چهارشنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۵ | ۱۳:۲۲
اصلاح الگوی قیمت‌گذاری چه‌قدر مصرف انرژی را بهینه می‌کند؟

اصلاح الگوی قیمت‌گذاری چه‌قدر مصرف انرژی را بهینه می‌کند؟

خراسان رضوی (ایسنا) - یک کارشناس حوزه انرژی با اشاره به تفاوت‌های ساختاری قیمت‌گذاری انرژی در کشور گفت: قیمت‌گذاری انرژی در کشور ما متفاوت است. طبیعتا در پله‌های اول مصرف، در بخش برق و گاز، قیمت‌ها باید پایین نگه داشته شوند؛ چرا که بخش بزرگی از جامعه ما درآمدهای محدودی دارند و تأمین حداقل رفاه و امنیت اجتماعی برای آن‌ها یک ضرورت است.

علیرضا کریمی، در گفت‌وگو با ایسنا ضمن تأکید بر شرایط فعلی شبکه برق کشور و بالانس به‌شدت منفی در بخش گاز و سوخت نیروگاه‌ها، اظهار کرد: باید مشخصا با این دید به موضوع برق نگاه کنیم که در فصل تابستان، مصرف‌کننده اصلی برق هستیم. واقعیت این است که بسیاری از شهرهای کشور، شرایط آب و هوایی به‌مراتب سخت‌تر و گرمای طاقت‌فرساتری نسبت به تهران یا نیمه شمالی کشور دارند. از سوی دیگر، با توجه به شرایط خاص و استرس‌های موجود، وظیفه اخلاقی ماست که نسبت به هموطنان‌مان در آن مناطق همدردی داشته باشیم.

وی افزود: بنابراین، باید تا حد ممکن باید دمای محیط را کنترل کنیم؛ برای مثال، تنظیم دمای کولر روی ۲۵ درجه سانتی‌گراد کاملا مطلوب و قابل تحمل است و اذیت‌کننده نیست. این موضوع بسیار حائز اهمیت است که استفاده از تجهیزات پرمصرف را تا حد ممکن کاهش دهیم. پیشنهاد می‌شود که استفاده از ماشین لباسشویی و سایر وسایل برقی پرمصرف را به زمان‌های غیر از پیک مصرف منتقل کنیم.

کریمی در ادامه با اشاره به تجربه‌ای از بهینه‌سازی انرژی در کشورهای پیشرفته، بیان کرد: در آلمان، شب‌ها پرده‌ها را کنار می‌زنند چرا که دمای بیرون خنک‌تر است و فضای داخل به صورت تشعشعی خنک می‌شود و گرمای خود را به محیط بیرون منتقل می‌کند. همچنین صبح‌ها، قبل از طلوع آفتاب، پرده‌ها را کاملا کنار می‌کشند و پنجره‌ها را می‌بندند. این کار باعث می‌شود تا ساعت ۱۲ یا یک ظهر، اصلاً نیازی به استفاده از کولر نباشد؛ بسته به اینکه خانه ضلع شمالی یا جنوبی باشد و پنجره‌ها به چه سمتی باشد، این زمان حتی ممکن است تا ساعت سه یا چهار بعدازظهر هم ادامه پیدا کند و نیازی به روشن کردن کولر نباشد. در کشور ما نیز باید تا حد ممکن این موارد را رعایت کنیم تا با کمک به تأمین برق در شرایط محدودیت سوخت و خساراتی که در ماه‌های اخیر با آن مواجه بوده‌ایم، شرایط برای هموطنان‌مان مهیا شود و فشار و استرس کمتری به شبکه وارد گردد.

این کارشناس حوزه انرژی در پاسخ به پرسشی مبنی بر چگونگی شناسایی تجهیزات پرمصرف و ضرورت اندازه‌گیری‌های خاص، عنوان کرد: در واقع، شناسایی این تجهیزات کار پیچیده‌ای نیست. خوب می‌دانیم وسایلی مانند ماشین لباسشویی، اتو و به ویژه کولر گازی، دستگاه‌های پرمصرفی هستند که فشار بسیار بالایی را به شبکه تحمیل می‌کنند. وقتی مصرف برق بالا می‌رود، پایداری شبکه کاهش پیدا می‌کند و این نوسانات ولتاژ و آمپراژ جریان برق، ممکن است به تجهیزات آسیب وارد کند؛ بنابراین رعایت این موضوع و عدم استفاده در زمان پیک، مستقیما به نفع خودِ ماست. دستگاه‌هایی که مشخصاً می‌دانیم پرمصرف هستند را باید تا حد ممکن به زمان‌های غیرپیک منتقل کنیم. این‌ها راهکارهای کوتاه‌مدت و اضطراری هستند.

کریمی با نگاهی به راهکارهای بلندمدت گفت: بحث‌های بلندمدت و اساسی ما بر این اصل استوار است که هنگام خرید تجهیزات جدید، حتماً به برچسب انرژی و راندمان دستگاه‌ها توجه داشته باشیم. در واقع، چه در اقلامی که کشور تولید می‌کند و چه در کالاهایی که تأمین می‌شوند، اولویت باید با محصولات دارای برچسب انرژی بالاتر باشد تا در آینده به سمت کاهش خودکار و پایدار مصرف حرکت کنیم.

الزامات ساختاری در مدیریت مصرف انرژی؛ از اصلاح الگوی قیمت‌گذاری تا ضرورت ممیزی انرژی ساختمان‌ها

وی درباره مقایسه الگوهای مصرف انرژی ایران با سایر کشورها، به موضوع تفاوت‌های ساختاری در قیمت‌گذاری انرژی اشاره و اظهار کرد: قیمت‌گذاری انرژی در کشور ما متفاوت است. طبیعتا در پله‌های اول مصرف، در بخش برق و گاز، قیمت‌ها باید پایین نگه داشته شوند؛ چرا که بخش بزرگی از جامعه ما درآمدهای محدودی دارند و تأمین حداقل رفاه و امنیت اجتماعی برای آن‌ها یک ضرورت است. وضعیت در پله‌های بالای مصرف متفاوت بوده و با چالش بهره‌وری مواجه هستیم. اگرچه زیرساخت‌های لازم برای مدیریت شبکه و مدیریت مصرف وجود دارد، اما در کنار آن، از الگوهای بهینه‌سازی به درستی استفاده نشده و استانداردهای لازم در حوزه ساخت‌وساز اجرایی نمی‌شود.

این کارشناس حوزه انرژی با تأکید بر ضعف‌های موجود در عایق‌بندی ساختمان‌ها به عنوان یکی از عوامل اصلی اتلاف انرژی، بیان کرد: در حال حاضر؛ ساختمان‌ها عمدتا به عنوان مصرف‌کنندگان پرهزینه انرژی شناخته می‌شوند. فقدان پنجره‌های دوجداره، ضعف در عایق‌بندی دیوارها، سقف و بدنه ساختمان از یک سو، و استفاده از مصالحی نظیر درها و چهارچوب‌های آهنی که به‌راحتی گرما را از طریق تابش خورشید به فضای داخلی منتقل می‌کنند، از سوی دیگر باعث هدررفت عظیم انرژی می‌شود. برای بهبود این وضعیت، راهکارهای ساده‌ای نیز وجود دارد؛ به طور مثال استفاده از پوشش‌های مناسب یا رنگ‌های روشن برای ساختمان، می‌تواند تا حد زیادی دمای داخلی را کنترل کند. با این حال، نیاز اصلی ما اجرای جدی ممیزی انرژی ساختمان است؛ موضوعی که متأسفانه در کشور ما هنوز الزام قانونی جدی برای آن وجود ندارد. ممیزی انرژی یکی از شاخص‌های کلیدی عملکرد (KPI) برای درک نحوه مصرف و میزان هدررفت انرژی است. اگر این ممیزی انجام شود و الگوی قیمت‌گذاری پلکانی به گونه‌ای باشد که مصرف‌کنندگان مازاد، هزینه‌های واقعی را پرداخت کنند، انگیزه برای اصلاح الگوی مصرف افزایش می‌یابد.

کریمی درباره اولویت‌بندی در اقدامات اصلاحی را حائز اهمیت دانست و تصریح کرد: به هر حال ساختمان‌های دولتی و عمومی باید در اجرای قوانین بهینه‌سازی، اولویت بالاتری داشته باشند. در عین حال، برخی اقدامات کوچک اما مؤثر نیز وجود دارد؛ همان‌طور که در برخی مغازه‌ها می‌بینیم، نصب یک پوشش پلاستیکی ساده در ورودی‌ها، تا حد زیادی جلوی تبادل هوا و نفوذ هوای گرم یا سرد به داخل را در طول روز می‌گیرد. این‌ها پارامترهای کوچکی هستند که در کنار هم می‌توانند به بهینه‌سازی مصرف انرژی در سطح عمومی، خانگی و تجاری کمک شایانی کنند. البته باید توجه داشت که در بخش صنعتی، بحث‌ها، چارچوب‌ها و الزامات فنی به‌مراتب پیچیده‌تر و متفاوت‌تر از بخش خانگی و تجاری است و نیازمند رویکردهای تخصصی‌تری در مدیریت مصرف است.

انتهای پیام

آخرین اخبار استان ها