سید مجتبی حسینیپور در دومین نشست کمیته تخصصی صرفهجویی و مدیریت بهینه مصرف انرژی استان با تأکید بر ضرورت حرکت از رویکردهای سنتی مدیریت مصرف به سمت ایجاد سازوکارهای اقتصادی برای ارتقای بهرهوری آب، اظهار کرد: صرفهجویی زمانی میتواند به یک ابزار مؤثر در مدیریت منابع تبدیل شود که میزان آن قابل اندازهگیری، راستیآزمایی و در نهایت دارای ارزش اقتصادی باشد.
وی ادامه داد: هدف از بررسی این موضوع در کمیته، صرفاً طراحی یک گواهی جدید نیست، بلکه تلاش میشود ظرفیتهای موجود در حوزه بازار آب، سازوکارهای اندازهگیری و راستیآزمایی و ابزارهای اقتصادی در کنار یکدیگر قرار گیرند تا صرفهجویی واقعی آب به یک ارزش قابل شناسایی و مبادله تبدیل شود.
معاون سازمان مدیریت استان با اشاره به تجربه گواهیهای صرفهجویی برق و گاز اظهار داشت: این گواهیها از استان آغاز و در ادامه در سطح ملی توسعه یافتهاست و ساختارمند شدهاند و میتوان از این تجربه در طراحی سازوکار گواهی صرفهجویی آب نیز الگوبرداری کرد.
حسینی پور خاطرنشان کرد: با توجه به شرایط منابع آب در استان، هدف این است که ضمن استفاده از ظرفیتهای موجود، یک مدل اجرایی، قابل اندازهگیری و قابل اتکا برای تبدیل صرفهجویی واقعی آب به ارزش اقتصادی طراحی شود؛ مدلی که در صورت موفقیت، ظرفیت توسعه و الگوبرداری در سطح ملی را نیز داشته باشد.
کوثر روشنی مدیر بهرهوری سازمان مدیریت و برنامهریزی استان نیز با اشاره به ضرورت ایجاد سازوکارهای اقتصادی برای ارتقای بهرهوری آب، اظهار کرد: پیش از تعریف گواهی صرفهجویی آب، باید برخی مفاهیم و الزامات پایه از جمله تعریف دقیق صرفهجویی، نحوه اندازهگیری و راستیآزمایی آن، تعیین خط مبنا، مشخص شدن مالک صرفهجویی و نحوه معامله و انتقال گواهی بهطور دقیق تعیین شود.
وی افزود: در کنار این موارد، موضوعات دیگری نیز وجود دارد که باید در ادامه بررسیهای تخصصی مورد توجه قرار گیرد تا سازوکار گواهی صرفهجویی از پشتوانه فنی و اجرایی کافی برخوردار باشد.
مدیر بهرهوری سازمان مدیریت استان تأکید کرد: گواهی صرفهجویی آب به دلیل ویژگیهای خاص منابع و مصارف آب، صرفاً قابل الگوبرداری مستقیم از سایر حوزهها نیست و تعمیم یک مدل واحد به همه بخشها و سپس تسری آن به کل کشور، نیازمند بررسی ملاحظات فنی، اقتصادی، حقوقی و اجرایی متعددی است.
به گزارش ایسنا و به نقل از روابط عمومی سازمان مدیریت یزد در روز سه شنبه ۲۴ شهریور، در این نشست دو مسیر مرتبط با توسعه سازوکارهای اقتصادی آب مورد توجه قرار گرفت؛ مسیر نخست، استفاده و توسعه ظرفیت بازار آب متعارف در استان و مسیر دوم، تدوین آییننامه بازار آب نامتعارف در سطح ملی که میتواند زمینهساز توسعه ابزارهای جدید در مدیریت و مبادله منابع آب باشد.
همچنین تاکید شد که صرفهجویی آب تنها زمانی ابزاری مؤثر در مدیریت منابع خواهد بود که قابل اندازهگیری، راستیآزمایی و دارای ارزش اقتصادی باشد. در این نشست، ابعاد مختلف طراحی و اجرای گواهی صرفهجویی آب، ظرفیتهای موجود در بازار آب و الزامات فنی و اجرایی این سازوکار مورد بررسی قرار گرفت.
انتهای پیام
