جهانگیر مرادی در گفتوگو با ایسنا، مدرسه را محیطی جدید برای نوآموزان کلاساولی دانست و اظهار کرد: کودکان در این محیط با افراد و چهرههای جدیدی مانند معلم، مدیر و همکلاسیها مواجه میشوند و باید شیوه ارتباط و تعامل با آنها را یاد بگیرند. موضوعی که میتواند برای کودک هم هیجانانگیز و هم تا حدی استرسزا باشد.
وی با بیان اینکه داشتن مقداری اضطراب هنگام ورود به یک محیط جدید طبیعی است، افزود: خانوادهها نباید از اضطراب اولیه کودک برای مدرسه رفتن نگران شوند، بلکه میتوانند با آمادهسازی تدریجی او، این نگرانی را کاهش دهند.
این مشاور مدرسه یکی از راهکارهای کاهش اضطراب کلاساولیها را بیان خاطرات شیرین دوران مدرسه از سوی والدین عنوان کرد و گفت: صحبت کردن درباره تجربههای مثبت و خاطرات خوشایند مدرسه میتواند ضمن کاهش استرس کودک، شور و شوق او را برای آغاز مدرسه افزایش دهد.
مرادی تأکید کرد: خانوادهها باید از منفیگویی درباره درس، مدرسه، معلم و سختیهای تحصیل پرهیز کنند، چرا که چنین صحبتهایی میتواند پیش از ورود کودک به مدرسه، نگرش منفی نسبت به این محیط ایجاد کند.
وی با تأکید بر ضرورت آموزش مهارتهای اجتماعی به کلاساولیها، ادامه داد: کودکان باید پیش از ورود به مدرسه با شیوه درست برخورد با معلم و همسالان آشنا شوند و بدانند برای صحبت کردن یا ترک کلاس باید از معلم اجازه بگیرند.
مرادی افزود: یکی از مهارتهایی که خانوادهها باید از همان ابتدا به کلاساولیها آموزش دهند، مهارت سکوت و گوش دادن است. کودک باید یاد بگیرد هنگام صحبت کردن معلم سکوت کند، با دقت به توضیحات او گوش دهد و برای صحبت کردن منتظر نوبت خود بماند. این مهارت به کودک کمک میکند مطالب درسی را بهتر دریافت کند و نظم کلاس نیز حفظ شود.
وی با بیان اینکه کلاس درس متعلق به همه دانشآموزان است، گفت: کلاساولیها باید یاد بگیرند که دیگر همکلاسیها نیز از کلاس سهم دارند و باید حق و حقوق دیگران را رعایت کنند. رعایت نوبت، گوش دادن به صحبتهای دیگران و پرهیز از ایجاد مزاحمت برای همکلاسیها از جمله رفتارهایی است که باید از سالهای ابتدایی آموزش داده شود.
مرادی همچنین آشنا کردن کودکان با قوانین و نظم مدرسه را ضروری دانست و گفت: خانوادهها باید درباره موضوعاتی مانند نحوه ایستادن در صف، ورود و خروج از کلاس، رعایت نظم و مقررات و شیوه رفتار در کلاس با فرزندان خود صحبت کنند تا کودک با آمادگی بیشتری وارد محیط مدرسه شود.
انتهای پیام
