سرتیپ خلبان عباس پورعلی دوم مهرماه، در جلسه «روایت فاتحان آسمان» به مناسبت چهل و ششمین سالروز دفاع مقدس که در سازمان جهاددانشگاهی خراسان رضوی برگزار شد، اظهار کرد: باید از جهاددانشگاهی تشکر کرد که همت کرد تا یادی از کسانی که در دوران دفاع مقدس خدمت کردند، داشته باشد. علاقه من به خلبانی از زمانی شروع شد که نوجوان بودم و در آن زمان، دو هواپیمای ملخدار به مشهد آمده بود تا مانوری انجام دهند؛ از همانجا تصمیم گرفتم که خلبان شوم.
وی افزود: سال ۱۳۴۸ وارد نیروی هوایی شدم. خلبان شدن در آن زمان کار سختی بود و این رشته هنوز گسترش زیادی پیدا نکرده بود. چند نفر بودیم که برای انجام آزمایشها به تهران رفتیم. در آنجا میگفتند همه میتوانند دکتر شوند، اما هر کسی نمیتواند خلبان باشد. من در آزمایشها قبول شدم و سال ۱۳۴۸ وارد دانشکده خلبانی نیروی هوایی شدم.
این خلبان ادامه داد: در آن دوران تعداد خلبانان کم بود و کل دانشکده خلبانی شاید ۲۰ تا ۳۰ نفر دانشجو داشت. سال ۱۳۴۹ خلبان هواپیمای ملخدار شدم و همان سال برای گذراندن دوره خلبانی به آمریکا رفتم. در آمریکا سه نوع پرواز را آموزش دیدیم و پس از آن از دانشکده خلبانی فارغالتحصیل شدیم. در دانشکده فقط دو نفر از مشهد بودیم که فقط من خلبان شدم.
وی با تأکید بر اهمیت بهروز بودن در خلبانی، بیان کرد: دوره آموزش خلبانی همواره ادامه دارد و باید همواره خود را بهروز کرد. پرواز شب، سوختگیری و آموزشهای مختلف را فرا گرفتیم. در سال ۱۳۵۵ یک گردان را به بندرعباس فرستادند که من نیز در میان آنها بودم. زمانی که انقلاب اسلامی در کشور به وقوع پیوست من در بندرعباس بودم.
پورعلی با اشاره به سرپا بودن نیروی هوایی در اوایل انقلاب، تشریح کرد: در اوایل انقلاب، نیروی هوایی کشور بیشتر سرپا بود و نیروی زمینی از هم پاشیده شده بود و نیروی سپاه نیز هنوز تشکیل نشده بود.
این خلبان درباره آغاز دوران دفاع مقدس، گفت: زمانی که جنگ شروع شد، در بندرعباس بودم و در حالت آمادهباش برای پرواز قرار داشتیم. روز اول، ایرانیها غافلگیر شدند، اما روز دوم برنامهریزی انجام شد و نیروی هوایی پاسخ خوبی داد. عملیات حماسی کمان ۹۹ اول مهر ماه انجام شد که طی آن حدود ۱۴۰ فروند هواپیما از همدان، دزفول، تهران و بوشهر به پرواز درآمدند و نقاطی در عراق را بمباران کردند.
وی افزود: بعد از اولین عملیاتی که نیروی هوایی ایران در دفاع مقدس انجام داد، فعالیت نیروی هوایی گسترش یافت و از آن روز به بعد، عملیاتها بهصورت ۲۴ ساعته در پایگاههای غرب کشور ادامه داشت. در آن زمان، حدود ۴۵۰ خلبان شکاری داشتیم و حدود ۳۰۰ فروند هواپیما در اختیار نیروی هوایی بود. در طول جنگ به دلایل مختلف، نیروی هوایی سوانح زیادی را تجربه کرد که بیش از ۳۰۰ خلبان شهید یا اسیر شدند. به طور کلی، نیروی هوایی در دوران جنگ هشت ساله بسیار کار کرد.
پورعلی با بیان اینکه در نیروی هوایی سعی میکردیم روحیه خود را حفظ کنیم و به جوانان نیز روحیه دهیم، اظهار کرد: وقتی هواپیمایی مورد اصابت قرار میگرفت و سقوط میکرد، برای اینکه خلبانان جوان دچار تضعیف روحیه نشوند، خلبانان میگفتند اجازه دهید ما به جای او برویم تا این روحیه ایثار حفظ شود.
وی با اشاره به یکی از عملیاتهای نیروی هوایی، گفت: در دوران دفاع مقدس، عراق برای در امان ماندن از ضربات هوایی ما، هواپیماهایش را به پایگاه الولید در غربیترین نقطه مرزی خود با سوریه منتقل کرده بود. نیروی هوایی ایران یک مأموریت را برنامهریزی کرد تا به آنجا برسد و هواپیماهای عراق را بمبباران کند. عملیات سختی بود و باید مسافت طولانی طی میشد.
وی افزود: این عملیات دارای سوختگیریهای هوایی پیچیده بود. هشت فروند فانتوم F-۴ هرکدام مجهز به ۲۴ بمب، از همدان به پرواز درآمدند و پس از دریافت سوخت در آسمان، پایگاه الولید را کاملاً منهدم کردند. در جریان این مأموریت، هواپیمای شهید خضرایی آسیب دید و مجبور به فرود اضطراری در جادهای در سوریه شد. خلبانان دلاوری مانند شهید اسکندری با پرواز در ارتفاع بسیار پایین تصمیم گرفت که برای بازگرداندن خلبانی که در این عملیات سقوط کرده بود، بازگردد. این اتفاق انجام شد و دوباره هواپیما به محل عملیات با وجود سختیهای موجود بازگشت و خلبان را نجات داد.
این خلبان درباره یکی دیگر از خاطرات خود به همراه یک خلبان جوان دیگر، بیان کرد: حدود ۴۰۰۰ بار تجربه پرواز داشتم. در یکی از این پروازها، به من گفتند شب پرواز کن و پوشش هوایی کرمانشاه و مرز را بر عهده بگیر. هواپیما دو کابین بود و به همراه یک خلبان جوانتر راهی عملیات شدیم. یک ساعت و نیم پرواز کردیم و سوختگیری هوایی هم انجام دادیم.
پورعلی ادامه داد: خلبان جوانتر در این پرواز میخواست که اتفاق خاصی رخ دهد و تجربه عملیات داشته باشد. در همین حین که در حال پوشش هوایی مرز بودیم، رادار یک هدف را نشان داد که ۶۰ مایلی ما قرار دارد. به سمت آن حرکت کردیم و زمانی که به ۲۵ مایلی آن رسیدیم، یک موشک به آن شلیک کردیم. موشک دوم را هم شلیک کردیم و هواپیمای هدف منفجر شد.
خاطره خلبان پورعلی از سفری با رهبر شهید انقلاب
وی با اشاره به دیداری که با آیتالله سیدعلی خامنهای در زمان دوران ریاست جمهوری ایشان داشته بود، تشریح کرد: سال ۱۳۶۲ فرمانده گردان شکاری تهران شده بودم. رئیسجمهور آن زمان، آیتالله سیدعلی خامنهای بود که فرموده بودند میخواهند یکی از خلبانان را ببینند. تصمیم گرفته شد که من به دیدار ایشان بروم. پس از دیداری که با آیتالله خامنهای داشتم، مسئولیت پروازهای ویژه تشریفات و سفرهای رسمی داخلی و خارجی در دوران ریاست جمهوری ایشان به بنده محول شد و در بعضی از سفرها، ایشان را همراهی کردم.
این خلبان تصریح کرد: رهبر شهید انقلاب انسان و شخصیتی خاص بود. به همراه ایشان چندین دفعه تا مرز سانحه هوایی پیش رفتیم، اما اتفاقی نیفتاد. یکی از خاطراتی که تاکنون جایی عنوان نکردم، در این مورد بود که به همراه آیتالله خامنهای سوار هواپیما بودیم که هواپیما دچار آسیب شد و کابینهای دو طرف آتش گرفت.
وی افزود: زمانی که هواپیما اوج گرفت، آتش خاموش شد اما دود غلیظی ایجاد شده بود. پس از اینکه هواپیما فرود آمد. حضرت آیتالله خامنهای در آن موقعیت فرمودند که ابتدا باید پاسداران حاضر در هواپیما و سایر خدمه پیاده شوند. آخرین نفری که از هواپیمای دچار حادثه پیاده شد، رهبر شهید انقلاب بود.
پورعلی اظهار کرد: سال ۱۳۷۴ فرمانده پایگاه جوادالائمه مشهد شدم. پیش از آن به رهبر شهید انقلاب گفته بودم که چرا مشهد پایگاه هواپیمایی ندارد و ایشان گفتند به صورت مکتوب این درخواست را مطرح کنم تا مصوب شود. بعد از دو یا سه ماه که فرمانده پایگاه مشهد شدم، تاسیس پایگاه هواپیمایی مشهد توسط رهبری مصوب شد و به من مأموریت تاسیس آن را دادند.
وی افزود: پایگاه شکاری مشهد را بهطور رسمی فعال و تجهیز کردیم و افتخار داشتم که از پایهگذاران و بنیانگذاران حرکت جهاد خودکفایی در نیروی هوایی و ارتش جمهوری اسلامی ایران باشم؛ نهادی که توانست با تکیه بر نبوغ و توانمندی متخصصان داخلی، پروژههای بسیار بزرگ تعمیرات اساسی و سنگین هواپیماها و ساخت و بومیسازی قطعات حساس را با موفقیت به سرانجام برساند.
شهادت ۱۰۳ نفر از جهاددانشگاهی در دوران دفاع مقدس
در ادامه، ابراهیم مروتی، سرپرست معاونت فرهنگی جهاددانشگاهی خراسان رضوی با اشاره به نقش دانشگاهها در دفاع مقدس هشت ساله، اظهار کرد: دانشگاهها در دوران دفاع مقدس نقش خاص و ممتازی داشتند. یکی از این نقشها، حضور آنان در جبهههای جنگ بود و شهدای زیادی از دانشگاهها تقدیم شد. طبق آماری که از سوی وزارت علوم منتشر شده است، ۳۰۹۷ شهید دانشجو داشتیم که در دانشگاههای مختلف تحصیل میکردند.
وی افزود: در میان دانشجویان شهید، رتبههای برتر نیز داشتیم. محسن حاجیبابا رتبه چهار پزشکی، محمود شهبازی رتبه یک سراسری، شهیدی دیگر رتبه ۱۷ کنکور و احمدرضا احمدی نیز رتبه یک کنکور و همچنین شهیدی رتبه پنج کنکور را داشته است. اکثر شهدا از سرآمدان رشتههای خود بودند که در آن مقطع تصمیم گرفتند برای کشور خود فداکاری کنند.
سرپرست معاونت فرهنگی جهاددانشگاهی خراسان رضوی با بیان اینکه جهاددانشگاهی ۱۰۳ شهید در دوران دفاع مقدس تقدیم کرده است، تصریح کرد: در دوران دفاع مقدس، دانشگاه علوم پزشکی تهران ۲۰۰ شهید، دانشگاه اصفهان بیش از ۱۱۰ شهید و دانشگاه فردوسی مشهد ۳۷ شهید داشتند. جهاددانشگاهی نیز از پیشگامان این حوزه بوده و ۱۰۳ شهید تقدیم کرده است.
مروتی با اشاره به نقشهای دیگر دانشگاهها در جنگ، تأکید کرد: دانشگاهها در کنار نقشآفرینی در جبههها، نقشهای دیگری نیز داشتند؛ از جمله تعمیر و نگهداری، پشتیبانی و ساخت قطعات نظامی که جهاددانشگاهی مشهد نیز چنین نقشی داشته است. همچنین در درمان و مداوای مجروحان در جبههها و در استانها، دانشگاهها و کادر پزشکی نقش مهمی داشتند.
انتهای پیام
