احسان ططری در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: در بسیاری از شهرهای ایران، تعداد و پراکندگی باشگاههای ورزشی با جمعیت و نیاز واقعی شهروندان تناسب ندارد و معمولاً باشگاهها در مناطق برخوردار و مرکزی متمرکز هستند، در حالی که مناطق کمبرخوردار از امکانات مناسب ورزشی بیبهرهاند.
توسعه ورزشی نیازمند مطالعات علمی است
وی افزود: صرف افزایش تعداد باشگاهها به معنای توسعه ورزش نیست، بلکه باید ظرفیت، کیفیت تجهیزات، تنوع رشتههای ورزشی، دسترسی اقشار مختلف و میزان استفاده واقعی مردم نیز مورد توجه قرار گیرد.
ططری خاطرنشان کرد: احداث اماکن ورزشی باید بر اساس مطالعات نیازسنجی، ویژگیهای جمعیتی و علاقهمندیهای ورزشی هر منطقه انجام شود؛ در غیر این صورت سرمایهگذاریها کارایی لازم را نخواهند داشت و برخی اماکن ورزشی بدون استفاده باقی میمانند.
باشگاههای ورزشی و کاهش آسیبهای اجتماعی
وی با بیان اینکه توسعه هدفمند باشگاههای ورزشی میتواند به کاهش آسیبهای اجتماعی کمک کند، گفت: ورزش با ساماندهی اوقات فراغت نوجوانان و جوانان، تقویت انضباط فردی، مسئولیتپذیری و کار گروهی، زمینه کاهش گرایش به رفتارهای پرخطر را فراهم میکند.
این عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان لرستان با اشاره به تجربه برخی کشورها افزود: بسیاری از کشورها با توسعه زیرساختهای ورزشی در مناطق آسیبپذیر توانستهاند بخشی از مشکلات اجتماعی را کاهش دهند و این تجربه نشان میدهد سرمایهگذاری بر ورزش، سرمایهگذاری بر سلامت و امنیت اجتماعی است.
موانع سرمایهگذاری بخش خصوصی
این یک دکترای مدیریت ورزشی مهمترین موانع سرمایهگذاری بخش خصوصی در باشگاهداری را نااطمینانی اقتصادی، افزایش هزینههای ثابت، نبود مشوقهای مؤثر، دشواری پیشبینی درآمد و فرآیندهای اداری پیچیده عنوان کرد.
ططری تصریح کرد: سرمایهگذاران زمانی با اطمینان وارد این حوزه میشوند که قوانین از ثبات برخوردار باشد، حمایتهای مالیاتی و اعتباری هدفمند ارائه شود و امکان درآمدزایی از مسیرهای متنوع برای باشگاهها فراهم شود.
ضرورت بازنگری در نحوه واگذاری اماکن ورزشی
وی همچنین با انتقاد از شیوه واگذاری برخی اماکن ورزشی دولتی از طریق مزایده گفت: در مواردی، اماکن ورزشی به افرادی واگذار میشود که تخصص کافی در مدیریت ورزشی ندارند و این مسئله میتواند به کاهش کیفیت خدمات، افزایش استهلاک اماکن و آسیب به ورزشکاران منجر شود.
این پژوهشگر مدیریت ورزشی تأکید کرد: واگذاری اماکن ورزشی باید با رویکرد تخصصمحور انجام شود تا ضمن حفظ سرمایههای ورزشی، زمینه توسعه پایدار ورزش و افزایش مشارکت عمومی نیز فراهم شود.
انتهای پیام
