سعید چنگیزیان(زادهٔ ۲۲ آذر ۱۳۵۶) از سمنان، فارغالتحصیل رشته کارگردانی از دانشگاه سینما و تئاتر است.
چنگیزیان فعالیتش در سینما را از فیلم خداحافظ رفیق به کارگردانی بهزاد بهزادپور آغاز کرد و نقش آفرینی در چهارراه استانبول، گیلدا، دختر شاه پریون و دهلیز از جمله مهمترین فعالیت های او در عرصه سینما است، در عرصه تلویزیون و نمایش خانگی نیز می توان لیست بلند بالایی از فعالیتهای سعید چنگیزیان تهیه کرد که از جمله آنها سریال هشت پا و گیلدخت است.
چنگیزیان در عرصه تئاتر نیز فعالیت بسیار خوبی داشته است که نقش آفرینی در سندروم روسمر، پرده خانه، پدر، بچه، بی تابستان، اندرانیک، اولیور توئیست، ستوان اینیشمور از آخرین کارهای او است، اما این هنرمند توانمند طی ۲ سال گذشته دو اثر کاملا متفاوت و فاخر با عنوان «داستان های سرزمین مردمان خردمند» و «باز» را به تهیه کنندگی هادی شهرو و با هنرمندی هنرمندان نوجوان، جوان و پیشکسوت شهر سمنان به روی صحنه برده است.
به همین بهانه ایسنا گفتوگویی با سعید چنگیزیان، بازیگر، نویسنده و کارگردان مطرح ملی انجام داده است.
انرژی و امید؛ موتور محرک فعالیتهای هنری در شهرستانها
بازیگر نقش آصف میرزا در سریال گیلدخت با اشاره به انگیزه اصلی خود برای فعالیت در میان جوانان شهر سمنان اظهار داشت: دلیل اصلی کار با نسل جوان، کشف نیروها و توانمندیهایی است که قاعدتاً باید در بدنه هنر وجود داشته باشد. در طول دو سال گذشته، انرژی، انگیزه و امید فراوانی برای کار متمرکز در میان این نسل مشاهده کردهام؛ چیزی که متأسفانه گاه در شهرستانها بهصورت مقطعی روشن و خاموش میشود و تداوم لازم را ندارد.

سعید چنگیزیان با انتقاد از تمرکز همهجانبه امکانات هنری در تهران افزود: بسیاری از هنرمندان برجسته پایتخت، فرزند همین شهرها هستند که ناگزیر فعالیتهای خود را در تهران متمرکز کردهاند، ایده اولیه ما این است که جریانی پایدار از افراد مشتاق، علاقهمند و کاربلد را در سطح شهرها تربیت کنیم، بهگونهای که جوانان هنر را نه به امید مهاجرت و رسیدن به شرایط ایدهآل در پایتخت، بلکه به عنوان یک جریان زنده در بستر فرهنگ بومی خود دنبال کنند.
وی همچنین با اشاره به چالشهای اقتصادی مهاجرت به کلانشهرها هشدار داد: هر جوانی که بخواهد برای فعالیت هنری راهی تهران شود، از ابتدا با وضعیت سنگین مالی و اقتصادی روبهرو میشود که چراغ فعالیت او را خاموش میکند، چرا که گذران زندگی در پایتخت انرژی زیادی از هنرمند میگیرد.
چنگیزیان با تأکید بر اینکه هنر نباید صرفاً در پایتخت خلاصه شود، بر ضرورت ایجاد بسترهای پایدار فرهنگی، حمایت از جوانان مستعد شهرها و استفاده از ادبیات کلاسیک در قالب پرفورمنسهای مدرن تأکید کرد و گفت: استمرار جریانهای هنری در مناطق مختلف کشور و جلوگیری از مهاجرت اجباری هنرمندان جوان به پایتخت، از دغدغههای اصلی فعالان حوزه نمایش است.
تلفیق تئاتر مدرن و ادبیات کهن
وی با اشاره به اثر نمایشی اخیر خود در سمنان گفت: نمایش «باز»، پژوهشی بر آیین بازگشت و یافتن طعم جان با نگاهی به آثار عرفانی سهروردی، عطار و مولانا طراحی شده است، این اثر، تئاتر و پرفورمنس با نگاهی نوین به استعدادیابی محلی و بهرهگیری از گنجینه ادبیات کهن ایرانزمین شکل گرفته است که بر استمرار و پویایی هنر در سطح شهرها تمرکز دارد.

تئاتر مدرن در همزیستی با ادبیات کلاسیک
این نویسنده و کارگردان اضافه کرد: در بخش دیگری از این پروژه، رویکرد اجرایی بر پایه تئاتر مدرن، فرم و حرکت طراحی شده است، طبق روال معمول، به سراغ ادبیات کلاسیک و کهن خود رفتیم تا علاوه بر معرفی بهتر این آثار، درک و فهم آن را برای مخاطبان تسهیل کنیم، مطالعه آثار ادبا، حکما و عرفای ایرانی دریچهای است تا مردم و جوانان ارتباط عمیقتری با میراث مکتوب خود برقرار کنند و مطالعات خود را در این حوزه گسترش دهند.
چنگیزیان درباره دغدغه فرم و محتوا افزود: هدف این است که به جوانان محتوایی فرمیافته و ساختاریافته آموزش داده شود تا زمان خود را صرف سرگردانی و جستوجوی بیهدف برای یافتن موضوع، مدل و فرم نکنند، ارائه یک چارچوب مشخص، از اتلاف وقت هنرمندان جوان جلوگیری میکند.

همافزایی نهادهای شهری و نگاه به آینده
این هنرمند ضمن قدردانی از حمایت نهادهای ذیربط خاطرنشان کرد: خوشبختانه در اجرای این پروژه کمترین احساس تنهایی را نداشتیم. شهرداری و مجموعه فرهنگی شهر همراهی بسیار خوبی داشتند و تمامی دستاندرکاران تلاش کردند تا پروژه به سرانجام برسد و محیطی کاملاً همراه و حمایتی فراهم شود.
چنگیزیان در پایان با اشاره به چشمانداز آینده این هنرمندان جوان یادآور شد: انگیزه و اشتیاق بچهها برای دیده شدن و محک زدن خود در کنار گروههای حرفهای دیگر شهرها و پایتخت بسیار اهمیت دارد، از این رو، حتماً پیگیر خواهیم بود تا بستر لازم برای حضور و اجرای آثار این هنرمندان مستعد در دیگر شهرها و پایتخت فراهم شود.
انتهای پیام