به گزارش ایسنا، علیرضا اکبرشاهی - معاون بهداشت، پیشگیری و ایمنی غذایی سازمان دامپزشکی کشور - در همایش روز جهانی هاری با اشاره به تناقض موجود در وضعیت این بیماری اظهار کرد: هاری از یک سو بیماری‌ای است که پس از بروز علائم، تقریبا صددرصد مرگبار است و از سوی دیگر، همه ابزارها و دانش لازم برای کنترل آن سال‌هاست در اختیار بشر قرار دارد؛ بنابراین این پرسش مطرح است که چرا همچنان نتوانسته‌ایم آن را به‌طور کامل کنترل کنیم. بیشترین موارد هاری در جهان در کشورهای آسیایی و آفریقایی رخ می‌دهد و کودکان نیز یکی از گروه‌های آسیب‌پذیر در برابر این بیماری هستند.

اکبرشاهی ادامه داد: مراقبت‌های پس از مواجهه با حیوان، مراجعه به‌موقع افراد آسیب‌دیده و همچنین توسعه واکسیناسیون سگ‌ها می‌تواند نقش مؤثری در کاهش موارد بیماری و مرگ ناشی از هاری داشته باشد.

معاون بهداشت، پیشگیری و ایمنی غذایی سازمان دامپزشکی کشور با بیان اینکه ابزارهای علمی کنترل هاری در دسترس است، گفت: مسئله اصلی در این حوزه نبود دانش یا فناوری نیست، بلکه نیازمند یک برنامه پایدار و هماهنگ هستیم که همه بخش‌ها در آن نقش خود را ایفا کنند. با هدف پایان دادن به مرگ‌های انسانی ناشی از هاری، برنامه جهانی حذف این بیماری تا سال ۲۰۳۰ تدوین شده است. این برنامه حاصل شواهد علمی، تجربیات کشورهای مختلف و دانش فنی موجود در جهان است و نشان می‌دهد که کنترل هاری با استفاده از ظرفیت‌های موجود امکان‌پذیر است.

وی با اشاره به ساختار برنامه جهانی حذف هاری گفت: این برنامه مانند یک هرم است که در راس آن ساختارهای بین‌المللی و هماهنگی‌های جهانی قرار دارند، اما پایه این هرم بر دوش کشورهاست. سازمان‌های بین‌المللی نمی‌توانند وظایف کشورها را در کنترل بیماری انجام دهند، بنابراین هر کشور باید متناسب با شرایط و ظرفیت‌های خود، برنامه ملی مشخصی تدوین کند.راهبردهای جهانی مسیر کلی را مشخص می‌کنند، اما این برنامه ملی کشورهاست که تعیین می‌کند چه اقداماتی باید انجام شود و چه دستگاه‌هایی چه مسئولیتی برعهده دارند.

معاون بهداشت، پیشگیری و ایمنی غذایی سازمان دامپزشکی کشور با اشاره به روند تدوین سند ملی هاری گفت: یکی از مهم‌ترین موضوعات مطرح‌شده در همایش سال گذشته، ضرورت خروج از پراکندگی فعالیت دستگاه‌ها و تدوین یک سند ملی بود تا همه دستگاه‌های اجرایی، تشکل‌ها و مجموعه‌های مرتبط وظایف مشخصی داشته باشند. تدوین یک سند به‌تنهایی اقدام پیچیده‌ای نیست، اما مهم، اجرای مقدمات و فراهم کردن زیرساخت‌های لازم برای عملیاتی شدن آن است. پس از سال گذشته، کمیته ملی هاری تشکیل شد، نشست‌های تخصصی با حضور متخصصان و نمایندگان دستگاه‌های مختلف برگزار شد و موضوع هاری از یک مسئولیت صرفا دستگاهی، به یک موضوع بین‌بخشی تبدیل شد. در این مسیر، نمایندگان بخش‌های مختلف در کمیته‌های تخصصی حضور پیدا کردند تا هر دستگاه در چارچوب وظایف خود در اجرای برنامه مشارکت کند.

اکبرشاهی با اشاره به اهمیت شناخت جمعیت سگ‌های پرسه‌زن اظهار کرد: یکی از اساسی‌ترین و شاید مهم‌ترین پیش‌نیازهای اجرای برنامه واکسیناسیون، برآورد دقیق جمعیت سگ‌های پرسه‌زن است که در دستور کار قرار گرفت و برای آن برنامه‌ریزی انجام شد. سند ملی حذف مرگ انسانی ناشی از هاری تدوین شده، دستورالعمل‌های آن نهایی شده و اکنون این برنامه وارد مرحله اجرایی شده است. شهرستان‌هایی برای اجرای اولیه برنامه انتخاب شده‌اند و امیدواریم با استفاده از نتایج این مرحله، برنامه در سطح گسترده‌تر در کشور توسعه پیدا کند.

وی با اشاره به تجربه کشورهای موفق در کنترل هاری گفت: اقداماتی که تاکنون انجام شده، بدون استفاده از تجربیات جهانی نبوده و یکی از نمونه‌های موفق در این زمینه کشور مکزیک است. مکزیک در سال ۱۹۹۰ با تعداد قابل توجهی موارد هاری انسانی و حیوانی مواجه بود، اما از سال ۱۹۹۱ برنامه واکسیناسیون گسترده را آغاز کرد و نتایج این اقدام طی چند دهه بعد، کاهش چشمگیر موارد هاری و نزدیک شدن به حذف بیماری را نشان داد.تجربه مکزیک می‌تواند برای کشور ما نیز درس‌آموز باشد و نشان دهد که گسترش واکسیناسیون در جمعیت حیوانات، نقش مهمی در حذف هاری انسانی دارد.

معاون بهداشت، پیشگیری و ایمنی غذایی سازمان دامپزشکی کشور گفت: هاری بیماری‌ای نیست که برای کنترل آن منتظر یک فناوری جدید یا نوآوری خاص باشیم؛ زیرا دانش و ابزارهای لازم سال‌هاست وجود دارد. دستیابی به پوشش مناسب واکسیناسیون در جمعیت سگ‌های در معرض خطر، در کنار محافظت از انسان و ارائه خدمات پس از مواجهه، نقش مهمی در کنترل بیماری دارد. برای موفقیت این برنامه، تشخیص در سطح محلی، نقش بخش خصوصی، مشارکت نظام دامپزشکی و آموزش عمومی، به‌ویژه آموزش کودکان در مدارس، اهمیت زیادی دارد.

وی در پایان با تاأکید بر اهمیت رویکرد «سلامت واحد» اظهار کرد: برای کنترل بیماری‌هایی مانند هاری باید ارتباط میان سلامت انسان، حیوان و محیط زیست به‌صورت واقعی شکل بگیرد و همه بخش‌ها در یک مسیر مشترک حرکت کنند. اگرچه مفهوم سلامت واحد سال‌ها مطرح شده، اما اجرای عملی آن نیازمند همکاری بیشتر دستگاه‌ها و استفاده از ظرفیت‌های موجود است. تنها با همکاری همه بخش‌ها در سطوح ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی می‌توان به هدف کنترل و حذف هاری دست یافت.

انتهای پیام