الیزابت ژانگ-ولتن، متخصص پرتودرمانی در مرکز جامع سرطان «نوریس» دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (USC)، این تفاوت‌ها را توضیح داده و توصیه‌های وی به مراقبت‌های روزمره از بیماران مبتلا به سرطان مربوط می‌شود و حاصل پژوهش جدید واحدی نیست.
پرتودرمانی با استفاده از پرتوهای پرانرژی، به دستورالعمل‌های درون سلول‌های سرطانی آسیب می‌زند و رشد آنها را دشوارتر می‌کند هرچند سلول‌های سالم اطراف نیز ممکن است تحت تاثیر قرار گیرند. گروه‌های درمانی دوز و جهت پرتوها را با دقت برنامه‌ریزی می‌کنند تا میزان پرتوگیری بافت‌های سالم کاهش یابد.
تصویربرداری به پزشکان کمک می‌کند تومور و اندام‌های اطراف آن را مشخص کنند. دستگاه‌ها می‌توانند پرتو را از چند زاویه به بدن بتابانند تا درمان در محل مورد نیاز متمرکز شود. این روش‌ها پرتوگیری غیرضروری را کاهش می‌دهند، هرچند نمی‌توانند همه خطرات را از بین ببرند.
بیشتر عوارض پرتودرمانی موضعی در داخل یا اطراف ناحیه تحت درمان ظاهر می‌شوند. برای مثال، فردی که تحت پرتودرمانی سینه قرار می‌گیرد، معمولا به دلیل این درمان دچار ریزش موی سر نمی‌شود اما عارضه خستگی، استثناست زیرا می‌تواند کل بدن را تحت تاثیر قرار دهد.
پرتودرمانی در ناحیه سر و گردن ممکن است باعث خشکی دهان، تغییر حس چشایی یا زخم‌های دردناکی شود که بلع را دشوار می‌کنند. متخصصان تغذیه و متخصصان اختلالات بلع می‌توانند به بیماران برای حفظ وضعیت تغذیه کمک کنند. پرتودرمانی سینه نیز ممکن است باعث تورم و تحریک پوست شود که گروه درمان می‌تواند با مراقبت مناسب از پوست آن را کنترل کند.
پرتودرمانی در نزدیکی مری در ناحیه قفسه سینه ممکن است غذا خوردن را دردناک کند. درمان در نزدیکی معده یا روده نیز می‌تواند باعث تهوع یا اسهال شود. داروها و مراقبت‌های متناسب با ناحیه تحت درمان می‌توانند به کاهش این عوارض کمک کنند.
یکی از روش‌های درمانی مطرح شده در راهنمای دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، در کارآزمایی بالینی مورد بررسی قرار گرفت و یافته‌های آن در ۲۰۲۴ در نشریه «انکولوژی بالینی» (Clinical Oncology) منتشر شد. پژوهشگران دانشگاه سیچوان، پروبیوتیک خاصی را در ۱۶۰ بیمار تحت پرتودرمانی سر و گردن بررسی کردند.
التهاب شدید دهان در حدود ۳۷ درصد از بیمارانی که پروبیوتیک دریافت کردند، رخ داد، در حالی که این میزان در بیمارانی که قرص مکیدنی غیرفعال دریافت کرده بودند، ۵۴ درصد بود. این کارآزمایی از بررسی بیشتر این فرآورده خاص حمایت می‌کند اما نشان نمی‌دهد که همه پروبیوتیک‌ها می‌توانند از عوارض پرتودرمانی پیشگیری کنند.
سایت نوریج گزارش کرد، این شواهد می‌توانند امیدبخش باشند اما دامنه آنها اهمیت دارد. کارآزمایی پروبیوتیک تنها یک عارضه را در گروه مشخصی از بیماران بررسی کرده است، در حالی که مقاله گسترده‌تر دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، راهنمای تخصصی از سوی متخصصان است. مهم‌ترین پیام این است که بیماران باید علائم خود را در مراحل اولیه به گروه درمان اطلاع دهند تا اعضای گروه بتوانند به‌موقع برای کنترل آنان اقدام کنند.
انتهای پیام
