به گزارش ایسنا، ۶ راهکار برای جایگزین کردن «داد زدن» با ارتباط موثر وجود دارد نخست اینکه «قضاوت ممنوع» است و قبل از اینکه بگویید: «باز داره لجبازی می‌کنه!» از خودتان بپرسید: «پشت این رفتار، چه نیازی قائم شده؟» و کودک را قضاوت نکنید، بلکه نیازش را بفهمید.

دوم اینکه «اول احساسش، بعد رفتارش» اهمیت دارد: یعنی قبل از این‌که بروید سراغ اصلاح رفتار، احساسش را تایید کنید و بگویید «می‌دونم الان خیلی ناراحتی...»، چراکه تایید احساس به معنی تسلیم شدن جلوی خواسته‌اش نیست.

سوم اینکه «قانون بگذارید، تهدید نکنید»؛ تفاوت در این است که به جای «اگه جمع نکنی همه رو می‌ریزم دور!» گفته شود: «تا اسباب‌بازی‌ها جمع نشن، بازی جدیدی شروع نمی‌کنیم»، زیرا تفاوت در لحن و قاطعیت است نه در داد زدن.

چهارم اینکه «جایگزین نشان بدهید»؛ فقط نگویید «چه کاری رو نکنه»، بلکه یادشان بدهید «چه کاری انجام بده». داد نزنید و به جای آن بگویید: «اگه ناراحتی، با صدای آروم به مامان بگو چی شده».

پنجم اینکه «همکاری یادگرفتنی است»؛ با ۱۰۰ بار تکرار یک دستور، بچه‌ها همراه نمی‌شوند، بلکه همکاری با تمرین، ثبات ما و راهنمایی آرام شکل می‌گیرد، پس صبور باشید.

ششم اینکه «اول ارتباط، بعد اصلاح» کارساز است؛ یادتان باشد گاهی ۱۰ بار داد زدن کارساز نیست، اما یک‌بار «هم‌قد شدن با کودک»، «نگاه توی چشم‌هایش» و «صدا زدن اسمش با مهربونی» معجزه می‌کند.

انتهای پیام