شنبه ۲۱ شهریور ۱۴۰۵ | ۱۷:۰۰
دستاورد «دیپلماسی» سوریه؛ افزایش تمایل اسرائیل برای اشغالگری

دستاورد «دیپلماسی» سوریه؛ افزایش تمایل اسرائیل برای اشغالگری

همزمان با مقدمه‌چینی رئیس موقت سوریه برای سفر به آمریکا، مجددا بحث‌ها پیرامون مذاکرات سوریه و رژیم صهیونیستی مطرح شده است. این در حالی است که سیاست دیپلماسی و تکیه بر واشنگتن، طی دو سال گذشته نه مانع حملات رژیم صهیونیستی شده و نه توانسته پرونده السویدا را حل‌وفصل کند.

به گزارش ایسنا، رژیم صهیونیستی علیرغم مذاکرات جاری سوریه و این رژیم، به حملات خود در داخل خاک سوریه ادامه می‌دهد. روز شنبه، به گزارش کانال خبری رسمی سوریه، الاخباریه، حمله جدیدی به روستاهای الاصبه و الرزانیه در حومه قنیطره در جنوب غربی سوریه ثبت شد که با یورش به خانه‌ها و عملیات جستجو همراه بود.

منابع در دمشق اظهار داشتند که اسرائیل «حملات و تجاوزات خود را بر اساس دکترین امنیتی خود مبنی بر ایجاد مناطق امنیتی در کشورهایی که با آنها توافق صلح ندارد (سوریه و لبنان) و همچنین برای محاسبات انتخاباتی داخلی ادامه می‌دهد.»

عباس شریفه، تحلیلگر سیاسی به الشرق الاوسط گفت: «صحبت از کاهش تنش در حالی که مداخله نظامی اسرائیل در سوریه ادامه دارد، غیرممکن است.»

وی افزود: «همچنین صحبت از توافق امنیتی بدون عقب‌نشینی از تمام مواضعی که ارتش اسرائیل پس از سقوط نظام بشار اسد به آنجا پیشروی کرده است، غیرممکن است.»

شریفه ادعا کرد که «فشار آمریکا بر اسرائیل برای توقف بی‌ثبات‌سازی سوریه از زمان سقوط نظام اسد وجود داشته و اما نتوانسته تاثیری زیادی بر محدودیت‌های مداخلات اسرائیل داشته باشد.»

دستاورد «دیپلماسی» سوریه؛ افزایش تمایل اسرائیل برای اشغالگری
حمله اسرائیل به سوریه

ایالات متحده در ظاهر نقش میانجی کلیدی و مستقیمی در مذاکرات امنیتی و سیاسی بین سوریه و رژیم صهیونیستی ایفا می‌کند. تام باراک، فرستاده ویژه آمریکا به سوریه به اصطلاح در تلاش است تا کانال‌های ارتباطی را در یک مکانیسم هماهنگی امنیتی مشترک با هدف کاهش تنش باز نگه دارد. با این حال، به گفته شریفه، «اختلاف آشکاری بین منافع آمریکا، که مبتنی بر وحدت سرزمین سوریه و حفظ ثبات آن است و منافع دولت بنیامین نتانیاهو، که از ابتدا برای تجزیه سوریه با دامن زدن به درگیری‌های فرقه‌ای و تضعیف دولت سوریه با نگه داشتن آن تحت تحریم‌ها و درخواست امتیازات امنیتی و حاکمیتی به اسرائیل تلاش کرده است، وجود دارد».

او خاطرنشان کرد که «در مقابل، و با وجود این، دولت موقت سوریه از ابتدای روی کار آمدن اعلام کرد که تهدیدی برای همسایگان خود، از جمله اسرائیل، ایجاد نخواهد کرد. اما به نظر می‌رسد که اسرائیل، در حملات و تهاجم‌های مکرر خود، تحت تأثیر محاسبات انتخاباتی داخلی و آسیب‌های ماندگار عملیات ۷ اکتبر است که بر دکترین امنیتی آن تأثیر گذاشته است.»

شریفه می‌گوید: «علیرغم تکبر اسرائیل، ایالات متحده، به عنوان بخشی از یک چشم‌انداز استراتژیک برای تغییر شکل خاورمیانه با هدف کاهش نفوذ ایران - که سوریه ستون اصلی آن بود - اقدام به لغو کامل تحریم‌ها علیه سوریه کرد و خواسته‌های اسرائیل را که واشنگتن آنها را غیرمنطقی، اغراق‌آمیز و ناشی از محاسبات دولت نتانیاهو می‌داند، نادیده گرفت.»

پایگاه‌های دائمی رژیم صهیونیستی

در تهاجمات رژیم صهیونیستی به جنوب سوریه از منطقه حائل عبور کرده و ۹ پایگاه نظامی دائمی ایجاد کرده است. این تهاجمات با حملات و عملیات جستجوی روزانه در مناطق روستایی قنیطره، درعا و دمشق، علاوه بر اقدامات خصمانه با هدف آواره کردن ساکنان از سرزمین‌هایشان و تخلیه مناطق مرزی، همراه است. تنها در ماه ژوئیه شاهد ۶۵ تهاجم و در ۱۸ روز اول اوت شاهد ۵۲ تهاجم بودیم. علاوه بر این، طبق بیانیه‌ای که اسعد الشیبانی، وزیر امور خارجه سوریه، در آغاز این ماه منتشر کرد، از ابتدای سال جاری تاکنون ۱۴۷ نفر دستگیر شده‌اند که ۴۹ نفر از آنها همچنان در بازداشت هستند.

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی اخیرا در جریان بازدید از جبل الشیخ که از اواخر سال ۲۰۲۴ در اشغال تل‌آویو قرار دارد، گفت که این رژیم اکنون کنترل مطلق و بی‌سابقه‌ای بر منطقه‌ای دارد که از جبل الشیخ تا رود الیرموک و از آنجا تا دریای مدیترانه امتداد دارد. وی با این سخنان به قدرت‌نمایی پرداخت؛ آن هم درست در شرایطی که مقامات انتقالی سوریه همچنان به تلاش‌های دیپلماتیک خود برای دستیابی به یک توافق امنیتی با تل آویو با حمایت ایالات متحده ادامه می‌دهند.

طبق گزارش الاخبار، اگرچه اظهارات نتانیاهو مستقیما منعکس کننده سیاست کلی رژیم صهیونیستی در منطقه و به‌ویژه در سوریه است که بخش‌های وسیعی از جنوب آن را در اشغال دارد و منطقه‌ای غیرنظامی تا حومه دمشق را ایجاد کرده و از «اداره خودمختار» در السویدا حمایت می‌کند اما این اظهارات بخشی از کمپین انتخاباتی او در آستانه بیست‌وششمین دوره انتخابات کنست(پارلمان اسرائیل) در۲۷ اکتبر نیز تلقی می‌شود.

این اظهارات با سخنان دیگر مقامات اسرائیلی که از مناطق اشغال شده سوریه بازدید کرده‌اند، از جمله یسرائیل کاتس، وزیر جنگ این رژیم همسو است. کاتس در جریان بازدید از جبل الشیخ در تاریخ ۲۵ اوت، در پیامی خطاب به ابومحمد الجولانی ملقب به احمد الشرع، رئیس موقت سوریه گفت: زمانی که الشرع از دمشق به سمت جبل الشیخ نگاه می‌کند و ارتش اسرائیل را می‌بیند، باید بداند که اسرائیل برای حفاظت از شهرک‌ها و مرزهای خود در آنجا حضور دارد. وی همچنین افزود که نیروهایش از این مناطق عقب‌نشینی نخواهند کرد.

در مقابل، مقامات انتقالی سوریه رویکردی «دیپلماتیک» در پیش گرفتند و آمادگی خود را برای پذیرش بخش عمده‌ای از شروط رژیم صهیونیستی، از جمله ایجاد یک منطقه غیرنظامی در جنوب کشور اعلام کردند. با این حال، اگرچه آن‌ها در این خصوص بر ایالات متحده و متحدانش تکیه کرده‌اند اما این مسئله تاکنون هیچ نتیجه‌ای نداشته است.

حدود یک سال پیش، مقامات سوریه تحت فشار ایالات متحده و با میانجیگری فرانسه، ‌نشست‌هایی را با رژیم صهیونیستی برگزار کردند که هدف آن دستیابی به توافقی امنیتی برای هموار کردن مسیر عادی‌سازی کامل روابط بود. طرح پیشنهادی آمریکا شامل «انگیزه‌های اقتصادی» از جمله ایجاد مناطق اقتصادی در جنوب سوریه در کنار تمامی خواسته‌های این رژیم بود؛ خواسته‌هایی که شروط وسیعی را در بر می‌گرفت، از قطع خطوط تدارکاتی محور مقاومت در لبنان گرفته تا تضمین نبود هرگونه تهدید. بر همین اساس، پیش‌نویس توافقی حاصل شد که قرار بود در جریان سفر الشرع به ایالات متحده برای شرکت در نشست‌های مجمع عمومی سازمان ملل، به امضا برسد. با این حال، آن تفاهم هرگز محقق نشد چراکه تل‌آویو از امضای آن سر باز زد و موجب توقف مذاکرات شد.

با این حال، دولت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا که در سال ۲۰۱۹ فرمانی مبنی بر به رسمیت شناختن جولان سوریه به عنوان «اراضی اسرائیل» صادر کرد هنوز هیچ اقدام مؤثری انجام نداده است. در همین حال، رژیم صهیونیستی به تجاوزات نظامی خود ادامه داده و ضمن رسیدن به حومه دمشق، کنترل منابع آب شیرین را در دست گرفته است؛ این رژیم همچنین دست به ترور و یورش به نقاط مختلف زده است که بارزترین نمونه آن، حمله به فرودگاه نظامی ابوالظهور در حومه ادلب بود؛ اقدامی که ظاهرا با هدف جلوگیری از تثبیت جای‌ پای ترکیه در آن منطقه صورت گرفت.

علاوه بر این، مقامات اسرائیلی پیوسته بر لزوم باز ماندن فضای سوریه به روی تحرکات ارتش رژیم اشغالگر تأکید کرده و همزمان هرگونه توسعه‌طلبی نظامی ترکیه در این کشور را رد کرده‌اند. این رویکرد باعث شده است که توافق امنیتی معلق ‌مانده میان دمشق و تل‌آویو، به توافق‌های دیگر با آنکارا وابسته شود؛ بازیگری که اکنون حضوری بی‌سابقه در پرونده سوریه پیدا کرده است.

طی نزدیک به دو سال، سیاست دیپلماسی و تکیه بر ایالات متحده هیچ نتیجه ملموسی به بار نیاورده است؛ این سیاست نه در جلوگیری از تداوم حملات رژیم صهیونیستی موفق بوده و نه در حل‌وفصل پرونده السویدا؛ پرونده‌ای که تل‌آویو کنترل شدیدی بر آن دارد و آن را یکی از دستاوردهای ناشی از تحولات سوریه می‌داند؛ تحولاتی که پس از مداخله رژیم صهیونیستی در این استان به بهانه حمایت از دروزی‌ها رقم خورد.

امروزه با ازسرگیری دیدارها میان دو طرف، بحث مذاکرات سوریه و رژیم صهیونیستی بار دیگر مطرح شده است؛ به‌ویژه نشستی که ماه گذشته در امان و با میانجی‌گری ایالات متحده برگزار شد و طی آن اسعد الشیبانی، وزیر امور خارجه سوریه، با رومن گافمن، رئیس موساد دیدار کرد. اگرچه جزئیات دقیقی از توافق‌های حاصل‌شده به بیرون درز نکرده است اما همچنان حیاتی‌ترین مسئله، یعنی نقض حاکمیت سوریه و اشغال مناطقی در جنوب این کشور لاینحل باقی مانده است.

در حالی که ایالات متحده آماده می‌شود تا از الشرع برای شرکت در نشست‌های سازمان ملل استقبال کند، اخیرا توماس باراک، نماینده ویژه آمریکا در امور سوریه و عراق، پس از دیدار با الشیبانی در آنکارا گفت: دیپلماسی تئاتر نیست بلکه به معنای هم‌سو کردن منافع است پیش از آن که اختلافات به بحران تبدیل شوند. تنها ساعاتی بعد از این اظهارات، نتانیاهو در ارتفاعات جبل‌الشیخ ظاهر شد و مقامات انتقالی سوریه را تهدید کرد.

انتهای پیام

# جهان

آخرین اخبار جهان