به گزارش ایسنا، در سال‌های اخیر، مشارکت بخش غیردولتی و مردم در حفاظت از عرصه‌های طبیعی و حیات‌وحش بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته و حفاظت‌گاه‌های خصوصی و مردمی نیز به‌عنوان یکی از بسترهای این مشارکت شکل گرفته‌اند.
با توجه به گستردگی مناطق تحت مدیریت محیط زیست و ضرورت ارتقای کیفیت حفاظت، استفاده از ظرفیت‌های اجتماعی و مردمی می‌تواند در کنار شیوه‌های رسمی حفاظت، به تقویت حضور و نظارت در این مناطق کمک کند؛ البته توسعه این ظرفیت نیازمند ارزیابی وضعیت موجود و مشخص شدن نقاط قوت و کاستی‌های آن است.
شینا انصاری رئیس سازمان حفاظت محیط زیست درباره افزایش حفاظت‌گاه‌های خصوصی و مردمی به ایسنا گفت: افزایش این حفاظتگاه‌ها در برنامه قرار دارد، اما پیش از آن باید ارزیابی و برآوردی از وضعیت حفاظت‌گاه‌های خصوصی و مردمی انجام شود و بر اساس نتایج این ارزیابی، درباره افزایش آنها تصمیم‌گیری خواهد شد.
وی تأکید کرد: یکی از سیاست‌های ما در حوزه حفاظت این است که بتوانیم از ظرفیت مردم استفاده کنیم تا سطح و کیفیت حفاظت از مناطق افزایش پیدا کند. از این منظر، بررسی عملکرد حفاظت‌گاه‌های خصوصی و مردمی و شناسایی ظرفیت‌ها و چالش‌های آنها می‌تواند به تعیین چارچوب دقیق‌تر برای گسترش این الگو کمک کند؛ به‌ویژه آنکه حضور و مشارکت جوامع محلی می‌تواند مکمل اقدامات دستگاه‌های متولی حفاظت باشد.
توسعه این حفاظتگاه‌ها در صورت برخورداری از سازوکارهای مشخص نظارتی و مدیریتی، می‌تواند زمینه استفاده مؤثرتر از ظرفیت‌های اجتماعی در حفاظت از زیستگاه‌ها و تنوع زیستی را فراهم کند و دامنه مشارکت عمومی در حفاظت از طبیعت را افزایش دهد.
انتهای پیام
