بهاره رعنای کفاشان در گفت‌وگو با ایسنا درباره شکل‌گیری نمایشگاه «پروژه ۳» اظهار کرد: این نمایشگاه حاصل پروژه پایانی دانشجویانی است که درس پروژه را گذرانده‌اند. دانشجویان در جریان این درس، بر اساس علایق شخصی، اتفاقاتی که در زندگی تجربه کرده‌اند و موضوعاتی که ذهنشان را درگیر کرده است، پروژه خود را پیش می‌برند و در مسیر اجرای آن از راهنمایی استاد بهره می‌گیرند.
وی با اشاره به اینکه این نمایشگاه در ادامه مجموعه پروژه‌های قبلی شکل گرفته است، افزود: پیش از این، پروژه‌های دیگری نیز با حضور دانشجویان برگزار شده بود و نمایشگاه «پروژه ۳» به گروه سوم از دانشجویان اختصاص دارد که در میان آن‌ها هم دانشجویان کارشناسی و هم دانشجویان کارشناسی ارشد حضور دارند.
نمایشگاه‌گردان «پروژه ۳» درباره نحوه انتخاب آثار و مشارکت دانشجویان در این نمایشگاه اظهار کرد: شرکت در نمایشگاه اجباری نبود و هر دانشجویی که تمایل داشت، می‌توانست در آن حضور پیدا کند. از آنجا که این دانشجویان در ابتدای مسیر حرفه‌ای خود در حوزه هنر و نقاشی قرار دارند، نمایش آثارشان می‌تواند فرصتی برای معرفی فعالیت‌هایشان و ثبت تجربه‌ای در رزومه کاری آن‌ها باشد.
رعنای کفاشان ادامه داد: من به نمایندگی از دانشجویان، اسامی افرادی را که تمایل به شرکت در نمایشگاه داشتند جمع‌آوری کردم که تعدادشان به حدود ۲۸ نفر رسید. آثار نیز بر اساس روند اجرای پروژه‌ها و کیفیت نهایی کارها انتخاب شدند. موضوع آثار یکسان نبود و هر هنرمند بر اساس تجربه زیسته، علاقه یا دغدغه شخصی خود به سراغ موضوعی متفاوت رفته بود.
از روایت فقدان تا علاقه‌های شخصی؛ تنوع موضوعی آثار
وی با اشاره به تفاوت موضوعی آثار اظهار کرد: یکی از هنرمندان، دختر خود را در دوران کرونا از دست داده بود و خاطرات او را در قالب نقاشی روی پارچه به تصویر کشیده بود. اثر او حالتی روایی داشت و زندگی دخترش را از دوران کودکی تا زمان درگذشتش روایت می‌کرد. هنرمند دیگری نیز با نقاشی دست‌های مادرش، به موضوع مادر و تجربه شخصی خود پرداخته بود. در میان آثار، هنرمندانی نیز بودند که موضوع کارشان از علایق شخصی آن‌ها سرچشمه می‌گرفت. برای مثال، یکی از دانشجویان به حمام‌های قدیمی علاقه داشت و قصد داشت یکی از این فضاها را نقاشی کند، اما چون نتوانست نمونه موردنظر خود را پیدا کند، موضوع دیگری را دنبال کرد. هنرمند دیگری نیز با توجه به ارتباطی که با یک زن خیر و پسر دارای معلولیت او داشت، این موضوع را برای کار خود انتخاب کرده بود.
این کریتور با اشاره به دیگر آثار این نمایشگاه گفت: علاقه به مرغ و خروس و نیز دوچرخه‌سواری از دیگر موضوعاتی بود که در آثار دانشجویان بازتاب پیدا کرد. یکی از هنرمندان که به دوچرخه‌سواری علاقه زیادی داشت و در این زمینه فعالیت حرفه‌ای می‌کرد، تجربه‌های خود را در قالب نقاشی به نمایش گذاشت. در مجموع، آثار بر اساس زیست شخصی و علایق هنرمندان شکل گرفته بودند و پس از راهنمایی استاد، کارهای نهایی برای نمایش انتخاب شدند.
وی درباره پیام و هدف آثار نمایشگاه اظهار کرد: هر هنرمند تلاش کرده است تجربه زیسته، علاقه شخصی یا احساسی را که با آن درگیر بوده، به شکلی با مخاطب به اشتراک بگذارد. هنرمندان معمولاً هنگام خلق اثر دوست دارند بخشی از احساس و تجربه خود را به مخاطب منتقل کنند و زمینه‌ای برای همذات‌پنداری او فراهم آورند.
این نمایشگاه گردان با بیان اینکه برداشت مخاطبان از آثار می‌تواند متفاوت باشد، افزود: ممکن است موضوعی برای یک هنرمند جنبه‌ای کاملاً درونی داشته باشد، اما هنرمند دیگری بخواهد از طریق اثر خود توجه جامعه را به موضوعی مانند وضعیت افراد دارای معلولیت جلب کند. به همین دلیل، هر اثر می‌تواند ارتباط متفاوتی با مخاطب برقرار کند و زمینه‌ای برای درک تجربه یا دغدغه هنرمند باشد.
رعنای کفاشان درباره بازخوردهای دریافت‌شده از نمایشگاه گفت: خوشبختانه استقبال مخاطبان بسیار خوب بود و تعداد بازدیدکنندگان از آنچه انتظار داشتیم بیشتر شد. تنوع موضوعی آثار نیز باعث شده بود مخاطبان با دیدن هر اثر وارد فضای متفاوتی شوند و با تجربه یا نگاه تازه‌ای روبه‌رو شوند. بازخوردهای مثبتی از سوی هنرمندان، منتقدان، پژوهشگران و مخاطبان عادی دریافت کردیم. برخی از بازدیدکنندگان تمایل داشتند با هنرمندانی که آثار را خلق کرده بودند، از نزدیک صحبت کنند و درباره روند شکل‌گیری اثر، نقطه آغاز کار و تفکری که پشت آن قرار داشت، بیشتر بدانند. این ارتباط مستقیم هم برای هنرمندان تجربه خوشایندی بود و هم به مخاطبان کمک کرد آثار را بهتر درک کنند.
وی با اشاره به وضعیت حمایت از نقاشی و هنرمندان تصریح کرد: به نظر من، هنر و به‌ویژه هنر معاصر به حمایت بیشتری نیاز دارد. بخشی از این مسئله به آشنایی محدود مردم با شکل‌های جدید هنر بازمی‌گردد؛ زیرا هنوز برخی افراد نقاشی را بیشتر در قالب آثاری مانند منظره‌پردازی واقع‌گرایانه می‌شناسند، در حالی که هنر در چند دهه اخیر تغییرات زیادی را تجربه کرده و شیوه‌های متفاوتی برای بیان و نمایش مفاهیم به وجود آمده است.
این کریتور افزود: لازم است مردم بیشتر با هنر معاصر و مسیر تحول آن آشنا شوند و به هنرمندانی که در این زمینه فعالیت می‌کنند، توجه بیشتری صورت گیرد. هنرمندان برای تولید آثار خود هزینه‌های مختلفی متحمل می‌شوند و انتظار دارند آثارشان در جامعه دیده شود و مورد حمایت قرار گیرد. اگر دانشجویان پس از تحصیل و صرف وقت و هزینه برای فعالیت هنری، در بازار با استقبال کافی مواجه نشوند، ممکن است ناچار شوند مسیر حرفه‌ای خود را تغییر دهند؛ مسئله‌ای که می‌تواند برای هنرمندان مستعد و فعال ناامیدکننده باشد.
نمایشگاه‌ها زمینه آشنایی مخاطب با هنر و هنرمند را فراهم می‌کنند
رعنای کفاشان با تأکید بر نقش نمایشگاه‌ها در معرفی هنرمندان جوان گفت: هرچه نمایشگاه‌های بیشتری برگزار شود، تبلیغات مناسبی برای آن‌ها صورت گیرد و امکان حضور مخاطبان بیشتری فراهم شود، زمینه آشنایی جامعه با دیدگاه‌های متفاوت هنری و تحولات هنر معاصر نیز بیشتر خواهد شد.
وی ادامه داد: نمایشگاه فرصتی ایجاد می‌کند تا مخاطب علاوه بر مشاهده آثار، با هنرمند ارتباط مستقیم برقرار کند و درباره ایده، تجربه و روند خلق اثر از او توضیح بخواهد. این گفت‌وگوها می‌تواند به درک بهتر اثر از سوی مخاطب و ایجاد احساس دیده‌شدن در هنرمند کمک کند. همچنین آشنایی با دیدگاه‌های متفاوت، به مخاطب نشان می‌دهد که هنر معاصر چگونه در حال تغییر است و از چه شیوه‌هایی برای بیان تجربه‌ها و دغدغه‌های انسانی استفاده می‌کند.
انتهای پیام
