فرجالله معماری ۱۹ مرداد در جمع خبرنگاران رسانهها اظهار کرد: اگر بنگاههای تولیدی دچار مشکل شوند بخش خدمات و واحدهای صنفی هم دچار مشکل شده و کالایی برای عرضه ندارند.
وی از بخش خصوصی به عنوان ذخیرهای برای ارتقاء توان ملی یاد کرد و افزود: انتظار میرود که مسئولان در این شرایط از تولیدکنندگان حمایت بیشتری کنند چرا که هر محصولی که تولید میشود و هر هر سرمایهای که به بخش تولید تزریق میشود در حقیقت امید تازهای به کشور و فردای ایران میبخشد.
این فعال اقتصادی با بیان اینکه باید با تلاش خود توان ساختن فردای ایران را حفظ کنیم به گلایه از افزایش برخی هزینهها در بخش تولید پرداخت و ادامه داد: افزایش هزینههای تأمین مالی، مالیات، بیمه، برق، گاز، سوخت، حملونقل، مواد اولیه و سرمایه در گردش، ضرورت یک نگاه جامع و هماهنگ به وضعیت بنگاههای تولیدی را دوچندان کرده است.
وی با بیان اینکه هر دستگاه و سازمان، مسئولیت قانونی و مأموریت مشخص خود را دارد گفت: در کنار تحقق مأموریتهای دستگاهی، باید اثر تجمعی تصمیمها و هزینهها بر توان ادامه فعالیت بنگاه نیز مورد توجه قرار گیرد.
این صنعتگر تاکید کرد: هیچ دستگاه و سازمانی نباید تراز درآمدی خود را به بهای تضعیف تراز تولید کشور بهبود بخشد؛ موفقیت سازمانی آنگاه ارزشمند است که با پایداری تولید، حفظ اشتغال و تقویت اقتصاد ملی همراه شود.
وی با بیان اینکه اقتصاد برای رشد پایدار بیش از هر چیز به حاکمیت قانون، ثبات و پیشبینیپذیری نیاز دارد اضافه کرد: مسئله اصلی، اجرای هوشمندانه، هماهنگ و آیندهنگر قانون است؛ بهگونهای که حقوق عمومی تأمین شود و در همان حال، سرچشمه خلق ارزش و اشتغال نیز توان ادامه حیات و توسعه داشته باشد.
وی با بیان اینکه مسیر درآمد پایدار، از تولید پایدار میگذرد اظهار کرد: منافع دولت، سازمانهای عمومی و بخش تولید در بلندمدت از یکدیگر جدا نیست. مالیات پایدار به بنگاه پایدار نیاز دارد؛ بیمه پایدار به اشتغال پایدار و درآمد عمومی پایدار به تولید پایدار. اینها رقیب یکدیگر نیستند؛ حلقههای یک زنجیرهاند، بر همین اساس، هنر مدیریت اقتصادی را نمیتوان فقط با میزان وصول امروز سنجید.
وی ادامه داد: بخشی مهمی از هنر مدیریت، حفظ و تقویت سرچشمهای است که باید فردا نیز ثروت، اشتغال، مالیات، بیمه و سرمایهگذاری ایجاد کند. اگر ظرفیت خلق ارزش امروز فرسوده شود، منابع درآمدی فردا نیز تحت تأثیر قرار خواهد گرفت. از این منظر، نباید برای تأمین درآمد امروز، ظرفیت درآمدآفرینی فردا را فرسوده کنیم؛ اقتصاد زمانی پایدار است که هم تعهدات امروز را پاسخ دهد و هم توان ساختن فردا را حفظ کند.
رئیس اتاق بازرگانی استان با بیان اینکه شرایط متفاوت اقتصادی تدبیر متناسب خود را میطلبد گفت: در دورههایی که بنگاهها بهطور همزمان با افزایش هزینهها، محدودیتهای تأمین مالی، انرژی و سایر نهادههای تولید مواجهاند، هماهنگی بیشتر میان دستگاهها و توجه به اثر تجمعی تصمیمات میتواند نقش مهمی در حفظ ظرفیتهای مولد کشور داشته باشد. در چنین شرایطی، حمایت از تابآوری تولید، امتیاز دادن به یک بنگاه نیست بلکه سرمایهگذاری برای پایداری اقتصاد ملی است.
وی با بیان اینکه دولت و تولید نه در برابر یکدیگر، بلکه در امتداد یک هدف مشترک قرار دارند افزود:. دولت به درآمد پایدار نیاز دارد، جامعه به اشتغال پایدار و کشور به تولید پایدار"؛ و نقطه اتصال هر سه، بنگاهی است که بتواند تولید کند، اشتغال را حفظ کند و برای توسعه آینده سرمایهگذاری داشته باشد.
این عضو اتاق ایران با بیان اینکه دولت و تولید، دو سوی یک میز نیستند؛ هر دو در یک سوی میز نشستهاند: سوی ایران اظهار کرد: در این همافزایی، دولت با ثباتبخشی، افزایش پیشبینیپذیری، هماهنگی میان دستگاهها و تسهیل محیط فعالیت اقتصادی، مسیر ساختن را هموارتر میکند و بخش خصوصی نیز با افزایش بهرهوری، ارتقای کیفیت، توسعه فناوری، حفظ سرمایه انسانی و تداوم سرمایهگذاری، مسئولیت خود را در ساخت آینده اقتصاد ایران به انجام میرساند.
انتهای پیام
