رضا اسماعیلی، شاعر و پژوهشگر
به انگیزه ۲۷ شهریور، روز ملی شعر و ادب پارسی
من شعر میگفتم
پدرم چتر میفروخت
باران
از من شاعر ساخت
از پدرم تاجر...!
***
باغبان
به گلها آب میدهد
شاعر به کلمات.
هر کسی به سبکِ خودش
دنیا را آباد میکند
***
سنگی بودم
در دامنۀ کوهی
گلی در آغوشم شکفت
شاعر شدم
***
میگویم شاعرم
چشمانش گِرد میشود:
یال و کوپالات کو؟
خودم را میتکانم
قلبی تیر خورده به زمین میافتد
***
این از مُعجزاتِ شعر است
خوب نگاه کن:
«تیر» را
از سینۀ «باران» بیرون میکم
باران میبارد
***
خطی از گُلِ سرخ...
از اینجا
شاعری عبور کرده است
انتهای پیام
