به گزارش ایسنا، این قطعه که تنها ۶.۶ در ۷.۷ سانتیمتر اندازه دارد، برای چندین دهه در مجموعه نسخههای خطی دانشگاه نگهداری میشد، بدون آنکه کسی متوجه اهمیت واقعی آن شود. حتی در فهرست کتابخانه نیز بهعنوان متنی آسیبدیده و معمولی متعلق به قرن هفتم میلادی ثبت شده بود؛ اشتباهی که باعث شد ارزش تاریخی آن برای مدت طولانی پنهان بماند.
ماجرا دو سال پیش و زمانی تغییر کرد که لوک دِ کرَی، مدرس زبان یونانی باستان در دانشگاه اوترخت، مشغول بررسی مجموعهای از نسخههای خطی مصری بود. او در میان این اسناد، با حروف بسیار ریز و دقیق یونانی روی تکهای از پوست مواجه شد. بررسیهای بیشتر نشان داد که با یک متن معمولی روبهرو نیست؛ این نوشته بخشی از کتاب دوازدهم «اودیسه» هومر است و قدمت آن به قرن سوم یا چهارم میلادی بازمیگردد.
کارشناسان احتمال میدهند این تکه از یک «کُدکس» باستانی جدا شده باشد؛ کتابی با ابعاد تقریبا جیبی که در مصر تولید میشده است. جالبتر اینکه این قطعه در اواسط قرن بیستم خریداری شده بود؛ دانشگاه اوترخت آن را از وارثان کارل اشمیت، پژوهشگر آلمانی، در قالب مجموعهای از نسخههای خطی مسیحی اولیه به دست آورده بود. قرار گرفتن آن در میان متون مصری نوشتهشده با الفبای یونانی، یکی از دلایل اصلی دیده نشدن آن برای دههها بود.
دانشگاه اوترخت اگرچه این قطعه را سالها پیش شناسایی کرده بود، اکنون تصمیم گرفته آن را بهطور عمومی معرفی کند؛ آن هم در زمانی که فیلم جدید «اودیسه» ساخته کریستوفر نولان بار دیگر توجه جهانیان را به داستان حماسی هومر جلب کرده است.
انتهای پیام
