او در نسلی رشد کرد که خوزستان دروازهبان کم نداشت؛ نسلی که نامهایی مانند حسن هوری و ابراهیم میرزاپور در آن میدرخشیدند. رقابت در چنین نسلی ساده نبود، اما جهانمهر همواره یکی از دروازهبانان شایستهای بود که میتوانست سهم بیشتری از فوتبال حرفهای داشته باشد.
در نسلی که سنگربان کم نداشت
حضور در تیم ملی نوجوانان و رسیدن به جام جهانی ۲۰۰۲، برای یک دروازهبان جوان اتفاق بزرگی بود. جهانمهر آن روزها یکی از استعدادهای فوتبال خوزستان محسوب میشد و آینده روشنی پیش روی خود میدید. مسیر او در ادامه به تیمهایی همچون فولاد خوزستان، فولاد نوین، نفت امیدیه، کاگون خوزستان، استقلال خوزستان و نفت آبادان رسید و سالها در فوتبال استان حضور داشت. اما گاهی فوتبال برای همه استعدادها به یک اندازه فرصت نمیسازد.
برخی بخشی از تاریخ فوتبال هستند
شاید اگر جهانمهر در دورهای دیگر و با شرایطی متفاوت فوتبالش را دنبال میکرد، امروز درباره کارنامه او بیشتر صحبت میکردیم. با این حال، ارزش یک بازیکن فقط به تعداد بازیهایش در تیم ملی یا تعداد جامهایی که گرفته نیست. بعضی بازیکنان بخشی از تاریخ فوتبال هستند؛ حتی اگر نامشان کمتر روی جلد روزنامهها آمده باشد.

آنچه ماند، فقط فوتبال نبود
جهانمهر پس از دوران بازی نیز از فوتبال فاصله نگرفت و در فوتبال پایه فولاد خوزستان به عنوان مربی دروازهبانان فعالیت کرد. او تجربه سالهای بازی خود را به نسل جوان منتقل کرد تا آنچه را از فوتبال آموخته بود، در اختیار دروازهبانان آینده قرار دهد.
این شاید یکی از زیباترین بخشهای مسیر فوتبالی او باشد؛ اینکه یک سنگربان قدیمی، پس از پایان بازی، دوباره به زمین برگشت تا برای نسل بعد سنگربان بسازد.
فوتبال خوزستان فقط با ستارههای بزرگش شناخته نمیشود
آنچه درباره جهانمهر در ذهن بسیاری از اهالی فوتبال باقی مانده، فقط تواناییهایش درون دروازه نیست؛ بلکه منش، رفتار و رفاقت او نیز بخشی از خاطرات همنسلانش است. فوتبال خوزستان فقط با ستارههای بزرگش شناخته نمیشود؛ پشت هر نسل طلایی، بازیکنانی ایستادهاند که شاید کمتر دیده شدند، اما برای این فوتبال زحمت کشیدند و بخشی از خاطرات آن را ساختند.

افتخاری بزرگتر از جام
به گزارش ایسنا، امین جهانمهر را باید یکی از چهرههای قابل احترام نسل خود دانست؛ دروازهبانی که از فوتبال پایه به تیم ملی نوجوانان رسید، جام جهانی را تجربه کرد، سالها در فوتبال خوزستان بازی کرد و بعدها تجربهاش را در اختیار نسل جوان گذاشت.
شاید فوتبال آنطور که باید حق او را ادا نکرد، اما پنجاه سال بعد، ارزش یک بازیکن فقط با جام و شهرت سنجیده نمیشود؛ گاهی ماندن نام یک انسان در خاطره اهالی فوتبال، خودش بزرگترین افتخار است. امین جهانمهر نیز سنگربانیست که علیرغم اینکه میتوانست بیشتر دیده شود ولی هنوز بخشی از خاطره فوتبال خوزستان است.
انتهای پیام