حسن جهانیان، چهارشنبه ۲۲ مهرماه در نخستین همایش تخصصی قیر، آسفالت و ماشین‌آلات منطقه مرکزی کشور در اراک، با اشاره به اهمیت پیوند میان دانش دانشگاهی، تجربه‌های اجرایی و سیاست‌گذاری در حوزه نگهداری و ساخت راه‌ها و با بیان اینکه صنعت راه به یادگیری مستمر، تبادل تجربه و بازنگری در روش‌های اجرایی نیاز دارد، افزود: برگزاری نشست‌های تخصصی فرصتی برای استفاده از ظرفیت دانشگاه‌ها، مراکز علمی و متخصصان فراهم می‌کند تا تصمیم‌گیری‌ها در حوزه نگهداری راه‌ها بر پایه دانش فنی و تجربه‌های مستند صورت گیرد.
وی با تشریح رویکرد سازمان راهداری در زمینه افزایش دوام روسازی راه‌ها، ادامه داد: دوام روسازی صرفاً یک موضوع فنی یا مسئله انتخاب نوع قیر نیست، بلکه موضوعی مدیریتی و اقتصادی و مرتبط با حفاظت از سرمایه‌های ملی، بهره‌وری منابع عمومی و کاهش هزینه‌های نگهداری در بلندمدت است.
معاون راهداری سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای با اشاره به تأثیر عوامل مختلف بر عملکرد روسازی گفت: دوام راه حاصل مجموعه‌ای از عوامل به‌هم‌پیوسته است و در منطقه مرکزی ایران، تغییرات دمایی، تابش شدید آفتاب و تردد وسایل نقلیه سنگین، ضرورت انتخاب راهکارهای متناسب با شرایط هر مسیر را دوچندان می‌کند. نمی‌توان برای همه راه‌ها نسخه واحدی در نظر گرفت؛ بلکه باید نوع خرابی، علت ایجاد آن، شرایط بهره‌برداری و ویژگی‌های هر محور بررسی شود و سپس درباره نوع مصالح و روش مداخله تصمیم‌گیری کرد. در این زمینه، ملاک اصلی باید عملکرد واقعی راه باشد، نه صرفاً نام یا نوع محصول مصرفی.
جهانیان با اشاره به نقش قیر و مصالح آسفالتی در کیفیت روسازی اظهار کرد: قیرهای اصلاح‌شده و پلیمری در شرایط مناسب می‌توانند عملکرد روسازی را بهبود دهند، اما هیچ محصولی به‌تنهایی تضمین‌کننده دوام راه نیست. انتخاب این مواد باید بر اساس نیاز واقعی پروژه، شرایط اقلیمی و ترافیکی، امکان اجرای صحیح و ارزیابی اقتصادی انجام شود. قیمت اولیه قیر نباید تنها معیار تصمیم‌گیری باشد؛ آنچه اهمیت دارد، هزینه چرخه عمر و عملکرد روسازی در طول دوره بهره‌برداری است. سیاست اصلی نیز نباید بر مصرف یک نوع قیر متمرکز شود، بلکه باید افزایش کیفیت و دوام راه‌ها را دنبال کند.
معاون راهداری سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای با اشاره به انتظارات از مشاوران حوزه راه‌سازی گفت: مشاوران باید شرایط اقلیمی و ترافیکی، نوع خرابی و ویژگی‌های هر محور را مبنای طراحی قرار دهند و انتخاب قیر، مصالح و طرح اختلاط را با ارزیابی‌های فنی و اقتصادی انجام دهند. راهکارهای پیشنهادی باید علاوه بر توجیه فنی و اقتصادی، با امکانات واقعی تولید، شرایط اجرایی و الزامات کیفی پروژه نیز سازگار باشند و عملکرد راه‌های اجراشده را در دوره بهره‌برداری پایش کنند.
وی با اشاره به مطالعات در حال انجام سازمان راهداری درباره کریدورهای اصلی کشور بیان کرد: بخشی از کریدورهای مهم و پرتردد کشور از منطقه مرکزی ایران عبور می‌کنند و شناخت دقیق وضعیت روسازی، میزان خرابی‌ها و نیازهای نگهداری این مسیرها، برای بهبود عملکرد کل شبکه راه اهمیت دارد. در مطالعات کریدورها، شاخص‌هایی همچون میزان ترافیک، وضعیت خرابی محورها، شرایط اقلیمی و اولویت‌های نگهداری به‌صورت هم‌زمان بررسی می‌شوند تا نوع مداخله، روش اجرا و انتخاب مصالح بر اساس نیازهای واقعی شبکه تعیین شود.
معاون راهداری سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای ادامه داد: این رویکرد کمک می‌کند منابع محدود نگهداری راه‌ها در بخش‌هایی هزینه شود که بیشترین تأثیر را بر دوام روسازی، ایمنی و کیفیت خدمات‌رسانی دارند؛ نه اینکه تصمیم‌ها صرفاً بر مبنای درخواست‌های مقطعی یا رویه‌های گذشته اتخاذ شوند.
وی افزود: نظام نگهداری راه‌ها باید از تصمیم‌گیری مبتنی بر عادت و تجربه‌های پراکنده به سمت تصمیم‌گیری بر پایه تجربه‌های مستند، داده‌ها و شواهد حرکت کند. پروژه زمانی موفق است که عملکرد آن در طول دوره بهره‌برداری تأیید شود، نه اینکه صرفاً در روز تحویل از نظر اجرایی تکمیل‌شده باشد.
معاون راهداری سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای با بیان اینکه دوام روسازی حاصل همکاری همه حلقه‌های زنجیره ساخت و نگهداری راه است، اظهار کرد: سیاست‌گذاران، مشاوران، پیمانکاران، تولیدکنندگان مصالح، آزمایشگاه‌ها، مراکز علمی و صنعت باید در کنار یکدیگر برای ارتقای کیفیت راه‌ها تلاش کنند.
وی با اشاره به نقش تولیدکنندگان مصالح گفت: انتظار می‌رود فعالان این بخش علاوه بر عرضه محصول باکیفیت، دانش فنی، ثبات کیفیت و پشتیبانی تخصصی را نیز تقویت کنند. همچنین جامعه مهندسی باید تجربه‌های موفق و ناموفق پروژه‌ها را مستند کرده و در اختیار دیگر فعالان این حوزه قرار دهد تا هر پروژه زمینه‌ای برای بهبود عملکرد پروژه‌های بعدی باشد.
جهانیان ابراز امیدواری کرد که نتایج همایش‌های تخصصی در تصمیم‌های فنی، کیفیت اجرا و دوام واقعی روسازی راه‌های کشور نمود پیدا کند و تصریح کرد: هدف مشترک مجموعه‌های فعال در این حوزه، حفاظت از سرمایه‌های ملی، استفاده کارآمدتر از منابع عمومی، کاهش هزینه‌های نگهداری در بلندمدت و فراهم کردن سفری ایمن‌تر و باکیفیت‌تر برای مردم است.
انتهای پیام
