میلاد مشایخی در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به مصرف «گل» و باور نادرست برخی جوانان مبنی بر اعتیادآور نبودن این ماده اظهار کرد: تعریف اعتیاد در کشور متأسفانه گاهی به این شکل است که اگر فرد دچار خماری شود، معتاد تلقی میشود؛ به همین دلیل در فرهنگ عمومی، موادی مانند مورفین و تریاک بیشتر بهعنوان مواد اعتیادآور شناخته میشوند. همین چالش را درباره شیشه نیز تجربه کردهایم؛ در مقطعی این تصور وجود داشت که شیشه اعتیادآور نیست، زیرا فرد پس از مصرف آن دچار خماری نمیشود. این درحالیست که نداشتن علائم خماری به این معنا نیست که فرد به ماده مخدر وابسته نشده است، چراکه این تعریف، نادرست بوده و چرخه قاچاق برای فروش مواد، خود از چنین تصوری استفاده میکند و تبلیغات مرتبط با آن نیز موجب شکلگیری این باور در جامعه شده است.
مشایخی با تأکید بر ضرورت برجسته شدن این موضوع در برنامههای اطلاعرسانی گفت: گل، کیمیکال، حشیش، گرس و موادی که نسلهای گذشته آنها را میشناختند، مانند شاهدانه و بنگه، همگی حاوی ماده مؤثری به نام THC یا تتراهیدروکانابینول هستند. این ماده در گیاه ماریجوانا وجود دارد و از آن به شکلهای مختلف، فرآوردهها و مواد گوناگونی تولید میشود.
وی افزود: THC از جمله مواد دارای ظرفیت بالای وابستگی در جهان است و ماده جدیدی محسوب نمیشود؛ بلکه شکل و عنوان آن در دورههای مختلف تغییر کرده است. در گذشته با عناوینی مانند گرس و حشیش شناخته میشد، سپس گل رواج یافت و امروز نیز با نامهای متفاوت عرضه میشود.
معاون پیشگیری و بازتوانی اعتیاد سازمان بهزیستی کشور با اشاره به ویژگی گل در ایران اظهار کرد: گل در ایران، به دلیل تغییراتی که بر روی گیاه ماریجوانا اعمال میشود، ممکن است حاوی میزان بسیار بالایی از THC باشد؛ بنابراین ظرفیت وابستگی و اعتیادآوری آن نیز میتواند بالا باشد.
به گفته مشایخی، وابستگی ناشی از مصرف گل، عمدتاً ماهیتی روانشناختی دارد. فردی که گل مصرف میکند ممکن است به سندرومی تحت عنوان «سندروم بیانگیزگی» مبتلا شود. در قسمت پیشانی مغز که با انگیزه و عملکردهای مرتبط با آن ارتباط دارد، مصرف گل میتواند فعالیتهایی را تحت تأثیر قرار دهد و موجب کاهش انگیزه شود. فردی که به گل وابستگی پیدا کرده است، ممکن است نسبت به تحصیل و فعالیتهای روزمره انگیزه خود را از دست بدهد.
وی یکی دیگر از خطرات مصرف گل را استفاده همزمان آن با الکل دانست و گفت: یکی دیگر از خطرات مصرف گل، استفاده همزمان آن با الکل است. مصرف همزمان ماریجوانا و الکل موضوعی است که در گذشته کمتر درباره آن صحبت میشد، اما امروز شاهد این الگو هستیم. در چنین شرایطی بخشهایی از مغز، از جمله قسمتهای مرتبط با عملکردهای روانشناختی و بخش پیشانی و مخچه تحت تأثیر قرار میگیرند و در نتیجه، فرد ممکن است در شرایطی قرار گیرد که خطرات جدی به دنبال داشته باشد.
معاون پیشگیری و بازتوانی اعتیاد سازمان بهزیستی کشور با اشاره به اینکه مصرف گل میتواند زمینهساز حرکت فرد به سمت مواد دیگر شود، اظهار کرد: گل میتواند دروازه ورود به مصرف مواد دیگر باشد؛ از جمله موادی مانند آمفتامین و شیشه. البته بهتر است به جای استفاده از تعبیر «مواد سنگین»، از عبارت «موادی که در مراحل انتهایی الگوی مصرف قرار میگیرند» استفاده شود.
مشایخی افزود: مسئله مهم دیگر، پدیده تحمل یا تلورانس است. بدن فرد در اثر مصرف مواد، بهتدریج نسبت به آن میزان از ماده سازگاری پیدا میکند. برای مثال، ممکن است فرد در یک مرحله یک رول گل مصرف کند، اما در مرحله بعد برای دستیابی به همان میزان دوپامین و همان اثر، به مصرف مقدار بیشتری از ماده نیاز داشته باشد. پس از مدتی، بدن دیگر با همان میزان ماده به اثر قبلی دست پیدا نمیکند و فرد ممکن است به سمت تغییر ماده، مصرف گلهای تقویتشده یا کیمیکال یا مواد دیگر سوق پیدا کند که این روند، مسئلهای بسیار خطرناک است.
معاون پیشگیری و بازتوانی اعتیاد سازمان بهزیستی کشور با تأکید بر ضرورت استفاده از کمپینهای اطلاعرسانی اظهار کرد: کمپینها یکی از بهترین راهکارهای مقابله با باورهای نادرست هستند. در این مرحله با فردی مواجه هستیم که هنوز به اعتیاد مبتلا نشده است؛ بنابراین نمیتوان او را برای درمان ارجاع داد و لازم است تمرکز اصلی بر پیشگیری و آگاهسازی باشد. دو نوع کمپین میتوان طراحی کرد؛ نخست کمپین آگاهسازی و دوم کمپین حساسسازی. درباره گل نیز کمپینهایی برگزار شده است و اجرای چنین برنامههایی در برنامههای امسال ما نیز قرار دارد.
انتهای پیام
