تورج حسنیراد در گفتوگو با ایسنا، افزود: دانشگاه با توجه به اینکه محیطی پویا و فعال است، زمانی که دانشجو در محیط دانشگاه قرار میگیرد و با همنوعان و دوستان خودش در دانشگاه حضور پیدا میکند، هم از لحاظ روحی و هم از لحاظ روانی شرایط بهتری پیدا میکند و آماده میشود برای مطالب و عنوانهایی که در کلاس درس باید بیاموزد.
وی ادامه داد: مجازی بودن به نوعی ممکن است شرایط را برای دانشجو مهیا کند که از لحاظ هزینههایی که باید تقبل کند، کمتر شود، ولی واقعیت این است که از لحاظ آموزشی آن کارایی که باید داشته باشد، ندارد و من فکر میکنم هرچقدر آموزش و دانشگاه به سمت مجازی بودن برود، ضربه بسیار سخت و سنگینی را هم به دانشجو و هم به محیط دانشگاهی وارد میکند و عملاً آن کارایی و گیرایی که باید دانشجو داشته باشد را ندارد.
این استادیار دانشگاه در رابطه با مقایسه بازدهی دانشجویان در زمان آموزش حضوری و مجازی بیان کرد: قطعاً زمانی که کلاسها حضوری هستند، کارایی آن به مراتب بهتر از زمانی است که کلاسها به صورت مجازی برگزار میشوند. علتش هم این است که دانشجو در کلاس درس به صورت فیستوفیس و رو در رو با استاد مواجه میشود و آن سؤالها و قسمتهایی را که متوجه نمیشود، از خود استاد میپرسد و چون به صورت چهرهبهچهره است، آن میزان یادگیری هم بیشتر است.
حسنیراد تصریح کرد: هرچقدر یادگیری فیستوفیس باشد، هرچقدر آموزشها به صورت چهرهبهچهره باشد، قطعاً میزان گیرایی و یادگیری دانشجو و دانشآموز بیشتر است، ولی زمانی که به صورت مجازی است، دانشجو چون نمیتواند به صورت مستقیم با استاد یا معلمش ارتباط برقرار کند، میزان گیرایی دانشآموز در مدرسه پایینتر میآید.
عضو هیئت علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور لرستان در مورد جبران افت تحصیلی دانشجویان در مدت زمان مجازی بودن آموزشها یادآور شد: آن ضربهای که دانشجو باید بخورد، ضربه را واقعاً خورده است. دانشجو در این دو ترمی که به صورت مجازی بوده، واقعاً آن ضرر و زیانهایی که متوجه دانشجو شده، به او وارد شده و عملاً اینکه بگوییم ما بیاییم الان از لحاظ آموزشی آن ضعفهایی را که داشتیم جبران کنیم، به نظر من نمیشود؛ چراکه الان دانشجو را اگر بیاییم به صورت فوقالعاده کلاس برایش بگذاریم، دانش و توانایی این را ندارد که بیاید سر کلاس درس و عملاً بیشتر وقتش سر کلاس درس بخواند.
وی افزود: محیط دانشگاه یک محیط باز، پویا و فعال است و دانشجو علاوه بر درس خواندن باید در محیط دانشگاه آن آزادی لازم را هم داشته باشد که بتواند با دوستان خودش و با اساتید خودش در ارتباط باشد. اگر ما این زمان و فرصت را از دانشجو بگیریم، عملاً کارایی دانشجو را پایین آوردیم.
حسنیراد ادامه داد: به نظر من مگر اینکه ترمها را افزایش دهیم که این هم نمیشود و با توجه به شرایط امروزی جامعه که دانشجو بیشتر سعی میکند زودتر فارغالتحصیل شود و وارد بازار کار شود، این کار را هم ما نمیتوانیم انجام دهیم.
این استادیار علوم تربیتی دانشگاه پیام نور لرستان ادامه داد: پیشنهاد روانشناختی من این است که دانشجو باید آن توانایی خودش را که در بحث آموزشی است، بالا ببرد و سعی کند به صورت فوقالعاده خودش در منزل آن ضعفهایی که داشته و آن کمبودهایی را که در محیط کلاسها بوده، سعی کند در منزل جبران کند.
وی افزود: این فرصت، این مدتی که کلاسها به صورت مجازی بودند را سعی کند جبران کند. بالاخره شرایطی که پیش آمده، باید آستانه تحمل و میزان آن فشاری که بر دانشجو هست را سعی کند کمتر کند و سعی کند یک جوری آن کمبودهایی را که در محیط دانشگاهی داشته، در منزل و در کنار خانواده و در کنار دوستان آنها را جبران کند که بتواند محیط شاد و مفرحی را برای خودش ایجاد کند.
حسنیراد خاطرنشان کرد: هرچقدر هم دانشجو شاد باشد و محیط را شاد در نظر بگیرد، قطعاً بهتر میتواند آن کاستیهایی را که در این مدت تأثیر داشته، جبران کند.
وی با تأکید بر ضرورت افزایش تابآوری دانشجویان، گفت: تابآوری دانشجو باید به نوعی بالا برود که در اینجا هم برمیگردد به خود دانشجو و دانشگاه. هم دانشجو و هم دانشگاه تلاش کنند که میزان تابآوری دانشجو را بالا ببرند.
عضو هیئت علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور لرستان ادامه داد: بالاخره ما در جامعه هستیم و در بازه زمانی هستیم که حالا مشکلات زیادی در جامعه وجود دارد؛ از یک طرف تورم اقتصادی، شرایط بد اقتصادی و وضعیت بد خانوادهها ایجاب میکند که آن تابآوری دانشجو بالا برود و دانشجو از این مسائل و مشکلات سعی کند به نحو احسنت آن کمبودها و مشکلاتی که هستند را برطرف کند و دانشگاه هم باید تمام تلاش خودش را بکند که این تابآوریها را بالا ببرد.
انتهای پیام
