محمد مهدی مطیعی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اینکه خورشید یک ستارهٔ معمولی است که در مرکز منظومهٔ شمسی قرار دارد، اظهار کرد: جرم خورشید حدود ۳۳۳هزار برابر زمین است و تقریباً بیش از ۹۹درصد از کل جرم منظومهٔ شمسی را شامل میشود. این ستاره در فاصلهٔ میانگین حدود ۱۵۰ میلیون کیلومتری از زمین قرار دارد و نور آن حدود ۸ دقیقه و ۲۰ ثانیه طول میکشد تا به ما برسد. هرچند خورشید برای موجودات زنده زمینی نقش بسیار مهمی ایفا میکند، اما در دنیای ستارگان، یک ستاره کاملا معمولی است.
وی افزود: خورشید نه بزرگترین، نه درخشانترین و نه پرجرمترین ستاره است.خورشید منبع اصلی انرژی زمین است. نور و گرمای آن فتوسنتز را ممکن میکند، تغییرات آبوهوا و شکلگیری جریانهای اقیانوسی را ممکن میسازد و حیات را روی این سیاره پایدار نگه میدارد. بدون خورشید، دمای زمین به سرعت کاهش مییافت و ادامه حیات بر روی زمین کاملا غیرممکن میشد.
رئیس رصدخانه دانشگاه فردوسی با تاکید بر اینکه خورشید حدود ۵ میلیارد سال دیگر به عنوان یک ستاره باقی میماند، تصریح کرد: این خورشید تاکنون حدود ۴.۶ میلیارد سال عمر کرده و در حال حاضر اصطلاحا در مرحلهٔ رشتهٔ اصلی است یعنی هیدروژن را در هستهاش به هلیوم تبدیل و انرژی پایدار تولید میکند. سوخت هیدروژنی هستهٔ آن تقریباً تا ۵ میلیارد سال دیگر کافی است. زمانی که هیدروژن هسته تمام شود، هسته منقبض و لایههای بیرونی متورم میشوند و خورشید به یک غول سرخ تبدیل میشود یعنی ستارهای بزرگ که دمای سطحی کمی دارد.
مطیعی خاطرنشان کرد: در این مرحله شعاع آنقدر زیاد میشود که احتمالاً تا مدار زمین یا نزدیک آن منبسط میگردد. این مرحله حدود ۱ میلیارد سال طول میکشد. سپس لایههای بیرونی بهآرامی به فضا پراکنده میشوند و پوستهای درخشان به نام سحابی سیارهنما میسازند. اکنون هستهٔ کوچک و داغ خورشید که به آن کوتوله سفید میگویند، قابل مشاهده میشود.
وی با بیان اینکه این کوتوله سفید، ستارهای داغ و بسیار متراکم به اندازهٔ زمین است که دیگر همجوشی هستهای در آن رخ نمیدهد، اظهار کرد: کوتوله در طول میلیادها سال بهآرامی سرد و تاریک میشود. بنابراین ممکن است زمین در حدود یک تا چند میلیارد سال دیگر چنان گرم شود که اقیانوسها بخار شوند و حیات پیچیده بر روی آن غیرممکن شود. این بدان معناست که عملاً حیات روی زمین خیلی زودتر از مرگ خورشید پایان خواهد پذیرفت.
انتهای پیام
