به گزارش ایسنا و به نقل از روابط عمومی سازمان حفاظت محیط زیست، امید صدیقی با اشاره به برگزاری کاپ ۷ به میزبانی کشورمان در تهران افزود: بخش قابل توجهی از فرآیندهای مرتبط با آلودگیهای دریایی ماهیتی فرامرزی دارند و برای شناسایی منشأ آلایندهها، ارزیابی روند انتشار و پیشبینی آثار آنها بر اکوسیستم خزر، نیازمند سازوکارهای منسجم برای پایش، تبادل اطلاعات و تحلیل مشترک دادهها هستیم.
وی در ادامه اظهار کرد: ایجاد و تقویت شبکههای پایش محیط زیست دریایی، استانداردسازی روشهای نمونهبرداری و سنجش آلایندهها و تبادل نتایج پایش میان کشورهای حاشیه خزر میتواند به شکلگیری تصویری دقیقتر از وضعیت زیستمحیطی این پهنه آبی منجر شود.
صدیقی ادامه داد: در کنار پایش، پیشگیری از ورود آلایندهها به دریا، مدیریت منابع آلاینده در مناطق ساحلی، کنترل پسابها و پسماندها و افزایش آمادگی برای مقابله با رخدادهای آلودگی، از موضوعاتی است که میتواند در چارچوب همکاریهای کشورهای ساحلی دنبال شود.
مدیرکل دفتر بررسی آلودگیهای دریایی سازمان حفاظت محیط زیست تأکید کرد: اجلاس کاپ ۷ میتواند بستر مناسبی برای تقویت همکاریهای تخصصی و انتقال دانش و فناوریهای نوین در حوزه پایش و مدیریت آلودگیهای دریایی باشد و زمینه را برای حرکت از اقدامات منفرد ملی به سمت برنامههای هماهنگ منطقهای فراهم کند.
حفاظت از خزر بدون مشارکت جوامع ساحلی امکانپذیر نیست
هادی کیادلیری - معاون آموزش و مشارکتهای مردمی سازمان حفاظت محیط زیست - نیز اظهار کرد: دریای خزر یک زیستبوم مشترک میان پنج کشور ساحلی است و بسیاری از چالشهای آن، از آلودگی و کاهش تنوع زیستی تا فشارهای ناشی از فعالیتهای انسانی، مرزهای جغرافیایی نمیشناسد. از این رو همکاریهای آموزشی، اجتماعی و فرهنگی نیز باید متناسب با ماهیت فرامرزی این زیستبوم و در چارچوب همکاری منطقهای دنبال شود.
وی افزود: یکی از ظرفیتهای مهم کاپ ۷ میتواند ایجاد و تقویت برنامههای مشترک آموزشی و اجتماعی میان کشورهای حاشیه خزر باشد؛ برنامههایی که در آن تجربههای موفق، روشهای آموزش و ترویج فرهنگ حفاظت از محیط زیست و الگوهای مشارکت جوامع محلی میان کشورها به اشتراک گذاشته شود و در نهایت به شکلگیری یک رویکرد و ادبیات مشترک برای حفاظت از خزر کمک کند.
معاون آموزش و مشارکتهای مردمی سازمان حفاظت محیط زیست با تأکید بر نقش جوامع محلی و ذینفعان ساحلی ادامه داد: صیادان، جوامع محلی، فعالان گردشگری، تشکلهای مردمنهاد، دانشآموزان، دانشگاهیان، کسبوکارهای ساحلی و سایر گروههایی که بهطور مستقیم یا غیرمستقیم با اکوسیستم خزر ارتباط دارند، بخشی از ظرفیت حکمرانی و حفاظت از این زیستبوم هستند بنابراین باید از نگاه به مردم بهعنوان صرفاً مخاطب برنامههای محیط زیستی عبور کرد و آنان را به شریک و کنشگر فرآیند حفاظت تبدیل کرد.
کیادلیری تصریح کرد: آموزش محیط زیستی زمانی اثربخش است که صرفاً به انتقال اطلاعات محدود نشود بلکه متناسب با شرایط فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جوامع محلی طراحی شود و بتواند دانش را به نگرش، نگرش را به رفتار و رفتار را به مشارکت مؤثر در حفاظت از محیط زیست تبدیل کند. در چنین رویکردی، آموزش باید با ایجاد فرصت مشارکت، دسترسی به اطلاعات، تقویت مسئولیتپذیری اجتماعی و فراهم کردن امکان اقدام همراه باشد.
وی با اشاره به میزبانی جمهوری اسلامی ایران از کاپ ۷ گفت: میزبانی ایران از این رویداد بینالمللی فرصت مناسبی است تا ظرفیتها و تجربههای کشور در حوزه آموزش، مشارکتهای مردمی و مسئولیت اجتماعی در حفاظت از محیط زیست ارائه شود و زمینه برای تعریف برنامههای مشترک منطقهای و پروژههای عملیاتی میان کشورهای حاشیه خزر فراهم آید.
کیادلیری در پایان خاطرنشان کرد: آینده خزر تنها به تصمیمها و اقدامات دولتها وابسته نیست بلکه به میزان آگاهی، توانمندی و مشارکت مردمی که در حاشیه این پهنه آبی زندگی و فعالیت میکنند نیز بستگی دارد. اگر قرار است حفاظت از خزر پایدار باشد، مردم باید از مخاطب سیاستهای محیط زیستی به شریک اجرای آن سیاستها تبدیل شوند. تقویت این مشارکت میتواند یکی از پایههای اصلی همکاریهای زیستمحیطی میان کشورهای منطقه باشد.
انتهای پیام
