یکشنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۵ | ۱۵:۱۵
هر کسی ساز خودش را می‌زد!

گزارش ایسنا از تمرین ارکستر سمفونیک تهران

هر کسی ساز خودش را می‌زد!

ارکستر سمفونیک تهران که قرار است به‌زودی اثر «خسوف» را در تالار وحدت روی صحنه ببرد، امروز (یکشنبه یازدهم مرداد) پس از چند تمرین در تالار رودکی، به همراه گروه کر و خوانندگان، نخستین تمرین خود را در تالار وحدت پیش برد. اما هنگام تمرین با مواردی مانند بالاتر بودن صدای کر از ارکستر، ناهماهنگی کر با رهبر و ارکستر مواجه شدیم که به نظر می‌رسید هنوز به تمرینات بیشتری برای رسیدن به یک اجرای منسجم نیاز است.

به گزارش ایسنا، ارکستر سمفونیک تهران در تازه‌ترین اجرای خود، اثر «خسوف» ساخته محمدسعید شریفیان را با رهبری مهمان آرش امینی و همراهی گروه کر به رهبری بهرنگ شگرف‌کار، طی دو شب در ۱۵ و ۱۶ مردادماه ساعت ۲۱ در تالار وحدت اجرا می‌کند؛ اثری که با الهام از حماسه عاشورا، روایتی موسیقایی از مفاهیم ایثار، آزادگی و حقیقت‌طلبی را پیش روی مخاطبان قرار می‌دهد.

گفته می‌شود این اثر یکی از شاخص‌ترین آثار موسیقی ارکسترال، و با الهام از واقعه عاشورا و حماسه کربلا خلق شده است.

وقتی که در ارکستر هر کسی ساز خودش را می‌زد!

حال همانطور که اشاره شد، امروز به پای تمرین ارکستر سمفونیک تهران برای این اجرا نشستیم، و با ناهماهنگی قابل توجه کر با ارکستر و رهبر مواجه شدیم. البته که این دست از ناهماهنگی‌ها در شرایطی که ارکستر، مدتی است اجراهای منظم ندارد، رهبر دائم ندارد و در نتیجه تمرین گروهی هم ندارد، چندان دور از ذهن نیست. با این حال رسیدن به یک اجرای منسجم، آن هم در چند تمرین باقی مانده احتمالا کار آسانی نباشد.

ویدئو|تمرین ارکستر سمفونیک تهران

وقتی که در ارکستر هر کسی ساز خودش را می‌زد!

در همین راستا، علت را از آرش امینی ـ رهبر مهمان ـ جویا شدیم که او در پاسخ به این پرسش ایسنا گفت: امروز نخستین جلسه تمرین ما در تالار وحدت و با آکوستیک این سالن بود. تمرین‌های قبلی در تالار رودکی برگزار می‌شد و طبیعتاً شرایط متفاوتی داشت، حتی خواننده کنار من قرار می‌گرفت. امروز همه با چیدمان نهایی روی صحنه قرار گرفتند و طبیعی بود که در ابتدای کار نیاز به هماهنگی بیشتری وجود داشته باشد. با این حال، هرچه تمرین جلوتر رفت، هماهنگی میان اعضا بیشتر شد و امیدواریم در تمرین‌های باقی‌مانده که همگی در تالار وحدت برگزار می‌شود، این انسجام کامل‌تر هم شود.

امینی در جمع خبرنگاران همچنین درباره جزئیات برگزاری اجرای اثر «خسوف» توضیح داد: پروژه «خسوف» با آهنگسازی استاد محمدسعید شریفیان، یکی از مهم‌ترین آثار موسیقی سمفونیک پس از انقلاب است؛ نه فقط در حوزه آثار عاشورایی، بلکه یکی از آثار شاخص موسیقی معاصر ایران به شمار می‌رود.

او با اشاره به پیشینه اجرای این اثر اظهار کرد: «خسوف» در سال ۱۳۷۸ به پایان رسید و حدود سال‌های ۱۳۸۰ یا ۱۳۸۱ توسط ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر فیلارمونیک رومانی، به رهبری لوریس چکناواریان اجرا شد. در سال‌های بعد بارها تمایل به اجرای دوباره آن وجود داشت، اما به دلیل دشواری‌های فنی اثر، پیچیدگی ارکستراسیون، نقش بسیار مهم و دشوار گروه کر، تعداد زیاد نوازندگان و نیاز به تمرینات گسترده، امکان اجرای مجدد آن فراهم نشد.

امینی گفت: خوشبختانه امسال با همت بنیاد رودکی، همه امکانات برای اجرای این پروژه فراهم شد. از اوایل خردادماه مقدمات کار آغاز شد؛ از آماده‌سازی و بازنویسی نت‌ها گرفته تا برنامه‌ریزی تمرین‌ها. گروه کر به رهبری آقای بهرنگ شگرف‌کار نیز با کیفیت بسیار حرفه‌ای آماده شد و تمرینات مشترک از تیرماه آغاز شد. تاکنون حدود ۲۰ جلسه تمرین برگزار کرده‌ایم و اکنون وارد مرحله تمرین در تالار وحدت شده‌ایم تا برای اجراهای ۱۵ و ۱۶ مرداد آماده شویم.

وقتی که در ارکستر هر کسی ساز خودش را می‌زد!

هماهنگی لحظه به لحظه‌ای که الزامی است 

پس از او، هادی فیض‌آبادی به عنوان خواننده درباره حضورش در اجرای «خسوف» گفت: من افتخار دارم بخش کوتاهی را در کنار این مجموعه اجرا کنم. همین که اجرای ما بر مبنای یک ارکستر سمفونیک شکل گرفته، برای من بسیار ارزشمند است و حضور در چنین تجربه‌ای از نظر حرفه‌ای اهمیت زیادی دارد. تلاش می‌کنم این بخش را به بهترین شکل ممکن اجرا کنم.

او درباره تفاوت اجرای زنده با ارکستر سمفونیک نسبت به ضبط استودیویی و اجراهای معمول اظهار کرد: در ضبط استودیویی، معمولاً ابتدا کار ارکستر یا گروه کر ضبط می‌شود و سپس بخش آواز به آن اضافه می‌شود، اما در اجرای زنده همه چیز به‌صورت هم‌زمان اتفاق می‌افتد و این موضوع شرایط متفاوتی را ایجاد می‌کند.

این خواننده گفت: در چنین اجراهایی جایگاه خواننده بر اساس نظر رهبر ارکستر تعیین می‌شود. معمولاً خواننده یا در کنار رهبر ارکستر قرار می‌گیرد یا نزدیک گروه کر می‌ایستد. جایگاهی که روی صحنه دارید و سازهایی که در اطراف شما قرار گرفته‌اند، از نظر شنیداری اهمیت زیادی دارند؛ زیرا به خواننده کمک می‌کند کوک و ارتباط خود را با ارکستر در طول اجرا حفظ کند. اجرای زنده در کنار ارکستر سمفونیک، تجربه‌ای متفاوت از یک کنسرت معمول یا ضبط استودیویی است و نیازمند هماهنگی و تمرکز لحظه‌به‌لحظه میان خواننده، ارکستر، گروه کر و رهبر ارکستر است.

وقتی که در ارکستر هر کسی ساز خودش را می‌زد!

انتهای پیام 

# فرهنگی و هنری

آخرین اخبار فرهنگی و هنری