پژوهشگران دانشگاه بریستول خواستار اقدام فوری کشورهای جهان برای کاهش پیامدهای بهداشتی «ال‌نینو» شدند. این هشدار در حالی است که با وجود امکان پیش‌بینی این پدیده از ماه‌ها قبل، آمادگی کشورها برای مقابله با پیامدهای آن کافی نیست. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد «ال‌نینو» ممکن است به یکی از شدیدترین رویدادهای ثبت‌شده تبدیل شود.
«ال‌نینو»، پدیده‌ای اقلیمی است که معمولا هر دو تا هفت سال یک‌بار، در پی افزایش دمای آب‌های سطحی بخش شرقی اقیانوس آرام رخ می‌دهد و می‌تواند در مناطق مختلف جهان موجب سیل، خشکسالی، گسترش بیماری‌های عفونی، سوءتغذیه کودکان و افزایش مرگ‌ومیر ناشی از گرما شود.
برخی پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که ناهنجاری دمای سطح دریا در جریان رویداد پیش‌رو ممکن است به مثبت ۳.۹ درجه سانتی‌گراد برسد که از رکورد مثبت ۲.۷۵ درجه سانتی‌گراد در جریان ال‌نینوی سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ فراتر می‌رود.
پژوهشگران هشدار دادند: همزمانی این پدیده با گرمایش جهانی ناشی از انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌تواند شرایط اقلیمی بی‌سابقه‌ای را در بسیاری از مناطق ایجاد کند و خطرات جدی برای سلامت عمومی به همراه داشته باشد.
آنان اظهار کردند: با وجود شواهدی مبنی بر ارتباط پدیده «ال‌نینو» با بیماری‌های منتقله از آب و ناقلان بیماری، سوءتغذیه کودکان و بیماری‌های مرتبط با گرما، هنوز مشخص نیست چه میزان از این پیامدهای بهداشتی به‌طور مستقیم ناشی از «ال‌نینو» و چه میزان ناشی از گرمایش بلندمدت زمین است. به همین دلیل، شناسایی دقیق پیامدهای بهداشتی این پدیده ضرورت دارد.
کارشناسان معتقدند تفکیک این عوامل می‌تواند به دولت‌ها کمک کند منابع محدود خود را هدفمندتر اختصاص دهند، برای رویدادهای آینده آمادگی بیشتری داشته باشند و راهبردهای موثرتری برای سازگاری با تغییرات اقلیمی تدوین کنند.
پژوهشگران پنج اقدام اساسی را برای کاهش خطرات بهداشتی «ال‌نینو» پیشنهاد کرده‌اند. این اقدامات شامل توجه فوری نهادهای بین‌المللی به حفاظت از سلامت عمومی پس از اعلام رسمی «ال‌نینو»، حمایت از دولت‌ها برای ارزیابی خطرات متناسب با شرایط جمعیتی هر کشور، تقویت همکاری میان دانشمندان اقلیم و متخصصان سلامت، پایش مستمر پیامدهای بهداشتی این پدیده و ارزیابی اثربخشی و هزینه مداخلات پیشگیرانه است.
آنان تاکید کردند: پیامدهای «ال‌نینو» در کشورهای مختلف یکسان نیست بنابراین، تدوین برنامه‌های متناسب با شرایط هر منطقه ضروری است.
یکی دیگر از چالش‌های اصلی، کمبود منابع مالی برای سازگاری با تغییرات اقلیمی است. پژوهشگران گفتند: تحقیقات دقیق‌تر درباره سهم «ال‌نینو» و تغییرات اقلیمی در بروز بحران‌های بهداشتی می‌تواند به تخصیص بهتر منابع موجود و تقویت درخواست کشورها برای دریافت کمک از صندوق مقابله با خسارات و زیان‌های اقلیمی کمک کند.
این پژوهش بر ضرورت همکاری هماهنگ نهادهایی مانند سازمان جهانی بهداشت، سازمان ملل متحد، بانک جهانی، سازمان‌های غیردولتی و تامین‌کنندگان مالی پژوهش تاکید دارد.
بر اساس گزارش سایت ارث، پژوهشگران در پایان هشدار دادند: فاصله زمانی میان پیش‌بینی «ال‌نینو» و بروز پیامدهای آن، فرصتی مهم برای آمادگی نظام‌های سلامت است و کشورها باید به جای واکنش پس از وقوع بحران، از این فرصت برای پیشگیری و کاهش خسارات استفاده کنند.
انتهای پیام
