نمایش «مون واک» به نویسندگی و کارگردانی سجاد داغستانی با بازی محمد شعبانپور این روزها در تئاتر هامون روی صحنه میرود.
داغستانی در گفتگو با ایسنا از چالشهای اجرای آثار مونولوگ گفت و تاکید کرد که این نمایش با شرایط امروز مردم ما همخوانی دارد.
این کارگردان درباره شکلگیری نمایش خود توضیح داد: «مون واک» قصه بسط داده شده اپیزود «مایکل» در نمایش قبلی ما، «پس از برخورد جسم سخت به سر» است که درواقع بخش کمدی کار ما بود و بسیاری از تماشاگران آن نمایش و همینطور خود محمد شعبانپور که بازیگر آن اپیزود بود، آن را بسیار دوست میداشتند. در چند ماه گذشته و در طول جنگ، گفتگوهایی درباره شکلگیری این نمایشنامه به عنوان کار جدیدمان داشتیم و تصمیم گرفتیم اپیزود «مایکل» را گسترش بدهیم و از ابتدا قرار بود محمد شعبانپور، خود در آن بازی کند.
داغستانی با اشاره به بازنویسیهای مکرر این نمایشنامه اضافه کرد: بسیاری از دوستانمان نمایشنامه را خواندند و پیشنهاداتی دادند و در نهایت، به واسطه حضور امید نیاز به عنوان دراماتورژ به قصه فعلی رسیدیم؛ قصهای که بسیاری از ایرانیان با آن همذاتپنداری میکنند.
این کارگردان درباره اجرای یک اثر تکگویی و در پاسخ به اینکه این ماجرا چقدر برآمده از شرایط اقتصادی فعلی است، توضیح داد: اساساً در نمایشهای من، حتی در پروژههای پر پرسوناژ هم بازیگران گه گاه، مونولوگ میگویند. گویی شیوه کاری من با مونولوگ آمیخته شده است. البته از ابتدا تصمیم نمیگیرم که یک نمایش را با چه فرمی اجرا کنم بلکه هر بار یک جمله یا مضمونی بسیار کوتاه از دغدغههایم برایم مهم میشود و آنقدر در مغزم تکرار میشود تا برایش قصهای پیدا کنم. اینها بیشتر از فرمت کار به خصوص بحثهای تجاری تئاتر، برایم اهمیت دارد.
داغستانی در عین حال افزود: حالا اگر بخواهم نمایشی کار کنم، قطعاً سراغ کارهای کمپرسوناژتر میروم زیرا شرایط حال حاضر بسیار پیچیده و غیر قابل پیشبینی است. بسیاری از ما در مواجهه با آثار پر بازیگر، ناچاریم بخش بزرگی از ایدهآلهایمان را کنار بگذاریم در حالی که به هنگام اجرای یک اثر کم پرسوناژ، بیشتر میتوانیم وسواس و دقت به خرج بدهیم.
او در پاسخ به چالشهای احتمالی اجرای نمایش تک بازیگر از نظر استقبال تماشاگران، توضیح داد: همیشه دچار این چالش هستیم، همچنان که وقتی خود من هم بخواهم به عنوان تماشاگر نمایشی را انتخاب کنم، ترجیح میدهم که مونولوگ نباشد اما معتقدم اگر در آثار مونولوگ، بازیگر بتواند به خوبی تماشاگران را با خود همراه کند، یک شاهکار خلق خواهد شد زیرا به هر حال اجرای کار مونولوگ در قیاس با کار دیالوگ کمتر سرگرمکننده است و اگر کسی به عنوان راوی در مقابل من قرار بگیرد و بتواند مرا همراه کند، هرگز آن مونولوگ را فراموش نمیکنم همچنان که مونولوگ «جوجه تیغی» کار بهرام افشاری را به خوبی به یاد دارم و معتقدم اگر در یک کار چند پرسوناژه اجرا میشد، کمتر به چشم میآمد و تاثیرگذار میشد.
این کارگردان خاطرنشان کرد: اجرای کار تک پرسوناژ بسیار دشوارتر است و همین برای من، کار تئاتر را جذاب میکند. یعنی اگر کار تئاتر سختی و چالش خاصی نداشته باشد، برایم جالب نیست. چالشهایی که تا شب اول اجرا و دیدن بازخورد تماشاگران همچنان ادامه دارد. در همین نمایش، به واسطه پیشنهاد بسیاری از دوستانی که متن را خوانده بودند، خیلی وسوسه شدیم که یک شخصیت دیگر اضافه کنیم اما چنین نکردیم و خوشبختانه با بازخورد بسیار مثبت تماشاگران رو بهرو شدیم.
داغستانی در پاسخ به این پرسش که به کار بردن نام «مایکل جکسون» در خلاصه داستان نمایش چقدر در ایجاد کنجکاوی در تماشاگران تاثیرگذار است، توضیح داد: تاثیر داشته اما اول باید اجرا دیده شود. در این اجرا مشخص خواهد شد که خود کاراکتر مایکل جکسون دلیلی بود برای ساخته شدن کاراکتر نمایش ما که اتفاقا بسیار معاصر و نمادین است. در واقع قصه مایکل جکسون با قصه شخصیت نمایش ما آمیخته شده و زمینهای فراهم آورده تا تماشاگر نسبت به این قصه حس نزدیکی پیدا کند. به این ترتیب، به جز مایکل جکسون هیچ کاراکتر دیگری نمیتوانست قصه ما را پیش ببرد.
او در پایان با تاکید بر اینکه همه تلاش گروه اجرایی در جهت احترام گذاشتن به مخاطبان به کار گرفته شده، خاطرنشان کرد: خوشبختانه تا به حال بازخوردهای بسیار خوبی از سوی تماشاگران گرفتهایم. همه تلاشمان را کردیم که به مردم احترام بگذاریم. به خوبی آگاهیم که در شرایط فعلی، انتخاب تئاتر در میان این همه اثری که روی صحنهاند، بسیار سخت شده ولی خوشحالیم نمایش ما در عین سرگرمکنندگی، یک محتوای فرهنگی هم به مخاطب ارائه میدهد و تماشاگر هم نشان داده که اتفاقاً تشنه چنین آثاری است.
نمایش «مون واک» به نویسندگی و کارگردانی سجاد داغستانی با بازی محمد شعبانپور، هر شب ساعت ۲۱ و به مدت یک ساعت در تئاتر هامون روی صحنه میرود.
انتهای پیام
