سینا توکل، صبح سهشنبه ۳۱ شهریور در بازدید خبرنگاران از پیش تصفیه پالایشگاه اصفهان اظهار کرد: در راستای استفاده از فاضلاب شهرها، فاضلاب شهرهای شاهینشهر، خمینیشهر و چند شهر دیگر خریداری شد تا از این آب برای مصارف صنعتی استفاده شود و بهجای استفاده از آب شور یا آب دستاول، از پساب برای تأمین آب مورد نیاز صنایع بهره گرفته شود.
وی افزود: واحد تصفیه فاضلاب را در سالهای گذشته در داخل پالایشگاه احداث کردیم و مدتی نیز از آن استفاده میکردیم، اما بهدلیل نوسان کیفیت آب و همچنین نوسان میزان فاضلاب، این روند با مشکلاتی مواجه شد؛ بهگونهای که در فصل تابستان میزان آب بسیار کاهش مییافت و در فصل زمستان افزایش پیدا میکرد و شرکت آبفا نمیتوانست میزان آب را با یک نرخ یکنواخت و ثابت و همچنین با کیفیت یکنواخت در اختیار ما قرار دهد.
مسئول راهاندازی پیشتصفیه پالایشگاه شاهینشهر بیان کرد: بههمین دلیل، پس از راهاندازی واحد اصلی، ناچار شدیم یک واحد پیشتصفیه برای این مجموعه طراحی و بهرهبرداری کنیم که در خود شاهینشهر قرار دارد. اکنون بهجای اینکه فاضلاب تصفیهشده را از شرکت آب و فاضلاب دریافت کنیم، فاضلاب خام را بهصورت مستقیم از این شرکت دریافت میکنیم، خودمان آن را تصفیه کرده و سپس به پالایشگاه ارسال میکنیم.
توکل یادآور شد: در پالایشگاه نیز تصفیه پیشرفتهتری روی این آب انجام میشود و در نهایت آب تصفیه شده به مصرف پالایشگاه میرسد. واحد فعلی ظرفیت تصفیه ۹۰۰ مترمکعب در ساعت را دارد؛ البته بهرهبرداری از این ظرفیت کامل، منوط به آن است که این میزان فاضلاب از سوی شرکت آبفا برای ما تأمین شود.
وی افزود: پس از آنکه صنایع مختلف به استفاده از فاضلاب روی آوردهاند، خواهناخواه میزان فاضلاب موجود محدود است و این میزان نیز به جمعیت شهرها و میزان مصرف شهری بستگی دارد. از سوی دیگر، صنایعی که از این فاضلاب استفاده میکنند نیز طبیعتاً بخشی از آن را دریافت میکنند و ممکن است میزان فاضلاب در دسترس کاهش پیدا کند.
مسئول راهاندازی پیشتصفیه پالایشگاه شاهینشهر ادامه داد: در صورتی که شرکت آبفا بتواند ۹۰۰ مترمکعب فاضلاب در ساعت برای ما تأمین کند، ما نیز تصفیهخانه را با ظرفیت کامل و بهصورت فوللود بهرهبرداری خواهیم کرد و این سرویس را در اختیار پالایشگاه قرار خواهیم داد.
توکل درباره مراحل تصفیه فاضلاب خاطرنشان کرد: در تصفیه فاضلاب، معمولاً در مرحله نخست یکسری فیلترهای فیزیکی وجود دارد و بخش عمده فرایند نیز بر پایه تصفیه بیولوژیکی است؛ به این معنا که از میکروارگانیسمها برای مصرف مواد آلی و زائد موجود در فاضلاب استفاده میشود. تصفیهخانهای که اکنون در این مجموعه مورد استفاده قرار گرفته، از این جهت نیز قابل توجه است و میتوان گفت برای نخستینبار در این مقیاس در صنایع مورد استفاده قرار گرفته باشد.
وی ادامه داد: فرایندهای آنوکسیک و اُکسیک نیز بر پایه همان روش استفاده از میکروارگانیسمها هستند، اما بهصورت پیشرفتهتر انجام میشوند؛ بهگونهای که این فرایند در دو بخش، شامل بخش بیهوازی و بخش هوازی، انجام میشود و به سطح بالاتری از تصفیه دست پیدا میکنیم. برخی مواد وجود دارند که تصفیهخانههای رایج اصطلاحاً نمیتوانند آنها را بهطور کامل حذف و از بین ببرند، اما این تصفیهخانه چنین قابلیتی را دارد.
مسئول راهاندازی پیشتصفیه شاهینشهر اضافه کرد: از نظر ظرفیت و حجم تصفیه، نخستین واحد صنعتی در این مقیاس محسوب میشویم؛ البته ممکن است صنایع دیگری نیز چنین واحدهایی داشته باشند، اما در این حجم نیستند و شاید یک یا دو واحد کوچکتر در مجموعه فولاد وجود داشته باشد. این فرایند شامل یک مرحله تصفیه فیزیکی اولیه، مرحله تصفیه بیولوژیکی و سپس ضدعفونی است و پس از آن، آب پمپاژ شده و به سمت پالایشگاه ارسال میشود.
توکل گفت: این آب پس از طی مسافتی حدود ۱۰ کیلومتر به پالایشگاه میرسد و در آنجا نیز مجدداً وارد تصفیهخانه پیشرفتهای میشود که از قبل در پالایشگاه احداث شده است و در نهایت به مصرف آب پالایشگاه میرسد. در مورد آب عمان، این مسیر کاملاً مجزا است. آب دریای عمان به بهرهبرداری رسید و پالایشگاه نیز آن را دریافت کرد، اما پس از اتفاقاتی که در جنگ ۴۰ روزه برای فولاد مبارکه رخ داد، دیگر این آب را بهصورت پیوسته دریافت نکردیم و تنها برای چند روز از آن استفاده کردیم تا منابع خود را پر کنیم.
وی ادامه داد: آب دریای عمان به این نوع تصفیه نیاز ندارد؛ زیرا گِرِید تصفیه این آب بالاتر از آن است که بخواهد وارد این تصفیهخانه شود. این تصفیهخانه صرفاً برای فاضلاب شهری طراحی شده است. حداکثر حجمی که در زمان دریافت آب عمان داشتیم، هزار مترمکعب در ساعت بود، اما در حال حاضر، دریافت آن آب کاملاً متوقف است و فکر نمیکنم اکنون از آن استفاده کنیم.
مسئول راهاندازی پیشتصفیه پالایشگاه شاهینشهر با اشاره به مصرفکنندگان آب دریای عمان تأکید کرد: عمده مصرفکننده این آب، فولاد مبارکه بود. زمانی که تولید فولاد مبارکه متوقف شد، عملاً پالایشگاه و ذوبآهن که دو مصرفکننده دیگر بودند نیز به آن حجم از آب نیاز نداشتند و امکان دریافت آن میزان آب را نداشتند.
توکل در پاسخ به پرسشی درباره میزان مصرف آب پالایشگاه گفت: مصرف آب پالایشگاه در فصل تابستان و زمستان متفاوت است، اما بهطور میانگین حدود یکهزار تا یکهزار و ۲۰۰ مترمکعب در ساعت است.
وی درباره میزان برداشت آب پالایشگاه از زایندهرود نیز افزود: از زمانی که آب سفره برقرار شد و آب دریای عمان نیز در دسترس قرار گرفت، دیگر از آب زایندهرود برداشت نمیکنیم و میزان برداشت ما از این رودخانه کاملاً صفر است. تأسیسات مربوط به آب زایندهرود را نیز، بهطور کامل جمعآوری کردهایم و نزدیک به دو سال است که دیگر هیچ برداشتی از آب زایندهرود نداریم.
انتهای پیام
