محمد مخیلفی در گفتوگو با ایسنا، با تأکید بر اینکه پزشک ورزشی نباید تنها پس از وقوع مصدومیت وارد عمل شود، اظهار کرد: سلامت ورزشکار یک موضوع چندبعدی است و نمیتوان آن را فقط به مصدوم نبودن بازیکن محدود کرد. آمادگی جسمانی، پیشگیری از آسیب، تغذیه مناسب، خواب کافی، ریکاوری و سلامت روحی و روانی، همگی بخشهایی از سلامت ورزشکار هستند و باید همزمان مورد توجه قرار گیرند و در ورزش حرفهای، بدن ورزشکار دائماً تحت فشار تمرین و مسابقه قرار دارد.
او افزود: به همین دلیل شناخت شرایط بدنی هر ورزشکار و مدیریت میزان فشار واردشده به بدن اهمیت زیادی دارد. نمیتوان برای همه بازیکنان یک نسخه واحد در نظر گرفت، زیرا شرایط فیزیولوژیکی، سابقه مصدومیت، میزان آمادگی و حتی واکنش بدن افراد به تمرین با یکدیگر متفاوت است.
مخیلفی با اشاره به اهمیت پیشگیری از آسیب نیز گفت: در فوتبال نمیتوان تمام مصدومیتها را از بین برد، چرا که برخورد، تغییر جهتهای ناگهانی و فشار بالا بخشی از ذات این رشته است، اما میتوان با برنامهریزی علمی، ارزیابی وضعیت جسمانی بازیکن، کنترل حجم و شدت تمرین و رعایت اصول آمادگی و ریکاوری، میزان خطر آسیب را کاهش داد.
او ادامه داد: یکی از موضوعاتی که گاهی کمتر مورد توجه قرار میگیرد، ریکاوری است. بازیکن فقط با تمرین کردن پیشرفت نمیکند، بلکه بدن او باید فرصت بازسازی نیز داشته باشد. خواب کافی، آبرسانی مناسب، تغذیه صحیح و استفاده از روشهای اصولی ریکاوری، به بدن ورزشکار کمک میکند تا خود را برای تمرین و مسابقه بعدی آماده کند.
این دکترای فیزیولوژی ورزشی، تغذیه را نیز یکی از پایههای عملکرد ورزشکار دانست و عنوان کرد: بدن یک فوتبالیست برای تحمل فشار تمرین و مسابقه نیازمند انرژی و مواد مغذی مناسب است. میزان دریافت انرژی، آبرسانی، کیفیت مواد غذایی و زمانبندی تغذیه، همگی باید متناسب با شرایط ورزشکار و برنامه تمرینی او تنظیم شوند.
مخیلفی همچنین بر اهمیت سلامت روان ورزشکاران تأکید کرد و گفت: ورزشکار فقط با بدن خود مسابقه نمیدهد؛ ذهن او نیز در عملکردش نقش دارد. فشار مسابقات، انتظار مربی، هواداران و رقابت برای قرار گرفتن در ترکیب میتواند شرایط ذهنی بازیکن را تحت تأثیر قرار دهد. تمرکز، اعتمادبهنفس، کنترل استرس و توانایی مدیریت فشار مسابقه از موضوعاتی هستند که نباید از آنها غافل شد.
او در ادامه افزود: همانطور که برای بدن ورزشکار برنامه تمرینی و پزشکی داریم، باید شرایط روحی و ذهنی او نیز مورد توجه قرار گیرد. سلامت روان بخشی از سلامت کلی ورزشکار است و بیتوجهی به آن میتواند روی عملکرد ورزشی نیز اثر بگذارد.
این استاد دانشگاه با اشاره به تجربه شخصی خود از فوتبال دهههای ۶۰ و ۷۰ اهواز نیز اظهار کرد: فوتبال آن سالها با امکانات امروز قابل مقایسه نبود، اما عشق و انگیزه فراوانی در میان بازیکنان وجود داشت و بسیاری از استعدادها از همان فضای فوتبال خوزستان رشد کردند. امروز دانش و امکانات پزشکی، فیزیولوژی، بدنسازی و تغذیه ورزشی پیشرفت قابل توجهی کرده و اگر این دانش در کنار استعداد و انگیزه بازیکنان قرار گیرد، میتواند مسیر رشد آنها را اصولیتر کند.
مخیلفی در ادامه بر ضرورت توجه بیشتر به فوتبال پایه تأکید کرد و گفت: پرورش بازیکن فقط به آموزش تکنیک و تاکتیک محدود نمیشود. بازیکن باید از سنین پایه با اصول زندگی حرفهای آشنا شود. خواب مناسب، تغذیه، ریکاوری، پیشگیری از آسیب و توجه به سلامت جسم و روان، باید از همان سالهای نخست آموزش داده شود.
او خاطرنشان کرد: بازیکنی که میخواهد در فوتبال حرفهای دوام داشته باشد، باید بداند حرفهای بودن فقط در زمین مسابقه معنا ندارد. نوع زندگی، میزان استراحت، تغذیه، رعایت توصیههای پزشکی و توجه به سلامت روان، همگی در آینده ورزشی او تأثیرگذار هستند.
این دکترای فیزیولوژی در پایان گفت: ورزشکار مهمترین سرمایه هر تیم است و حفظ سلامت او باید بخشی از برنامه دائمی باشگاه باشد، نه اقدامی که تنها پس از مصدومیت انجام شود. هرچه ارتباط میان علم، تجربه مربیان، پزشکی ورزشی، فیزیولوژی و بدنسازی بیشتر شود، میتوان امیدوار بود ورزشکاران سالمتر، آمادهتر و با طول دوران حرفهای بیشتری داشته باشیم.
انتهای پیام
