چهارمحال و بختیاری را بسیاری با کوهستانهای سرسبز، چشمههای جوشان، رودخانهها، تالابها و طبیعت بکر و کمنظیرش میشناسند، استانی که بخش قابل توجهی از سرمایه و هویت آن در دل همین طبیعت نهفته است و نفس کشیدن در هوای پاک و بهرهمندی از محیط زیست سالم، حقی است که نمیتوان آن را در سایه توسعه صنعتی نادیده گرفت، بیتردید صنعت، تولید و اشتغال از ضرورتهای توسعه استان است، اما توسعهای که به قیمت آسیب به منابع طبیعی، آلودگی هوا و خدشهدار شدن آرامش و سلامت مردم تمام شود، نیازمند بازنگری و نظارت جدی است.
در سالهای اخیر، گلایههایی از سوی برخی شهروندان پیرامون فعالیت بعضی صنایع و انتشار بوهای نامطبوع و آزاردهنده مطرح شده است، گلایههایی که اگرچه باید با بررسیهای کارشناسی و نتایج پایشهای تخصصی راستیآزمایی شود، اما صرف تکرار آنها نیز میتواند نشانهای از ضرورت توجه جدیتر دستگاههای مسئول به کیفیت زندگی ساکنان مناطق پیرامونی صنایع باشد.
مردم حق دارند بدانند منشأ این بوها چیست، چه آلایندههایی در فرآیند فعالیت واحدهای صنعتی منتشر میشود، میزان آن چقدر است و آیا استانداردهای زیستمحیطی در این واحدها رعایت میشود یا خیر؟
حفاظت از محیط زیست نباید تنها در روزهایی که آلودگی به چشم میآید یا صدای اعتراض مردم بلند میشود، مورد توجه قرار گیرد، نظارت مستمر، پایش دقیق و اعلام شفاف نتایج آلایندگی صنایع، باید بخشی جداییناپذیر از فرآیند فعالیت واحدهای تولیدی باشد، چنانچه واحدی استانداردهای زیست محیطی را رعایت نمیکند، برخورد قانونی با آن نباید به دلیل ملاحظات اقتصادی یا اشتغال به تعویق بیفتد، همانگونه که حمایت از تولید نیز نباید به معنای نادیده گرفتن حقوق عمومی و سلامت مردم باشد.
چهارمحال و بختیاری برای توسعه به صنعت نیاز دارد، اما همزمان به هوای پاک، آب سالم، طبیعت زنده و مردمی نیازمند است که احساس کنند سلامت و آرامش آنان در اولویت قرار دارد، توسعه پایدار زمانی معنا پیدا میکند که کارخانه و صنعت در کنار طبیعت قرار بگیرند، نه در برابر آن و امروز بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد صدای گلایههای مردم شنیده شود و مسئولان با نظارت دقیق، شفافیت و برخورد قانونی، اجازه ندهند بهای تولید و اشتغال از جیب محیط زیست و سلامت شهروندان پرداخت شود.
فهرست صنایع آلاینده هر سه ماه یکبار بروزرسانی میشود
محسن کریمی، مدیرکل حفاظت از محیطزیست چهارمحال و بختیاری در خصوص صنایع آلاینده در استان در خصوص نحوه برخورد با صنایع آلاینده، اظهار کرد: باتوجه به رسالت سازمانی محیطزیست، نظارت و پایش بر فعالیت صنایع است، تیم پایش استان به صورت مستمر از واحدهای تولیدی، صنعتی و معدنی بازدید به عمل میآورند.
وی افزود: واحدهایی که در چهارمحال و بختیاری پتانسیل ایجاد آلودگی دارند، شناسایی شدهاند و طی چند مرحله برای آنان اخطار صادر شده است و فرصتی برای کنترل آلایندگی آنان در نظر گرفته میشود، در صورت بیتوجهی به اخطارهای محیط زیست پرونده قضایی برای متخلفان در این حوزه تشکیل میشود و در دستگاه قضا نیز به این پروندهها رسیدگی میشود و در نهایت منجر به تعطیلی، پلمب یا عوارض زیست محیطی میشود که صنعت را ملزم به رعایت چارچوب در این حوزه میکند.
کریمی خاطرنشان کرد: فهرست صنایع آلاینده هر سه ماه یکبار بروزرسانی میشود و این فهرست برای سازمان امور مالیاتی نیز ارسال میشود تا در راستای ماده قانون مالیات بر ارزش افزوده مشمول نیم یا ۱.۵ درصد عوارض سبز شوند و به صورت فصلی این اعتبار به شهرستان مربوطه جهت هزینهکرد در برنامههای محیطزیستی پرداخت شود.
مدیرکل حفاظت از محیطزیست چهارمحال و بختیاری بیان کرد: برای چندین صنعت در استان پرونده تخلف محیط زیستی تشکیل شده است، این صنایع به دلیل رعایت نکردن استانداردهای محیط زیستی و بیتوجهی به اخطارها مشمول تشکیل پرونده شدهاند و چناچه به این روند ادامه دهند، مطمئنا با دستور قضائی اقدامات لازم برای کنترل آلایندگی این صنایع صورت خواهد گرفت.
وی در خصوص آلایندگی کارخانه خمیرمایه در شهر ناغان از توابع شهرستان کیار و دلایل موثر نبودن برخوردهای قضائی با این واحد تولیدی برای کاهش آلایندگی، توضیح داد: برنامه پایش این واحد تولیدی از چند سال گذشته در دستور کار قرار دارد، اقدام قضائی نیز صورت گرفت، بخش فاضلاب این صنعت با احداث یک تصفیهخانه مدیریت کرد و در حال حاضر به صورت ماهانه و فصلی نظارت برای مدیریت این واحد انجام میشود، آخرین خروجی فاضلاب استاندارد بود، اما بوی نامطبوعی از این صنعت متساعد میشود که برنامه پایشی برای کنترل این بو در دستور کار قرار دارد، پرونده قضائی آن در حال پیگیری است و صنعت متعهد شده است در مدت زمان کوتاه، بوی نامطبوع این واحد را برطرف کند.
انتهای پیام
