به گزارش ایسنا، فشار دادن همزمان پدال گاز و ترمز به ندرت ایده خوبی است، اما گروهی از پژوهشگران سوئدی و آمریکایی از این رویکرد برای درمان سرطان خون استفاده میکنند.
به نقل از میراژ نیوز، درمان جدیدی که این گروه پژوهشی به کار گرفتهاند، سلولهای سرطانی را مجبور میکند تا بدون داشتن انرژی تا زمان مرگ به کار سخت خود ادامه دهند. اولین آزمایش که روی موشها انجام شده، نتایج بسیار امیدوارکنندهای را نشان داده است.
این گروه پژوهشی به سرپرستی «لیف اریکسون»(Leif Eriksson) در «دانشگاه گوتنبرگ»(University of Gothenburg) سوئد و «بوآز تیروش»(Boaz Tirosh) در «دانشگاه کیس وسترن رزرو»(CWRU) آمریکا، درمان جدیدی را برای لوسمی میلوئیدی حاد ابداع کردهاند.
لوسمی میلوئیدی حاد نوعی سرطان تهاجمی است که خون و مغز استخوان را تحت تأثیر قرار میدهد و از تولید گلبولهای قرمز و سفید خون جلوگیری میکند. این بیماری که در سال ۲۰۱۵ حدود یک میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار داد، به درمان فوری نیاز دارد و در درجه اول بزرگسالان را تحت تأثیر قرار میدهد.
اریکسون گفت: تیروش یک بیوشیمیدان است و فرآیندهایی را که درون سلول رخ میدهند، درک میکند. او بود که فرضیه این درمان را مطرح کرد. من یک شیمیدان محاسباتی هستم و مولکولی را طراحی کردهام که به سلول سرطانی وارد میشود و آن را به روشی که میخواهیم تغییر میدهد.
این مولکول موسوم به «AcTor»، پروتئین سیگنالدهندهای را که بر عملکرد پروتئین «mTor» تأثیر میگذارد، مهار میکند. پروتئین mTor به عنوان یک مرکز کنترل عمل میکند که تعیین میکند سلول چه زمانی باید رشد کند، خود را بسازد یا استراحت کند. مداخله پژوهشگران تضمین میکند که mTor همچنان به کنترل کامل فعالیت سلول ادامه میدهد؛ حتی اگر تولید انرژی در میتوکندری با استفاده از یک داروی ضد تکثیر استاندارد متوقف شود. ترکیب این درمانها به این معنا است که سلولهای سرطانی حتی در حالی که ترمز فعال است، همچنان پدال گاز را فشار میدهند. این باعث میشود سلولها به طور دیوانهواری حرکت کنند و در اثر استرس بمیرند.
اریکسون ادامه داد: این یک روش کاملاً جدید است و بر سلولهای سالم خون تأثیر نمیگذارد. علاوه بر این، آزمایش ما روی موشها نشان میدهد که از مقاومت دارویی که در غیر این صورت میتواند رخ دهد، جلوگیری میشود.
پژوهشگران گزارش دادند که AcTor در ترکیب با مهارکننده «Ixazomib»، تأثیر بسیار قوی را بر لوسمی در هر دو رده سلولی لوسمی میلوئیدی حاد و نمونههای اولیه بیمار و همچنین در آزمایشهای حیوانی داشته است. این درمان در لوسمی میلوئیدی حاد با جهش TP53 که نوعی سرطان بسیار تهاجمی با پیشآگهی ضعیف و گزینههای درمانی محدود است، به همان اندازه مؤثر باقی ماند. نه تنها سلولهای خونی بیمار با استفاده از روش جدید حذف شدند، بلکه سلولهای بنیادی لوسمی که میتوانند به عود بیماری منجر شوند نیز ناپدید شدند.
اریکسون گفت: ما دریافتیم درمان ما به آزاد شدن پروتئین «ADM2» میانجامد که میتواند به عنوان یک نشانگر زیستی برای پاسخ به درمان عمل کند. این نتیجه میتواند آزمایشهای بالینی و انتقالی آینده را هدایت کند.
بررسیها برای اعتبارسنجی این درمان در آزمایشهای پیشبالینی و در نهایت بالینی ادامه دارد. هنوز راه طولانی در پیش است تا این روش برای درمان بیماران مبتلا به لوسمی حاد میلوئیدی عودکننده یا مقاوم به درمان که در حال حاضر با گزینههای محدود و پیشآگهی ضعیفی روبهرو هستند، آماده شود.
اریکسون گفت: پژوهش ما نمونهای از تغییر به سمت تمرکز پژوهش بر متابولیسم سرطان در سلولهاست؛ نه تکیه صرف بر روشهایی که به DNA آسیب میرسانند. توسعه دارو بسیار گران است، اما ما امیدواریم که یافتههای ما علاقه کافی را ایجاد کنند تا بتوانیم پژوهش خود را برای یافتن درمان این بیماری جدی ادامه دهیم.
این پژوهش در مجله «Molecular Cancer» به چاپ رسید.
انتهای پیام
