به گزارش ایسنا، به نقل از تایمز، یکی از نمونههای قابل توجه این تغییر، فروش پردیس علوم و فناوری ویرجینیا متعلق به دانشگاه جورج واشنگتن در شهر اشبرن است. این دانشگاه زمین حدود ۱۲۰ هکتاری خود را به شرکت Amazon Data Services به قیمت ۴۲۷ میلیون دلار فروخت؛ معاملهای که نشان میدهد ارزش اقتصادی زمینهای مناسب برای زیرساختهای هوش مصنوعی تا چه اندازه افزایش یافته است.
این پردیس در شهرستان لادون قرار دارد؛ منطقهای در شمال ویرجینیا که به «کوچه مراکز داده» مشهور است و یکی از بزرگترین قطبهای مراکز داده در آمریکا محسوب میشود. دانشگاه جورج واشنگتن میگوید این معامله وضعیت مالی بلندمدت آن را تقویت خواهد کرد. دانشگاه همچنین تا پنج سال میتواند از پردیس استفاده کند تا برنامهریزی لازم برای انتقال دفاتر و برنامههای آموزشی مستقر در آن انجام شود. بخشی از درآمد فروش نیز قرار است به یک صندوق موقوفه جدید اختصاص پیدا کند.
با این حال، فروش پردیس با انتقادهایی نیز همراه شده است. الن اسکالی-راس، استاد پیشین دانشگاه جورج واشنگتن معتقد است این دانشگاه در سالهای گذشته به تدریج منابع اختصاصیافته به پردیس ویرجینیا را کاهش داده و برخی استادانی که از دانشگاه خارج شدهاند، جایگزین نشدهاند. حتی دستیاران آموزشی نیز به دلیل محدودیتهای بودجهای حذف شدند.
اسکالی-راس همچنین مدعی است استادان و دانشجویان پیش از اعلام فروش، از مذاکرات درباره واگذاری این زمین اطلاعی نداشتند. او این روند را فاقد شفافیت دانسته و نسبت به اینکه دانشگاهها برای توسعه زیرساختهای هوش مصنوعی از منابع و زمینهای آموزشی خود استفاده کنند، هشدار داده است.
نگرانی دیگر او به آینده خود صنعت هوش مصنوعی مربوط میشود. به اعتقاد اسکالی-راس، سرمایهگذاری عظیم روی ساختمانهای مراکز داده ممکن است در بلندمدت با یک جهش فناورانه بیارزش شود. او این احتمال را مطرح کرده که بخشی از این زیرساختها شاید در آیندهای نهچندان دور منسوخ شوند.
اما همه دانشگاهها قصد ندارند زمین خود را صرفاً به شرکتهای فناوری بفروشند. دانشگاه میشیگان رویکرد متفاوتی در پیش گرفته و در حال توسعه یک مرکز ۱.۲۵ میلیارد دلاری محاسبات با عملکرد بالا و تحقیقات علمی است. این پروژه با همکاری آزمایشگاه ملی لوسآلاموس طراحی شده و قرار است از پژوهش در حوزههایی مانند پزشکی، علوم مواد، انرژی پاک، مهندسی و امنیت ملی پشتیبانی کند.
به این ترتیب، هوش مصنوعی حالا نهتنها رقابت بر سر تراشه، داده و نیروی متخصص، بلکه رقابت بر سر زمین، برق و زیرساخت را نیز تشدید کرده است؛ رقابتی که ممکن است در سالهای آینده مشخص کند دانشگاهها زمینهای خود را برای آموزش و پژوهش حفظ میکنند یا بخشی از آنها را به یکی از ارزشمندترین داراییهای عصر هوش مصنوعی تبدیل خواهند کرد.
انتهای پیام
