علی معارفوند در گفتوگو با ایسنا با بیان اینکه روستا کانون مهر، عاطفه، تلاش و تولید و نقطه شروع هویت یک ملت است، اظهار کرد: روستا بستر اصلی تولید بسیاری از نیازهای غذایی جامعه است و مردمی که در روستاها زندگی میکنند، شبانهروز برای تولید و تأمین غذای کشور تلاش میکنند.
وی افزود: چهرههای آفتاب سوخته و دستهای پینهبسته روستاییان حاصل سالها تلاش در مزارع، باغها و دامداریهاست و این قشر از جامعه شایسته توجه و خدمترسانی بیشتری هستند.
دهیار روستای دهشاکر ملایر ادامه داد: بخش عمده مشاغل روستاییان به کشاورزی، باغداری و دامداری وابسته است و هرگونه برنامهریزی برای توسعه روستا باید با در نظر گرفتن شرایط واقعی زندگی و معیشت روستاییان انجام شود.
ضرورت حرکت به سمت تولیدات سالم و ارگانیک
معارفوند یکی از مسائل قابل تأمل در بخش کشاورزی را افزایش استفاده از مواد شیمیایی و تغییر ماهیت برخی تولیدات عنوان کرد و گفت: باید این پرسش را مطرح کرد که چرا بخشی از تولیدات روستایی به سمت استفاده بیشتر از مواد شیمیایی و روشهای مصنوعی حرکت کرده است و متولی اصلی ساماندهی این موضوع چه دستگاهی است؟
وی پیشنهاد کرد: برای حرکت به سمت تولید محصولات سالم و ارگانیک، چند شهرستان در کشور به عنوان پایلوت انتخاب و در هر بخش نیز تعدادی روستا برای اجرای این طرح در نظر گرفته شود.
به گفته وی، در این روستاها میتوان با آموزش و حمایت کارشناسان، کشاورزان و دامداران را به سمت تولید محصولات سالم سوق داد و پس از یک دوره مشخص، نتایج طرح از نظر میزان تولید، هزینهها، درآمد کشاورزان، سلامت محصول و آثار زیستمحیطی مورد ارزیابی قرار گیرد.
توجه به عناصر معدنی خاک و سلامت دام
دهیار روستای دهشاکر ملایر همچنین بر ضرورت توجه علمی به وضعیت خاک و عناصر معدنی مورد نیاز دامها تأکید کرد و افزود: در حوزه دامداری، برخی عناصر معدنی از اهمیت بالایی برخوردارند و وضعیت آنها در خاک و زنجیره غذایی دام باید به صورت کارشناسی بررسی شود.
وی با اشاره به اهمیت سلنیوم در سلامت دام، تصریح کرد: لازم است وضعیت عناصر معدنی خاک در مناطق مختلف بررسی و در صورت وجود کمبود، راهکارهای علمی و کارشناسی برای اصلاح خاک و تأمین نیازهای تغذیهای دامها در نظر گرفته شود.
کاهش منابع آب؛ زنگ خطر جدی برای روستاها
معارفوند یکی از مهمترین چالشهای امروز روستاها را موضوع آب دانست و اظهار کرد: کاهش سطح سفرههای آب زیرزمینی و کاهش آبدهی برخی چاههای عمیق، زنگ خطری جدی برای آینده کشاورزی و دامداری است.
وی افزود: در چنین شرایطی متولیان امر باید بیش از گذشته پای کار بیایند و با اجرای برنامههای علمی و عملی، از تشدید بحران آب جلوگیری کنند.
این دهیار، برگزاری دورههای آموزشی برای کشاورزان، توسعه روشهای نوین آبیاری، اصلاح الگوی کشت و حرکت به سمت محصولات کمآببر را از جمله راهکارهای مدیریت بحران آب عنوان کرد و گفت: در کنار این اقدامات، باید ظرفیت دیمکاری در مناطق مستعد نیز مورد توجه قرار گیرد.
وی همچنین بر ضرورت اجرای طرحهای آبخیزداری و آبخوانداری و استفاده از سازههایی مانند گابیون برای کنترل روانآبها، کاهش فرسایش خاک و کمک به حفظ منابع آب و خاک تأکید کرد.
هر روستا باید بر اساس ظرفیتهای خودش توسعه پیدا کند
معارفوند برای ایجاد اشتغال پایدار در روستاها پیشنهاد تشکیل یک تیم کارشناسی تخصصی را مطرح کرد و گفت: باید روستاهای کشور به صورت جداگانه مورد مطالعه قرار گیرند تا مشخص شود هر روستا با توجه به شرایط آبوهوایی، موقعیت جغرافیایی، منابع آب و خاک و ظرفیتهای موجود، چه قابلیتهایی برای ایجاد اشتغال و تولید دارد.
وی ادامه داد: ممکن است ظرفیت یک روستا در حوزه گردشگری باشد، روستای دیگری ظرفیت بالایی در کشاورزی، باغداری یا دامداری داشته باشد و روستایی دیگر بتواند در زمینه صنایع دستی یا ایجاد کارگاههای کوچک تولیدی فعالیت کند.
دهیار روستای دهشاکر ملایر با بیان اینکه ایجاد بازار فروش باید همزمان با شناسایی ظرفیتهای تولیدی مورد توجه قرار گیرد، افزود: نمیتوان صرفاً از مردم خواست تولید کنند، بدون اینکه برای فروش محصولات آنها برنامه مشخصی وجود داشته باشد. بنابراین از مرحله شناسایی ظرفیت تا ایجاد کارگاه، تولید، بستهبندی، برندسازی و در نهایت بازار فروش باید یک زنجیره کامل طراحی شود.
آموزش؛ حلقه مهم توسعه روستایی
وی آموزش روستاییان را یکی از پایههای اصلی توسعه دانست و گفت: در کنار اعتبارات و پروژههای عمرانی، نباید از نقش آموزش و توانمندسازی مردم روستا غافل شد.
معارفوند افزود: کشاورزی امروز با کشاورزی گذشته تفاوت دارد و استفاده صحیح از آب، انتخاب نوع محصول، روشهای نوین آبیاری، مدیریت خاک، کاهش هزینههای تولید، استفاده از فناوریهای جدید و بازاریابی محصولات، همگی نیازمند آموزش است.
وی با اشاره به ظرفیت روشهای نوین تولید، اظهار کرد: کشتهای جدید از جمله کشت هیدروپونیک نیز میتواند در مناطق دارای شرایط مناسب و توجیه اقتصادی، به عنوان یکی از راهکارهای کاهش مصرف آب و ایجاد اشتغال مورد بررسی قرار گیرد.
حل مشکلات روستاها باید بر اساس اولویت باشد
دهیار روستای دهشاکر ملایر در ادامه بر ضرورت اولویتبندی مشکلات روستاها تأکید کرد و گفت: برای توسعه روستا ابتدا باید نیازهای اساسی مردم برطرف شود و سپس به سراغ طرحهای توسعهای رفت.
وی تأمین آب شرب سالم و پایدار را نخستین اولویت دانست و افزود: پس از آب شرب، بهسازی روستا و آسفالت راههای مواصلاتی باید مورد توجه قرار گیرد و در ادامه نیز موضوع مدیریت منابع آب، اجرای روشهای نوین آبیاری، اصلاح الگوی کشت، توسعه محصولات کمآببر و دیمکاری دنبال شود.
معارفوند اجرای طرحهای آبخیزداری، احداث گابیون و توسعه روشهای نوین تولید از جمله کشت هیدروپونیک را از دیگر اقداماتی دانست که میتواند در کنار برنامههای آموزشی و اقتصادی، به پایداری روستاها کمک کند.
توسعه روستا، مقدمه توسعه پایدار کشور
وی با تأکید بر اینکه آینده بسیاری از روستاها به نحوه سیاستگذاری امروز وابسته است، گفت: روستا فقط یک نقطه جغرافیایی نیست؛ روستا محل تولید، زندگی، فرهنگ، هویت و تأمین بخشی از امنیت غذایی کشور است.
معارفوند خاطرنشان کرد: اگر قرار است روستاها همچنان زنده، پویا و مولد باقی بمانند، باید برای آنها برنامهای جامع و متناسب با ظرفیت هر منطقه تدوین شود؛ برنامهای که در آن آب، راه، کشاورزی، دامداری، اشتغال، آموزش، گردشگری، صنایع دستی و بازار فروش محصولات در کنار یکدیگر دیده شود.
بهگزارش ایسنا، روز روستا و عشایر، میتواند فرصتی برای بازنگری در سیاستهای توسعه روستایی و شنیدن صدای مردمی باشد که بخش مهمی از بار تولید و امنیت غذایی کشور را بر دوش دارند؛ مردمی که استمرار زندگی و تولیدشان، نیازمند حمایت، برنامهریزی و تصمیمگیریهای دقیق و آیندهنگرانه است.
انتهای پیام
