک بازی کاملاً مدرن آغاز کرد، ادامه داد:  وقتی از فوتبال مدرن صحبت می‌کنیم، منظور بازی شناور، تسلط بر مناطق مختلف زمین، استفاده از کانال‌ها و در نهایت حفظ آرامش است؛ آن هم با مثلث‌سازی، لوزی‌سازی و مدیریت صحیح کانال‌ها؛ همه بر پایه برنامه‌ریزی و تمرینات از پیش طراحی‌شده که اسپانیا در دیدار فینال آن را ارائه داد.

شجیع با اشاره به بازی «توتال فوتبال» اسپانیا، تأکید کرد: نقطه قوت اسپانیا از همان ابتدا، جسارت در بازی تهاجمی و ارائه فوتبالی منطقی، به دور از احساسات و هیجان بود. در حقیقت آنها «توتال فوتبال» بازی کردند؛ فوتبالی شناور که در آن فضا از پست مهم‌تر است و خط میانی دائماً به خط حمله اضافه می‌شود و با جابه‌جایی‌های مستمر، حریف را سردرگم می‌کند.

وی با تأکید بر اینکه آرژانتین کاملاً گیج و سردرگم شده بود، تصریح کرد: بازیکنان آرژانتین فقط تلاش می‌کردند توپ‌ها را قطع کنند که در آن هم چندان موفق نبودند. آنها حتی توانایی پاس رو به جلو را نیز پیدا نمی‌کردند و با پرس سنگین و فشار مداوم اسپانیا روی توپ و بازیکن، عملاً در زمین خود محبوس شده بودند.

از بازی مدرن اسپانیا تا پدیده‌های جام جهانی که در سایه ستاره‌ها گم شدند

این کارشناس فوتبال درباره عملکرد سرمربی تیم اسپانیا، تشریح کرد:  شاهکار دلافوئنته، علاوه بر آرامش‌بخشی و هدایت تیم برای دور ماندن از حاشیه‌ها، واقعاً درس بزرگی برای تمام مربیان دنیا بود. جالب اینکه اسپانیا مقابل فرانسه نیز دقیقاً با همین شیوه بازی کرد و شاید آن مسابقه، تمرینی برای نحوه بازی برابر آرژانتین در فینال بود؛ شاهکاری دیگر از سوی دلافوئنته. اسپانیا میانه میدان را کاملاً در اختیار گرفت و راه‌های رسیدن توپ به مسی را با جسارتی مثال‌زدنی بست. حضور پرتعداد بازیکنان این تیم در زمین آرژانتین، پرس از بالا و اعتماد به نفسی بی‌نظیر، در نهایت مهر قهرمانی را بر جام طلایی جهانی برای اسپانیا کوبید.

وی در رابطه با رودری که بهترین بازیکن جام جهانی ۲۰۲۶ انتخاب شد، تصریح کرد: رودری همچنان مرد شماره یک میدان بود؛ توپ‌گیری‌های عالی، پاس‌های صحیح، سریع و ساده و البته بی‌توجهی خط میانی آرژانتین به این هافبک تأثیرگذار باعث شد او به راحتی نبض بازی را در اختیار بگیرد.

شجیع با اشاره به سایر بازیکنان تیم اسپانیا؛ گفت: اویارزابال نیز با تحرک فراوان، جنگ‌های بین مدافعان را به سود اسپانیا پیش برد و ایجاد عمق در خط حمله و استفاده از کناره‌ها به‌خوبی در دستور کار اسپانیا قرار داشت. جالب‌تر از همه، بازی کوکوریا در سمت چپ خط دفاعی اسپانیا بود. این مدافع گیسوبلند عملکردی محشر داشت و حتی در حملات، جلوتر از مهاجمان اسپانیا داخل محوطه جریمه دیده می‌شد.

وی افزود: درخشش کوکوریا از آن جهت ارزشمندتر بود که مسی بیشتر متمایل به همان سمت بازی می‌کرد، اما او بدون کوچک‌ترین ترسی از تقابل با مسی، با اعتمادبه‌نفس در حملات شرکت می‌کرد، وارد محوطه جریمه می‌شد، خطر می‌آفرید و اجازه پیشروی به آرژانتین نمی‌داد. این بازیکن نمایشی فوق‌العاده از خود ارائه کرد.

این مربی بین‌المللی فوتبال ادامه داد: از دیگر محسنات اسپانیا، بازپس‌گیری سریع توپ از آرژانتین بود؛ همان چیزی که می‌توان آن را «گگن‌پرس» نامید. اسپانیایی‌ها با پوشش مناسب و بستن زوایا، هم توپ را پس می‌گرفتند و هم اجازه پاس یا حرکت رو به جلو را از حریف سلب می‌کردند.

وی با تأکید بر تماس اندک مسی با توپ در نیمه نخست بازی فینال جام جهانی، خاطرنشان کرد: شاید بهترین راه تخریب بازی منظم و مینیاتوری اسپانیا، استفاده از بازی مستقیم و حذف خط میانی قدرتمند این تیم بود، اما آرژانتین خیلی دیر به این رویکرد روی آورد. مسی نیز شب خوبی را پشت سر نگذاشت و به‌ویژه در نیمه نخست کمترین تماس را با توپ داشت. مسی بیشتر از انکه بازی کند، فکر می‌کرد و مانند یک شکارچی‌ منتظر لحظه مناسب برای ضربه نهایی بود، اما غزال‌های باهوش، آماده و آرام اسپانیا، با بی‌تفاوتی نسبت به توانایی‌های انفرادی مسی، بازی تیمی کم‌نظیر خود را حفظ کردند و قهرمانی را تثبیت کردند. اسپانیا از همان ابتدای مسابقه جوان‌تر، پویاتر، باانگیزه‌تر، آرام‌تر و جسورتر به نظر می‌رسید و همین ویژگی‌ها برای ساختن یک تیم قهرمان کافی است.

از بازی مدرن اسپانیا تا پدیده‌های جام جهانی که در سایه ستاره‌ها گم شدند

شجیع با طرح این پرسش که چرا آرژانتین نتوانست همان آرژانتین دیدار مقابل انگلیس باشد، اما اسپانیا همان اسپانیای برابر فرانسه و حتی بهتر از آن ظاهر شد، پاسخ داد: این موضوع به اردوهای چند ماه قبل، بذرهایی که در آن زمان کاشته شد، اقتدار و عزت‌نفسی که در تیم اسپانیا نهادینه شد، بازمی‌گردد. بازیکنان اسپانیا طوری وارد میدان شدند که هم از فوتبال لذت می‌بردند، هم فوتبال بازی می‌کردند، هم پیروز و هم قهرمان جام جهانی می‌شدند.

این کارشناس فوتبال در رابطه با گل پیروزی‌بخش اسپانیا به آرژانتین، تأکید کرد: فران تورس دو سه فرصت گلزنی داشت که با درخشش مارتینس، دروازه‌بان آرژانتین، به گل تبدیل نشد، اما در نهایت روی یک حرکت حساب‌شده، اسپانیا کار را تمام کرد؛ ارسال پاس به نقطه کور، ضربه سر ویلیامز و ضربه نهایی تورس، که در حقیقت تعویض طلایی دلافوئنته بود، گل پیروزی‌بخش اسپانیا را رقم زد.

وی افزود: اگر مارتینس در آن صحنه از دروازه خارج می‌شد و توپ را مشت می‌کرد، شاید آن گل به ثمر نمی‌رسید و آرژانتین به خواسته خود، یعنی کشاندن بازی به تساوی و ضربات پنالتی، می‌رسید؛ اما این گل زیبا، همراه با بازی زیبای اسپانیا، جام را به تیمی اهدا کرد که از همان ابتدا رویای قهرمانی را در سر می‌پروراند.

شجیع تصریح کرد: کوبارسی، کوکوریا، رودری و تورس بهترین بازیکنان میدان بودند. آنها با پرس مداوم، آرژانتینی‌ها را در زمین خود گرفتار کردند. این فوتبال بود که برنده شد، نه ضد فوتبال؛ تیمی که فوتبال را بلد بود و مدرن بازی می‌کرد، به حق قهرمان شد.

وی با بیان اینکه تنها ضعف مشهود اسپانیا، مدیریت بهتر بازی در وقت‌های اضافه بود، ادامه داد: همین موضوع هیجان مسابقه را، هم برای هواداران اسپانیا و هم برای طرفداران آرژانتین، به اوج رساند. با این حال، از آرژانتین زیرک و باتجربه بعید نبود که در آن دقایق بتواند گل مساوی را به ثمر برساند اما این اتفاق رغم نخورد. جام جهانی ۲۰۲۶ به پایان رسید، اما تب فوتبال همچنان در جهان باقی است.

این مربی بین‌المللی فوتبال درباره بازی رده‌بندی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶، تشریح کرد: یکی از زیباترین بازی‌های جام جهانی، دیدار انگلیس و فرانسه بود. این مسابقه بیشتر فرصتی بود تا بازیکنان ذخیره به میدان بیایند، جوان‌ترها فرصت بازی پیدا کنند و برای آینده فوتبال کشورشان تجربه‌اندوزی کنند. زیبایی این مسابقه در آن بود که بیشترین تعداد گل در یک بازی جام جهانی، آن هم در دیدار رده‌بندی، به ثمر رسید و هواداران فوتبال در سراسر جهان از تماشای آن لذت بردند.

وی افزود: انگلیس این بار فارغ از مشکلات روانی همیشگی، با آمادگی کامل وارد میدان شد، خیلی زود به گل رسید و حتی چهار گل پیش افتاد، اما کامبک فرانسه نیز تماشایی بود. امباپه پس از ورود به زمین در نیمه دوم، یک پاس گل داد و دو گل به ثمر رساند و همین عملکرد باعث شد کفش طلای جام جهانی را نیز از آن خود کند.

شجیع با اشاره به کیفیت بالای بازی رده‌بندی جام جهانی ۲۰۲۶، تأکید کرد: کاش تمام بازی‌های فوتبال چنین کیفیتی داشتند، اما زمانی که تیم‌ها صرفاً برای بردن، به هر شکل ممکن، وارد زمین می‌شوند، راه رسیدن به دروازه و گلزنی را از خود دور می‌کنند. این مسابقه دستاوردهای زیادی داشت و نمایش زیبایی از فوتبال مدرن جهان ارائه داد؛ فوتبالی که باید بار دیگر آن را با دقت دید و از آن درس گرفت.

از بازی مدرن اسپانیا تا پدیده‌های جام جهانی که در سایه ستاره‌ها گم شدند

وی در رابطه با پدیده‌های این جام جهانی فوتبال، تصریح کرد : بسیاری از پدیده‌ها زیر سایه ستاره‌ها قرار گرفتند. برای مثال، لامین یامال ۱۹ ساله یک پدیده بود، اما از قبل نیز ستاره محسوب می‌شد؛ بنابراین پدیده‌های واقعی این دوره تا حد زیادی در سایه ستاره‌ها گم شدند.

این کارشناس فوتبال با تأکید بر عملکرد فوق‌العاده دروازه‌بانان در جام جهانی، اظهار کرد: بهترین نمره را باید به دروازه‌بانان جام جهانی داد. تقریباً تمام دروازه‌بان‌های تیم‌ها در ۴۸ تیمی که در جام جهانی حضور داشتند، چه باتجربه و چه جوان، عملکردی درخشان داشتند.

شجیع ادامه داد: بازیکنان تعویضی نیز نقش بسیار مهمی ایفا کردند؛ بازیکنانی که به میدان آمدند، نتیجه را تغییر دادند و امتیاز بازی را برای تیم‌هایشان گرفتند. هر کدام از آنها می‌توانستند پدیده این جام باشند. در اسپانیا نیز، با وجود خط دفاعی فوق‌العاده، کوبارسی می‌توانست یکی از پدیده‌های مسابقات باشد و تورس هم با گل‌هایش خود را در سطح اول فوتبال جهان مطرح کرد.

انتهای پیام

آخرین اخبار استان ها