مجید مجیدی، شب گذشته در آیین نکوداشت بزرگان عرصه فرهنگ و هنر رضوی که در مرکز همایش‌های آستان قدس رضوی برگزار شد، در پیام ویدئویی خود با اشاره به تجربه‌های خود از آشنایی با خادمان کفشداری حرم مطهر رضوی اظهار کرد: کفشداری حرم امام رضا(ع) خاستگاه ویژه‌ای دارد و افراد از طیف‌های مختلف جامعه، از معلم و پزشک گرفته تا مهندس و دیگر اقشار، در کنار فعالیت‌های روزمره خود در این مکان به زائران و امام رضا(ع) خدمت می‌کنند.
وی افزود: آشنایی با کفشداری، در واقع نوعی شناخت و معرفی شخصیت و جایگاه امام رضا(ع) است. هنگامی که به این موضوع می‌پردازیم و با خادمان حرم گفت‌وگو می‌کنیم، خاطرات و روایت‌های زیبایی از آنان می‌شنویم که نشان می‌دهد این خدمت تا چه اندازه برایشان معنا و ارزش دارد.
مجیدی با اشاره به نگاه معنوی خادمان به خدمت در کفشداری بیان کرد: یکی از خادمان نقل می‌کرد که تمام دارایی و افتخار من این است که غبار و خاک کفش زائران امام رضا(ع) را جمع کنم؛ غباری که آرزو دارم روزی هنگام قرار گرفتنم در قبر نیز همراه من باشد. این نگاه نشان می‌دهد که حتی قدم‌ها و کفش زائران نیز در این فضا معنایی ویژه پیدا می‌کنند و خدمت به آنان از جایگاه معنوی خاصی برخوردار است.
این کارگردان سینما و تلویزیون ادامه داد: یکی از نکات جالبی که در آشنایی با خادمان کفشداری برایم روشن شد، این بود که برخی تصور می‌کردند این افراد در قبال دریافت حقوق و دستمزد به زائران خدمت می‌کنند، درحالی‌که بسیاری از آنان از روی عشق به امام رضا(ع) و با انگیزه‌ای قلبی در این جایگاه حضور دارند. پرداختن به این موضوع، از نظر اطلاع‌رسانی نیز اهمیت دارد و می‌تواند مقدمه مناسبی برای ورود به فضای زیارت و شناخت بیشتر حرم مطهر رضوی باشد.
وی با اشاره به تجربه‌های خود از گفت‌وگو با خادمان حرم رضوی تصریح کرد: وقتی با این افراد و شیوه خدمت‌رسانی آنان آشنا می‌شویم، روایت‌هایشان برایمان بسیار جذاب می‌شود. برای نمونه، با یکی از خادمان کفشداری آشنا شدیم که کشاورز بود و حتی در مزرعه خود، باغی را به امام رضا علیه‌السلام اختصاص داده بود و محصولات انگور آن را هنگام رسیدن برای زائران عرضه می‌کرد. چنین نمونه‌هایی نشان می‌دهد که ارادت به امام رضا(ع) در شکل‌های گوناگون زندگی افراد جریان دارد و خدمت به زائران، تنها به حضور در حرم محدود نمی‌شود.
مجیدی همچنین به روایت آشنایی خود با معلمی اشاره کرد که در کفشداری حرم مطهر رضوی خدمت می‌کرد و گفت: برایم بسیار جالب بود که بدانم حضور این معلم در جایگاه خادم کفشداری چه تأثیری بر نوع ارتباط او با دانش‌آموزانش گذاشته است. در جریان این تجربه، خود دانش‌آموزان نقل می‌کردند که برایشان بسیار جالب و حتی عجیب است که معلمشان کفش آنان را با احترام می‌گیرد و پس از انجام کار، با همان احترام تحویل می‌دهد.
وی خاطرنشان کرد: این نوع تعامل، تجربه‌ای منحصربه‌فرد است؛ معلمی که در فضای مدرسه جایگاه آموزشی دارد، در حرم مطهر رضوی با نهایت احترام کفش دانش‌آموز خود را دریافت می‌کند و به او تحویل می‌دهد. چنین رفتاری خود یک درس بزرگ است؛ درسی از ادب، احترام، انسان‌سازی، ایثار و فداکاری که می‌تواند بر روابط انسانی افراد در محیط‌های مختلف زندگی تأثیر بگذارد.
این کارگردان سینما و تلویزیون با تأکید بر اینکه آثار این ارتباط معنوی به یک محیط یا گروه خاص محدود نمی‌شود، افزود: ارتباطی که افراد در این جایگاه با مخاطبان خود برقرار می‌کنند، دنیای تازه‌ای پیش روی آنان می‌گشاید. وقتی انسان‌ها در فضایی قرار می‌گیرند که خدمت به دیگران و احترام به آنان اصل است، نوع نگاه و تعاملشان نیز می‌تواند دگرگون شود.
مجیدی با اشاره به حضور افراد دارای جایگاه‌های اجتماعی و مدیریتی در کفشداری حرم رضوی بیان کرد: تصور کنید مدیر یک کارخانه یا مسئول مجموعه‌ای بزرگ که صدها یا هزاران نفر در آن فعالیت می‌کنند، در این مکان می‌نشیند تا کفش زائران را بگیرد و تحویل دهد. این تجربه از منظر اجتماعی نیز اهمیت دارد؛ چراکه انسان در چنین جایگاهی، فارغ از موقعیت شغلی و اجتماعی خود، خدمت به دیگری را تجربه می‌کند و با معنای دیگری از احترام و فروتنی روبه‌رو می‌شود.
وی با اشاره به جایگاه معنوی کفش زائر در حرم مطهر رضوی گفت: کفش به‌خودی‌خود وسیله‌ای برای راه رفتن است و ممکن است در محیط‌های دیگر، آلودگی و گل‌ولای آن چندان ارزشمند تلقی نشود، اما در فضای زیارت، نگاه انسان به آن تغییر می‌کند. هنگامی که کفش به زائر امام رضا(ع) تعلق دارد، خادم آن را با احترام دریافت می‌کند؛ زیرا صاحب آن را مهمان امام رضا(ع) می‌داند.
مجیدی ادامه داد: در برخی روایت‌ها، خادمان حتی از اینکه کفشی غبار بیشتری داشته باشد یا گل‌ولای بیشتری به آن چسبیده باشد، استقبال می‌کنند؛ چرا که پاک کردن و تمیز کردن آن را بخشی از خدمت خود می‌دانند. این نگاه، نشان‌دهنده عمق ارادت آنان است و بیان می‌کند که ارزش این خدمت تنها در انجام یک کار ظاهری خلاصه نمی‌شود، بلکه فضیلتی معنوی در آن نهفته است.
وی با بیان اینکه خدمت در کفشداری را باید فراتر از یک فعالیت معمولی دانست، اظهار کرد: این خدمت نوعی شست‌وشوی معنوی، آرامش و تزکیه نفس برای انسان به همراه دارد. در چنین فضایی، فرد می‌آموزد که چگونه از موقعیت و جایگاه خود فاصله بگیرد و با احترام به دیگران خدمت کند. به همین دلیل، کفشداری حرم رضوی را می‌توان جایگاهی برای آموختن درس‌های بزرگ انسانی دانست.
این کارگردان سینما و تلویزیون با اشاره به تجربه شخصی خود از خدمت در کفشداری حرم امام رضا(ع) گفت: حدود دو سال پیش فرصتی فراهم شد تا برای یک روز به‌صورت افتخاری در کفشداری حرم خدمت کنم. شیفت من حدود چهار ساعت بود، اما آن‌قدر لحظات برایم شیرین و دلنشین گذشت که اصلاً متوجه گذر زمان نشدم.
وی افزود: در آن چند ساعت، کفش زائران را دریافت می‌کردم و در انجام کارهای مربوط به آن مشارکت داشتم. تجربه‌ای بسیار معنوی و متفاوت بود؛ به‌گونه‌ای که احساس می‌کردم پاهایم روی زمین نیست و در فضایی شبیه به قطعه‌ای از بهشت حضور دارم. آن لحظات برایم حس عجیب و وصف‌ناپذیری داشت و لذت معنوی آن را به‌خوبی احساس می‌کردم.
مجیدی با اشاره به تأثیر ماندگار آن تجربه بر خود خاطرنشان کرد: پس از پایان آن شیفت، همچنان آن حس دلنشین و فضای معنوی در ذهنم باقی مانده بود. همان تجربه باعث شد بیشتر به این موضوع فکر کنم که ارتباط میان خدمت ظاهری و فضای معنوی حرم چگونه می‌تواند بر انسان اثر بگذارد و چه احساس متفاوتی در او ایجاد کند.
وی ادامه داد: در همان مدتی که در کفشداری حضور داشتم، می‌دیدم افراد مختلف درباره امکان خدمت در این بخش سؤال می‌کنند و بسیاری از آنان نیز آرزو دارند فرصتی برای حضور در کفشداری پیدا کنند. این علاقه و اشتیاق نشان می‌دهد که خدمت به زائران امام رضا(ع) برای بسیاری از مردم، نه یک وظیفه عادی، بلکه توفیقی معنوی و فرصتی ارزشمند برای کسب فیض است.
انتهای پیام
