دانشگاه فردوسی مشهد، بهعنوان یکی از معتبرترین مراکز آموزش عالی کشور، با داشتن مجموعههای خوابگاهی در دل پردیس، همواره از مزیت کمنظیر اسکان دانشجویان در محدوده دانشگاه برخوردار بوده است. با این حال، گزارش پیش رو نشان میدهد که این مزیت، در عمل با چالشهای عمیق و ریشهداری گره خورده است؛ چالشهایی که از فرسودگی زیرساختهای رفاهی تا سرویسهای بهداشتی کهنه، لولهکشیهای معیوب و حتی ساختمانهایی در آستانه ریزش، دامنهای وسیع را در بر میگیرد.
در کنار این مسائل فیزیکی، روایت دانشجویان از آشپزخانههای غیرقابل استفاده، کمبود وسایل اولیه خواب، حشرات موذی و نبود سیستم سرمایشی مستقل در اتاقها، تصویری ناگوار از زیست شبانهروزی در خانه دوم دانشجویان ترسیم میکند. از سوی دیگر، گلایهها تنها به کالبد خوابگاه محدود نمیشود؛ فشار مالی ناشی از هزینههای زندگی، کیفیت نامطلوب تغذیه، نبود فضای مناسب مطالعه و خلأ حمایت روانی برای دانشجویانی که برای نخستینبار از خانواده دور افتادهاند، لایههای پنهانتری از چالشها را نمایان میسازد.
این گزارش، با انعکاس صدای دانشجویان و مسئولان، تلاش دارد تا تصویری همهجانبه از وضعیت موجود، اقدامات انجامشده و افق پیشروی خوابگاههای دانشگاه فردوسی ارائه دهد. به همین منظور با مدیر رفاه و سلامت دانشجویان دانشگاه فردوسی و چند تن از دانشجویان به گفتوگو نشستیم.
بازسازی پردیس و فجر به طور همزمان در حال انجام است
امیررضا مسعودی -مدیر رفاه و سلامت دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد، با اشاره به اینکه خوابگاههای دانشگاه فردوسی مشهد شامل سه دسته کلی خوابگاههای پردیس ویژه دختران، خوابگاههای فجر ویژه پسران و خوابگاه بهار ویژه دانشجویان متأهل میشود، اظهار کرد: با توجه به برگزاری المپیاد ورزشی دختران کشور در این دانشگاه، اقدامات گستردهای در حوزه زیرساخت و سیمای ظاهری خوابگاههای پردیس به انجام رسید.
وی افزود: این اقدامات شامل خوابگاههای پردیس ۱ تا ۹ بود. هزینه این آمادهسازیها توسط خود دانشگاه تأمین شده و هماکنون خوابگاهها برای شروع نیمسال تحصیلی جدید کاملاً آماده هستند. در برخی از خوابگاهها، اقدامات زیرساختی و در برخی دیگر، اصلاحات ظاهری انجام شده است.
مسعودی ادامه داد: با توجه به قدمت خوابگاههای پردیس خواهران، پردیس یک، نیازمند بازسازی اساسی در سرویسهای بهداشتی و لولهکشی فاضلاب است؛ اما بهدلیل محدودیت زمانی ناشی از بازگشایی تحصیلات تکمیلی و نیز شرایط خاص، تنها رنگآمیزی کامل آن در بازه زمانی کوتاه انجام شد و امکان اصلاح زیرساخت فراهم نشد.
زیرساختهای پردیسهای جدیدتر نیز بهسازی شده است
مدیر رفاه و سلامت دانشجویان دانشگاه فردوسی با تأکید بر اینکه در پردیسهای ۴، ۵ و ۶ که نسبتاً جدیدتر هستند، آسیبهای ظاهری ناشی از استفاده مداوم مرتفع شد، تصریح کرد: در پردیس ۴، عملیات کانالکشی کولرها بهصورت روکار اجرا و در حال تکمیل طبقات همکف است. همچنین در پردیسهای ۵ و ۶، اورهال و افزایش ظرفیت هواسازها برای بهبود سرمایش در تابستان انجام شده است.
وی افزود: در تمامی این پردیسها، رنگآمیزی راهروها و اتاقها، تعویض کامل روشنایی داخلی و محوطه و اصلاح شیرآلات، دوشها و روشنایی سرویسهای بهداشتی صورت گرفته است. بالکنهای دچار نمزدگی نیز بازسازی و حیاطخلوت پردیس یک فضاسازی شده است.
مسعودی خاطرنشان کرد: سالنهای مطالعه و تماشای تلویزیون نیز آمادهسازی و تجهیز شدهاند. در بخش خوابگاههای فجر، اقدامات از سال گذشته آغاز شده است. بازسازی سرویسهای بهداشتی فجر ۴ و ۵ در دو فاز پیگیری میشود و فاز ۲ و ۴ فجر ۵ سال قبل بهطور کامل بازسازی شده است.
بازسازی فجر ۳ و ۵ ادامه دارد
وی افزود: فاز ۱ و ۳ فجر ۵ هماکنون توسط پیمانکار در دست اجراست و پیشبینی میشود فاز ۱ تا ابتدای مهرماه آماده بهرهبرداری شود. همچنین فاز ۱ و ۲ فجر ۳ که ویژه دانشجویان تحصیلات تکمیلی است، در بهمنماه ۱۴۰۴ بهطور کامل هم زیرساختی و هم ظاهری بازسازی شد. فاز ۳ و ۴ فجر ۳ نیز پس از اتمام فجر ۵، در دستور کار قرار خواهد گرفت.
مسعودی با بیان اینکه در ساختمانهای قدیمیتر مانند پژوهش، پردیس ۳ و فجر ۶ که پیشتر در اختیار علوم تربیتی بوده، اقدامات ظاهری شامل رنگآمیزی، تعویض موکت و روشنایی برای آنها انجام شده و آماده اسکان هستند، اظهار کرد: تفاوت در حجم هزینهها میان پردیس و فجر، ناشی از میزبانی المپیاد ورزشی دختران بوده است؛ اما بهطور همزمان، عملیات بازسازی در فجر ۵ نیز استارت خورده و پیگیری میشود.
مدیر رفاه و سلامت دانشجویان دانشگاه فردوسی با اشاره به اینکه بخشی از بازسازی خوابگاهها به اعتبارات سالانه وزارتخانه وابسته است که در قالب اوراق در اختیار دانشگاه قرار میگیرد، گفت: با وجود استفاده از اوراق، پیمانکار مربوطه کار را پذیرفته و در حال اجراست. در صورت تأمین بهموقع اعتبارات، دانشگاه متعهد میشود دو فاز دیگر از فجر ۳ را در سال ۱۴۰۵ بهطور کامل بازسازی کند.
وی افزود: همچنین بازسازی فجر ۱، ۲ و ۴ با اعتبارات داخلی در حال انجام است و برنامه بازسازی فجر ۲ نیز با استفاده از اعتبارات واحد بینالملل وزارتخانه دنبال خواهد شد تا هم برای دانشجویان بینالملل و هم ایرانی قابل استفاده باشد.
دانشگاه رفع مشکلات جزئی خوابگاهها را نیز دنبال میکند
مسعودی ادامه داد: در پاسخ به گلایه برخی دانشجویان درباره تفاوت رسیدگی، باید گفت که خوابگاه دختران در حال حاضر آمادهسازی شده است و برنامه اصلی برای خوابگاه پسران در سال ۱۴۰۶ با حداکثر جذب اعتبارات دنبال میشود.
وی تصریح کرد: همچنین موارد جزئی مانند نبود دستگاه آبسردکن، شکستگی صندلیها، کهنگی سالنها یا نبود تلویزیون، بر اساس اعتبارات جاری دانشگاه در حال رفع است؛ از جمله خرید دو دستگاه تلویزیون برای سالنهای تلویزیون. دغدغه اصلی دانشگاه، اقدامات زیرساختی پرهزینه است که بهدلیل نارضایتی دانشجویان در طول ترم، تنها در فرصتهای تعطیلات انجام میشود.
مسعودی خاطرنشان کرد: عملیات فازهای باقیمانده فجر ۵ حدود ۲۰ روز است که آغاز شده و امیدواریم تا پایان مهرماه به اتمام برسد. در خصوص پردیس ۲ که ساختمانی فرسوده و غیرقابل بازسازی است، تصمیم بر این است که از مدار خارج شود.
وی افزود: بهجای تخریب این پردیس، با اعتبار دریافتی از وزارتخانه، بلوک جدیدی در ادامه پردیس ۷ احداث خواهد شد تا حداقل ۵۰ درصد از ظرفیت ۹۲۰ نفری پردیس ۲ که پیشتر بهصورت سهنفره در اتاقهای دو نفره استفاده میشد، جبران شود.
مسعودی ادامه داد: برنامه مناقصه و طراحی اولیه تا پایان مهرماه انجام خواهد شد و در صورت امکان، استارت پروژه در سال جاری زده میشود. تا زمان تکمیل پروژه، دانشجویان سنواتی در اولویت اسکان قرار نمیگیرند؛ مگر اینکه ظرفیت اضافی وجود داشته باشد.
وی خاطرنشان کرد: البته این محدودیت برای پسران اعمال نمیشود، زیرا خوابگاه فجر از مدار خارج نشده است. همچنین پیشبینی میشود تا پایان سال ۱۴۰۵ خوابگاه متأهلی به بهرهبرداری برسد. این خوابگاه ویژه زوجهایی است که حداقل یکی از آنها دانشجوی دانشگاه فردوسی باشد و تعرفه اجاره بهصورت مستقل یا مشترک محاسبه خواهد شد.
دانشجویان از تخلیه ناگهانی خوابگاهها در زمان جنگ میگویند
در ادامه محمدحسین قلیپور -دانشجوی مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه فردوسی به ایسنا گفت: همزمان با آغاز جنگ، خوابگاهها یکباره تعطیل شدند و بسیاری از دانشجویان نتوانستند تمام وسایل خود را با خودشان ببرند؛ حتی در تهیه بلیط نیز به دلیل اعلام ناگهانی تخلیه، با دشواریهایی روبهرو شدند.
وی افزود: آن دسته از دانشجویانی که راهی دور داشتند، موفق نشدند به خوابگاه بازگردند و اسباب خود را از اتاقها جمعآوری کنند؛ ازاینرو دانشگاه این کار را انجام داد، اما بهگونهای بسیار خشن و نسنجیده، طوری که اکثر وسایل اتاقها، از ظروف زندگی و لوازم خواب و بهداشت گرفته تا وسایل آشپزی را همگی درون کیسههای گونی ریختند و با فشار بسیار سعی کرد همه را در یک جا جای دهند.
قلیپور ادامه داد: ساختمانهای خوابگاه نیز عموماً به شدت فرسوده هستند؛ چنانکه در خوابگاه فردوسی مشهور است، این بناها پیش از انقلاب زیر نظر یک دانشگاه انگلیسی ساخته شدهاند و برخی از آنها همچون پردیس یک، از همان دوران باقی ماندهاند. این ساختمانها از لحاظ ایمنی و استانداردهای زیستپذیری وضعیت مناسبی ندارند.
وی افزود: حتی از نظر بهداشتی نیز اغلب خوابگاهها دچار مشکلاند؛ سرویسهای بهداشتی بسیار کهنه شده و هر چند گاه به سبب خرابی، ناچار میشوند برای چند ساعت آنها را تعطیل کنند تا تعمیرات انجام شود. البته در برخی مجتمعها مانند فجر ۳ یا ۵، طرح بهسازی سرویسهای بهداشتی آغاز شده است.
قلیپور گفت: بهعنوان نمونه، در مجموعهای که شامل چهار سرویس بهداشتی، یک آشپزخانه و یک حمام بود، این کار از مهر سال گذشته شروع شد و تا اردیبهشت امسال به طول انجامید، یعنی حدود هشت ماه زمان برد. هرچند فازهای مختلف همزمان پیش میرفتند، اما بهگونهای نبود که یکجا و یکباره کامل شوند.
وی افزود: در نتیجه یکی از خوابگاهها در ترم گذشته با تنها نیمی از امکانات بهداشتی خود کار را پیش برد. از دیگر معضلات اساسی نبود دستگاه تصفیه آب در اکثر خوابگاههاست؛ دستگاهها یا خراب هستند یا اصلاً وجود ندارند.
قلیپور خاطرنشان کرد: همچنین یکی از دغدغههای جدی دانشجویان، تعداد اندک فروشگاههای درون دانشگاه است؛ بهگونهای که قیمت برخی کالاها مانند خرما یا میوهها تا دو برابر بهترین کیفیت بیرون دانشگاه نیز میرسد. فارغ از کیفیت محصول، تفاوت قیمت با بیرون بسیار چشمگیر است.
این دانشجو بیان کرد: نکته دیگر اینکه مسئولان دانشگاه معمولاً در ابتدای هر ترم یک بار به خوابگاه دانشجویان قدیمی و یک بار نیز به خوابگاه دانشجویان جدیدالورود سر میزنند، اما پس از آن دیگر در خوابگاه دیده نمیشوند تا از نزدیک پیگیر مشکلات و سخنان دانشجویان باشند. میتوان گفت که دانشجویان فقط یک بار در ابتدای هر ترم مسئولان را میبینند و پس از آن دیگر نشانی از آنها نیست.
فرسودگی شدید برخی خوابگاهها، دغدغه دانشجویان است
در ادامه با امیرعباس فدوی -دانشجوی مقطع کارشناسی رشته مهندسی شیمی به گفتوگو نشستیم. فدوی با بیان اینکه پردیس دانشگاه فردوسی محیطی سرسبز، خرم و زیبا دارد، اما با ورود به خوابگاه، آن تصویر نخستین و آرمانی که دانشجو از دانشگاه در ذهن میپروراند، بهکلی دگرگون میشود، اظهار کرد: از جمله دغدغههایی که میتوان به آن اشاره کرد، فرسودگی بسیاری از بخشهای خوابگاه است؛ ما ۶ مجتمع خوابگاهی به نام فجر داریم که هر یک حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ دانشجو را در خود جای میدهد و در دو یا سه تا از این مجتمعها، فرسودگی حاد دیده میشود.
فدوی تصریح کرد: در برخی از این ساختمانها وضعیت بهگونهای است که در معرض ریزش قرار دارند، گاه سقف اتاقها فرو میریزد و کاشی سرویسها و حمامها میشکند. دغدغه بعدی دانشجویان، موضوع نظافت در برخی از خوابگاههاست.
وی افزود: سیستمهای گرمایشی و سرمایشی نیز اگرچه در فصول سرد، معمولاً با چند روز یا چند هفته تأخیر راهاندازی میشوند، اما باید گفت که در طول این دو سال اقامت من، از نظر گرمایش و سرمایش مشکل چندانی نداشتهایم.
این دانشجو ادامه داد: همچنین اینترنت، وایفای و شبکههای ارتباطی در همین مدت، بینقص عمل کردهاند و از این حیث نارضایتی وجود نداشته است. فدوی با اشاره به اینکه معضل اصلی، همان فرسودگی و نبود فضای مناسب مطالعه است، بیان کرد: اگرچه در خوابگاه سالنهای مطالعه وجود دارد، اما یا میز ندارد، یا صندلی و هیچ نظارت و بازرسی بر وضعیت آن نمیشود؛ این فضاها بهکلی رها شده و در گوشهای افتادهاند. در حقیقت، هیچ مکان مناسبی برای مطالعه آرام، خلوت کردن و پژوهش دانشجویان فراهم نیست.
فدوی تصریح کرد: این امر بر کیفیت تحصیل و آرامش روانی آنان تأثیری مستقیم دارد. خوابگاه برای دانشجویان، حکم خانه دوم را دارد و کیفیت امکانات آن، بیگمان بر بازدهی تحصیلی و سلامت روانی مؤثر است.
بازسازی خوابگاهها مثبت است اما کافی نیست
در ادامه محمدرضا میرشیر، دانشجو و دبیرکل شورای صنفی دانشگاه فردوسی به ایسنا گفت: بهطور کلی، در خوابگاهها بازسازیهایی انجام شد که عمدتاً بهمناسبت میزبانی دانشگاه فردوسی از المپیاد ورزشی صورت گرفت و شامل رنگآمیزی، موکتکردن و اقداماتی از این دست میشود.
وی افزود: این حرکت هرچند مثبت و قابلتقدیر است، اما کلیات خوابگاهها همچنان فرسوده باقی مانده و نیازمند توجهی ویژهتر و بنیادینتر است. بهعنوان نمونه، خوابگاه پردیس ۲ چنان وضعیتی دارد که حتی می شود گفت امکان اسکان در آن وجود ندارد.
میرشیر تصریح کرد: پردیس ۲ از نظر ایمنی و معیارهای مربوطه، سالهاست که تأکید میشود کسی در آن ساکن نشود. خوشبختانه دانشگاه اعلام کرده که قصد تخلیه این خوابگاه و احداث ساختمانی نو در نقطهای دیگر از پردیس را دارد، اما باید امیدوار بود که این وعده تحقق یابد.
وی ادامه داد: تجربه دانشگاه در طرحهای عمرانی چندان موفق نبوده و معمولاً این پروژهها بسیار بیش از زمان مقرر به طول میانجامند و در این مدت طولانی، وعدهها به سرانجام نمیرسند. افزون بر این، یکی از معضلات کنونی خوابگاهها، مسئله انتخاب اتاق برای سال آینده است.
میرشیر گفت: متأسفانه به دلیل نامشخص بودن وضعیت آموزش، تکلیف هیچکس روشن نیست و خود دانشگاه نیز در این خصوص سردرگم و بلاتکلیف مانده است. این مسئلهای بسیار مهم و تأثیرگذار بر برنامهریزی تحصیلی و زندگی دانشجویان بهشمار میرود.
قرارگیری خوابگاهها در محدوده دانشگاه، یک مزیت مهم است
مهدی شاکری -دانشجوی محیط زیست دانشگاه فردوسی- به ایسنا گفت: دانشگاه فردوسی مشهد در دو بخش برادران و خواهران، دارای هفت مجموعه سرای دانشجویی فجر برای برادران و هفت مجموعه خوابگاهی پردیس برای خواهران است که سالانه بالغ بر ۷۰۰۰ تا ۱۰ هزار دانشجو را در خود اسکان میدهد.
وی افزود: این مجموعههای خوابگاهی که ویژه دانشجویان غیربومی دانشگاه فردوسی مشهد طراحی شده و زیر نظر دانشگاه اداره میشوند، همگی در محیط داخلی و در محدوده خود دانشگاه قرار دارند و این ویژگی، مزیتی بزرگ در قیاس با حتی دانشگاههای بزرگی چون دانشگاه تهران به شمار میرود.
شاکری ادامه داد: در دانشگاههایی مانند دانشگاه تهران، مجموعههای خوابگاهی گاهی خارج از محدوده دانشگاه واقع شده و فاصله خوابگاه تا دانشگاه، مسائل امنیتی، هزینههای رفتوآمد و دغدغههای مشابه را برای دانشجویان غیربومی ایجاد میکند.
وی افزود: از سال تحصیلی ۴۰۴-۱۴۰۳، روند بازسازی و بهسازی خوابگاهها در هر دو بخش پسران و دختران کلید خورده است و این روند در سال جاری نیز ادامه خواهد یافت که بیگمان گامی مثبت و یاریرسان در نوسازی و ارتقای کیفی سراهای دانشجویی خواهد بود.
این دانشجو بیان کرد: موضوع دوم، تفکیک فازهای اسکان دانشجویان تحصیلات تکمیلی از دانشجویان کارشناسی است؛ بهگونهای که دانشجویان کارشناسی در فازها و مجموعههای فجر مجزا از دانشجویان تحصیلات تکمیلی سکونت مییابند.
شاکری ادامه داد: اگرچه کلیه خوابگاههای مجموعه فجر و پردیس به یکدیگر راه دارند و در یک مجموعه کامل، محدودهای مشخص و متصل را تشکیل میدهند، اما تفکیک راهروها و فازهای متناسب با مقاطع دکترا، کارشناسی ارشد و کارشناسی، اقدامی معقول و شایسته در سیاستگذاری دانشگاه به شمار میرود.
این دانشجو تاکید کرد: از دیگر نکات مثبت، بهروزرسانی و اورهال سیستمهای سرمایشی و گرمایشی خوابگاهها است که دانشگاه سالانه نسبت به تعویض و تعمیر آنها اقدام میکند و هر بخش دارای نیاز، بررسی و بازنگری میشود.
وی افزود: در خصوص سیستم سرمایشی، در بیشتر سراهای دانشجویی پسران، کولرهایی در ابتدا و انتهای راهروها نصب میشود، هرچند تکتک اتاقها بهطور مجزا دارای کولر و سیستم سرمایشی مستقل نیستند؛ اما از باب سیستم گرمایشی، تمامی اتاقها مجهز به رادیاتور هستند.
شاکری ادامه داد: در فصل گرما نیز با مشکل خاصی مواجه نمیشویم و مضافاً برای خنکی هوا، هر اتاق به پنکه جداگانهای مجهز است. در مقابل، برخی کاستیها همواره دغدغه دانشجویان خوابگاهی بوده و مختص به امسال یا سال گذشته نیست، بلکه از ابتدای زیست دانشجویی نیز این دغدغهها وجود داشته است.
شاکری با بیان اینکه مهمترین آنها نظافت و رسیدگی به مسائل بهداشتی در سراهای دانشجویی است، خاطرنشان کرد: وجود حشرات موذی نظیر سوسک و سارس در خوابگاهها، بهویژه در مجموعههای چندطبقه با مساحت بیشتر که بستر مناسبی برای آشیانهیابی این موجودات فراهم میآورد، معضلی است که علیرغم سمپاشیهای دانشگاه در فصل تابستان و زمان کاهش جمعیت دانشجویی، همچنان بهویژه در خوابگاههای وسیعتر مشاهده میشود.
وی افزود: بهنظر میرسد گریزی از این مشکل نیست. همچنین اتاقها بهطور مجزا دارای سیستم سرمایشی مستقل نیستند و کولرها در راهروها قرار دارند و این نقص، هرچند به گوش مسئولان دانشگاه رسیده، اما اقدام مؤثری برای رفع آن صورت نگرفته است.
این دانشجو اظهار کرد: در راهروهایی که تا ۲۰ اتاق وجود دارد، تنها دو کولر در ابتدا و انتها تعبیه شده و پنکههای داخل اتاقها نیز گاهی دچار نقص فنی میشوند و فرایند تعمیر و بهروزرسانی آنها توسط نیروهای تأسیسات، زمانی نسبتاً طولانی به خود اختصاص میدهد.
آشپزخانهها مهمترین مشکل برخی خوابگاهها هستند
سپس با صادق یعقوبی -دانشجوی زمینشناسی این دانشگاه گفتوگو کردیم. یعقوبی با اشاره به اینکه محیط خوابگاه نسبتاً خوب و سرسبز است، اظهار کرد: اگرچه ساختمانها قدیمی و تا اندازهای فرسوده هستند، اما محوطه بیرونی به خوبی نگهداری میشود و فضای دلپذیری دارد.
وی افزود: با این حال، یکی از مشکلات اصلی که میتوان در خوابگاه برشمرد، آشپزخانههاست که فضایی کوچک و نامناسب دارند. افزون بر این، کمبود بالشت، پتو، تشک و یخچال نیز در خوابگاه محسوس است.
یعقوبی ادامه داد: گاهی دانشجویان ناچار میشوند برای رفع نیاز خود، وسایل موردنیاز را از اتاقهای دیگر تهیه کنند. در خصوص آشپزخانهها، بهویژه در مجتمعهایی مانند فجر ۴ و فجر ۱، وضعیت اسفناکتر است؛ بسیاری از گازها خراب هستند یا فضای آشپزخانه اصلاً مناسب به نظر نمیرسد و این معضلات به روشنی قابل مشاهده است.
وی گفت: اما در کل، خوابگاه از نظافت نسبتاً قابلقبولی برخوردار است، جز در روزهای پایانی هفته که با خروج خدمه و افزایش آشغالها، محیط تا حدودی نامرتب و کثیفتر میشود.
یعقوبی خاطرنشان کرد: با این همه، به جز این موارد، فضای خوابگاه عموماً تمیز نگهداشته میشود. از نگاه من، بزرگترین و مهمترین مشکل خوابگاه، همین آشپزخانهها هستند؛ زیرا نه گازهای سالم و کارآمدی دارند که آسایش پختوپز را فراهم کند و نه سینکهایشان بهطور منظم تمیز میشود. حمامها و سرویسها نیز گهگاه دچار اشکال میشوند، اما این مشکلات در حاشیه قرار دارند و مسئله اصلی، قطعاً وضعیت آشپزخانههاست که دانشجویان را به شدت آزار میدهد.
دانشجویان علاوه بر امکانات رفاهی، حمایت مالی و روانی میخواهند
در ادامه با یکی از دانشجویان دختر کارشناسی ارشد این دانشگاه به گفتوگو نشستیم. این دانشجو با اشاره به اینکه توقع ما از مسئولان صرفاً یک خواسته نیست بلکه مجموعهای از حمایتهاست که هم در بعد مالی و هم در بعد رفاهی و فرهنگی تعریف میشود، اظهار کرد: نخستین و مهمترین دغدغه ما هزینههای زندگی و تحصیل است.
وی افزود: هرچند دانشگاه ما دولتی است اما واقعیت این است که دانشجو هنوز هم با مخارج قابلتوجهی روبهروست؛ از هزینه مسکن و رفتوآمد گرفته تا هزینههای مرتبط با کتاب، ایابوذهاب و نیازهای روزمره. این فشار مالی گاه تمرکز و انگیزه تحصیلی ما را تحتتأثیر قرار میدهد.
این دانشجو ادامه داد: دومین مطالبه ما به کیفیت تغذیه بازمیگردد. تغذیه سالم و متناسب، تأثیر مستقیمی بر سلامت جسمی و توان یادگیری دارد؛ بنابراین انتظار داریم سلفها و امکانات رفاهی، کیفیت بهتری داشته باشند تا بتوانیم با بدن و ذهنی آماده در کلاسها حاضر شویم.
وی افزود: سومین چالش جدی دوری از خانواده و فشار روحی است. بسیاری از ما برای نخستینبار از فضای امن خانه و محیط عاطفی خانواده فاصله گرفتهایم و در این مسیر با استرس و احساس تنهایی دستوپنجه نرم میکنیم. این یعنی نیاز به حمایت روانی و مشاورهای بیش از پیش احساس میشود.
این دانشجو افزود: در نهایت حجم بالای مسئولیتهای آموزشی بههمراه نگرانیهای روزمره، گاه باعث خستگی ذهنی، اضطراب و افت انگیزه میشود. به همین دلیل از مسئولان انتظار داریم در کنار حمایت مالی، به فضای رفاهی، تفریحی و فرهنگی دانشجویان نیز توجه ویژهای داشته باشند تا ما بتوانیم با آرامش خاطر، تمرکز خود را بر رشد علمی و فردی معطوف کنیم.
آنچه از لابهلای گفتوگوهای این گزارش برمیآید، روایت دوگانهای از خوابگاههای دانشگاه فردوسی مشهد است؛ از یک سو، تلاشهای مدیریت جدید رفاه و سلامت دانشجویی برای بهسازی همزمان خوابگاههای پردیس و فجر، بهویژه در آستانه میزبانی المپیاد ورزشی، نشان از عزمی جدی برای بهبود وضعیت دارد؛ اورهال سیستمهای سرمایشی و گرمایشی، بازسازی سرویسهای بهداشتی فجر ۵ و ۳، برنامه احداث خوابگاه جدید بهجای پردیس فرسوده ۲، و وعده احداث خوابگاه متأهلی، همگی گامهایی در مسیر مثبت ارزیابی میشوند.
همچنین تفکیک فازهای اسکان دانشجویان مقاطع مختلف و قرارگیری تمامی خوابگاهها در محدوده دانشگاه، از نقاط قوتی است که در قیاس با بسیاری از دانشگاههای کشور، مزیتی قابلتوجه محسوب میشود. با این حال، فاصله عمیق میان وعدهها و تحقق آنها، کماکان مهمترین گره کور این حوزه است. پروژههایی که گاه هشت ماه به طول میانجامند و در این مدت دانشجویان را با نیمی از امکانات بهداشتی رها میکنند، یا وعدههای عمرانی که به تجربه تاریخی دانشگاه، با تأخیرهای چندساله همراه میشوند، اعتماد دانشجویان را به افق روشن اعلامشده خدشهدار کرده است.
در نهایت، آنچه از خلال گفتوگوها به دست آمد، فراخوانی است برای خروج از اقدامات مقطعی و سطحی و حرکت بهسوی برنامهریزی بلندمدت، شفافسازی جدول زمانی پروژهها و سپردن گوش شنوا به دغدغههای ساکنان واقعی خوابگاهها. خانه دوم دانشجویان، اگر قرار است پشتیبان آرامش و بازدهی تحصیلی آنان باشد، نیازمند نگاهی بنیادین و مستمر است؛ نگاهی که فراتر از رنگآمیزی راهروها، به جانبخشی به زیرساختها، سلامت روان و معیشت دانشجویان بیندیشد و وعدهها را از سطح خبر به عینیت زندگی روزمره پیوند بزند.
انتهای پیام
