احمدرضا اصغرپورماسوله در گفتوگو با ایسنا با اشاره به مهمترین چالشهای دانشجویان متأهل در مسیر تحصیل اظهار کرد: ماههای نخست تشکیل زندگی مشترک، دورهای بحرانی و پرچالش است، چراکه در این دوره هم روابط میان زوجین و خانوادهها در حال شکلگیری است و هم زیربناها و روالهای اقتصادی زندگی باید سامان پیدا کند.
وی افزود: تأمین سرپناه، آغاز روالهای زندگی و به تعادل رساندن دخل و خرج، از جمله مسائل مهمی است که زوجین در ابتدای زندگی با آن مواجه میشوند و برای دانشجویان که معمولاً سن پایینتری دارند و همزمان دغدغههای تحصیلی نیز دارند، این دوره میتواند چالش بیشتری ایجاد کند و بر درس و تحصیل آنها تأثیر منفی بگذارد.
این جامعهشناس با بیان اینکه دانشجویان متأهل گاهی به دلیل نگرانیها، دغدغهها و مشغلههای ناشی از زندگی مشترک حضور کمتری در کلاسهای درس دارند، خاطرنشان کرد: مهمترین دغدغه این دانشجویان را میتوان در دو بعد اجتماعی و اقتصادی بررسی کرد؛ در بعد اجتماعی، شکلگیری روابط میان خانوادهها، تنظیم روالهای زندگی مشترک و تقسیم کار در خانواده اهمیت دارد و در بعد اقتصادی نیز زوجین باید دخل و خرج خود را به تعادل برسانند و اولویتهای مالی زندگی را مشخص کنند.

تسهیلات آموزشی نباید به تبعیض میان دانشجویان منجر شود
اصغرپورماسوله درباره میزان توجه دانشگاهها به شرایط متفاوت دانشجویان متأهل ادامه داد: در سالهای اخیر برای برخی گروهها، بهویژه مادران، تسهیلاتی در نظر گرفته شده است، اما اگر منظور از تسهیلات، آسان کردن تحصیل و چشمپوشی از الزاماتی مانند حضور در کلاس و شرکت در امتحان باشد، ممکن است اگرچه به زندگی مشترک دانشجو کمک کند، به تحصیل او آسیب بزند.
وی با اشاره به ضرورت جلوگیری از ایجاد نابرابری آموزشی میان دانشجویان متأهل و مجرد تصریح کرد: نباید مزایایی برای تأهل در نظر گرفته شود که نتیجه آن نابرابری در تحصیل باشد و دانشجویان مجرد احساس کنند در شرایط نابرابری قرار دارند و دانشجویان متأهل از امتیازهایی برخوردارند که تحصیل را برای آنها آسانتر میکند.
عضو هیات علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد با بیان اینکه تسهیلات نباید به معنای سادهسازی تحصیل یا ایجاد امتیازهای ناعادلانه باشد، افزود: بهتر است دانشگاهها به جای اینکه تحصیل را برای دانشجوی متأهل ساده کنند، شرایط زندگی مشترک او را تسهیل کنند؛ برای مثال، حمایتهای اقتصادی در نظر بگیرند تا دغدغه مالی دانشجو کاهش یابد یا دورههای آموزشی برگزار کنند تا بتواند مسائل و روابط اجتماعی و خانوادگی خود را سریعتر سامان دهد.

دغدغههای اقتصادی و خانوادگی، تحصیل را از اولویت خارج میکند
اصغرپورماسوله با اشاره به عواملی که میتواند ادامه تحصیل و حضور مؤثر دانشجویان متأهل در دانشگاه را دشوار کند، اظهار کرد: این دانشجویان با دغدغههای اقتصادی سنگینی مواجهاند و علاوه بر آن، مشغلههای فکری ناشی از تشکیل زندگی مشترک نیز میتواند تمرکز آنها را تحت تأثیر قرار دهد. همچنین ممکن است یک مشکل در رابطه زوجین باعث شود دانشجو چندین جلسه در کلاس حاضر نشود، زیرا چنین مسئلهای برای فرد یک بحران بزرگ است. همچنین درگیریهای خانوادگی یا فامیلی و نگرانی درباره هزینههای ازدواج و هزینههای جدید زندگی میتواند باعث شود تحصیل دیگر در اولویت دانشجو نباشد.
وی درباره حمایتهای موجود از دانشجویان متأهل گفت: دورهها و کارگاههای آموزشی معمولاً وجود دارد، اما در کنار آنها میتوان دفاتر، مشاوران یا منتورهایی داشت که به صورت مستمر با این دانشجویان در ارتباط باشند. دانشجویان متأهل باید بتوانند مشغلهها، گرفتاریها و مشکلات خود را با این افراد در میان بگذارند و به صورت مستمر مشورت بگیرند. در حال حاضر دورهها و کارگاههای آموزشی متعددی وجود دارد، اما داشتن یک مشاور دائمی میتواند کمک بیشتری به این دانشجویان کند.
این استاد دانشگاه با اشاره به ضرورت حمایت اقتصادی ملموس از دانشجویان متأهل اظهار کرد: کمکهای اقتصادی نیز ضروری است و هرچند ممکن است با توجه به شرایط کشور ارائه چنین حمایتهایی دشوار باشد، اما هر اندازه که حمایت اقتصادی از این دانشجویان بیشتر شود، دغدغههای آنها نیز کاهش پیدا میکند.
اصغرپورماسوله همچنین درباره تغییرات مورد نیاز برای ایجاد شرایط مناسبتر ادامه تحصیل دانشجویان متأهل تصریح کرد: نباید تحصیل را بر اساس تأهل یا هر شرایط دیگری تبعیضآمیز کرد، بلکه باید تلاش کنیم مشکلات ناشی از تأهل برای این دانشجویان کاهش پیدا کند. بخشی از این مشکلات اقتصادی است که نیاز به حمایت اقتصادی ملموس دارد و بخش دیگر به مشاورههای اجتماعی، روانشناختی و خانوادگی مربوط میشود که در این زمینه میتوان یک مشاور یا منتور همراه دانشجو داشت.
وی با بیان اینکه کمبود منابع اقتصادی نباید به ایجاد امتیازهای آموزشی ناعادلانه منجر شود، خاطرنشان کرد: نباید به دلیل اینکه امکان ارائه وام یا حمایت اقتصادی نداریم، به سمت مصوبههایی برویم که برای دانشجویان متأهل امتیاز آموزشی ایجاد کند؛ برای مثال، اینکه دانشجوی متأهل بتواند سه بار در امتحان شرکت کند اما دانشجوی مجرد یک بار چنین امکانی داشته باشد، نوعی تبعیض است و میتواند واکنشهای منفی به دنبال داشته باشد.
این جامعه شناس تأکید کرد: به جای اینکه تمرکز خود را بر آسان کردن درس خواندن و مدرک گرفتن برای دانشجویان متأهل بگذاریم، باید تلاش کنیم مشکلات خانوادگی و اقتصادی آنها را برطرف کنیم.
انتهای پیام
