سه‌شنبه ۵ آبان ۱۴۰۵ | ۱۹:۳۱
منبع: نمایندگی فارس
افزایش احتمالی بارش‌ها به معنای پایان بحران کم‌آبی نیست

رئیس پژوهشکده آب و محیط‌ زیست دانشگاه شیراز:

افزایش احتمالی بارش‌ها به معنای پایان بحران کم‌آبی نیست

فارس (ایسنا) - رئیس پژوهشکده آب و محیط‌زیست دانشگاه شیراز با تأکید بر اینکه افزایش احتمالی بارندگی‌ها به معنای رفع بحران کم‌آبی نیست، گفت: مشکلات منابع آب کشور علاوه بر عوامل اقلیمی، از شیوه مدیریت منابع نیز تأثیر می‌پذیرد؛ ازاین‌رو، آمادگی برای مقابله با سیلاب‌های احتمالی باید هم‌زمان با برنامه‌ریزی بلندمدت برای مدیریت منابع آب و بهره‌برداری بهینه از بارش‌ها دنبال شود.

نشست علمی تخصصی «ال‌نینو و احتمال تغییر الگوی بارش در استان فارس» سه‌شنبه پنجم آبان‌ با همت بخش مهندسی راه، ساختمان و محیط‌زیست دانشکده مهندسی دانشگاه شیراز و با همکاری پژوهشکده آب و محیط‌زیست این دانشگاه، در تالار امیرکبیر دانشگاه شیراز برگزار شد.

بحران آب؛ برآیند عوامل اقلیمی و مدیریتی

رئیس پژوهشکده آب و محیط‌زیست دانشگاه شیراز، در این نشست با تأکید بر ضرورت بهره‌گیری از ظرفیت‌های علمی دانشگاه برای مواجهه با پیامدهای احتمالی تغییرات اقلیمی اظهار کرد: بحران آب در ایران تنها ناشی از عوامل اقلیمی نیست، بلکه مسائل مدیریتی نیز در شکل‌گیری و تداوم آن نقش دارند؛ ازاین‌رو، برای کاهش مخاطرات پیش‌رو باید هر دو بُعد به‌صورت جدی مورد توجه قرار گیرند.

وی با اشاره به رسالت اجتماعی دانشگاه شیراز در پرداختن به مسائل مرتبط با آب و محیط‌زیست افزود: با توجه به پیش‌بینی‌های مطرح‌شده درباره احتمال تأثیر پدیده ال‌نینو بر الگوهای بارش در ماه‌های پیش‌رو، برگزاری این نشست در دستور کار قرار گرفت تا زمینه هم‌اندیشی متخصصان و مدیران برای شناسایی مخاطرات احتمالی و ارائه راهکارهای علمی فراهم شود.

رئیس پژوهشکده آب و محیط‌زیست دانشگاه شیراز ادامه داد: هدف از برگزاری این نشست، بهره‌گیری از دیدگاه‌های علمی و تخصصی صاحب‌نظران و تقویت تعامل میان دانشگاه و دستگاه‌های مسئول است تا بتوان برای مواجهه بهتر با شرایط احتمالی پیش‌رو برنامه‌ریزی کرد و با اتخاذ تدابیر مناسب، خطرات و خسارت‌های احتمالی در شهر و استان را به حداقل رساند.

ال‌نینو چگونه بر الگوهای بارش تأثیر می‌گذارد؟

حق‌نگهدار با اشاره به اهمیت شناخت پدیده ال‌نینو بیان کرد: ال‌نینو یکی از پدیده‌های طبیعی اقلیمی است که در پی گرم‌شدن غیرمعمول آب‌های سطحی بخش‌هایی از اقیانوس آرام استوایی و تغییر در تعامل میان اقیانوس و جو شکل می‌گیرد. این پدیده می‌تواند گردش عمومی جو را تحت تأثیر قرار دهد و موجب تغییر الگوهای دما و بارش در مناطق مختلف جهان شود.

وی با بیان اینکه پیامدهای ال‌نینو در همه مناطق یکسان نیست، توضیح داد: بسته به شدت پدیده، زمان وقوع آن و شرایط اقلیمی هر منطقه، ممکن است تغییرات بارش به شکل افزایش یا کاهش بروز کند. ازاین‌رو، بررسی تأثیر احتمالی این پدیده بر ایران و استان فارس باید با توجه به پیش‌بینی‌های هواشناسی و شرایط اقلیمی محلی انجام شود.

وی همچنین با اشاره به احتمال وقوع بارش‌های حدی و سیلاب‌های ناگهانی شهری و رودخانه‌ای تأکید کرد: در صورت افزایش بارندگی‌ها، آمادگی دستگاه‌های مسئول برای مدیریت روان‌آب‌ها، کاهش خطر آب‌گرفتگی معابر و پیشگیری از خسارت‌های ناشی از سیلاب اهمیت بیشتری می‌یابد. بنابراین، بررسی وضعیت موجود، شناسایی نقاط آسیب‌پذیر و هماهنگی میان نهادهای مسئول باید پیش از وقوع رخدادهای احتمالی مورد توجه قرار گیرد.

رئیس پژوهشکده آب و محیط‌زیست دانشگاه شیراز با تأکید بر ضرورت نگاه جامع به مسئله آب گفت: تغییرات احتمالی الگوی بارش و افزایش بارندگی در برخی مناطق را نباید به معنای رفع بحران کم‌آبی تلقی کرد؛ زیرا وضعیت منابع آب کشور همچنان نیازمند توجه مستمر، برنامه‌ریزی بلندمدت و مدیریت مؤثر است.

وی افزود: بخشی از مشکلات منابع آب کشور ریشه در شرایط اقلیمی و محدودیت‌های طبیعی دارد و بخش دیگری به شیوه مدیریت منابع آب بازمی‌گردد. ازاین‌رو، در کنار آمادگی برای مقابله با سیلاب، باید بهره‌برداری بهینه از بارش‌ها، تقویت مدیریت منابع آب و اصلاح شیوه‌های مدیریتی نیز در کانون توجه قرار گیرد.

حق‌نگهدار تأکید کرد: بارش‌های شدید و کوتاه‌مدت، در صورت نبود زیرساخت‌های مناسب برای هدایت و ذخیره روان‌آب‌ها، ممکن است به‌جای تقویت منابع آب، خسارت‌های گسترده‌ای به دنبال داشته باشند. بنابراین، مدیریت صحیح روان‌آب‌ها و برنامه‌ریزی برای بهره‌گیری از ظرفیت بارش‌ها، در کنار اقدامات پیشگیرانه، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

نجات جان انسان‌ها؛ نخستین اولویت در مدیریت سیلاب

استاد دانشکده مهندسی دانشگاه شیراز و مدیر نشست هم با اشاره به ضرورت درنظرگرفتن رویکردی جامع در مدیریت سیلاب اظهار کرد: برای مواجهه با سیلاب، باید پیش از وقوع، حین آن و پس از آن، مجموعه‌ای از اقدامات پیشگیرانه، اجرایی و بازتوانی در دستور کار قرار گیرد. یکی از اهداف اصلی این نشست نیز بررسی راهکارهایی است که با اجرای آن‌ها بتوان پیش از وقوع سیلاب، از بسیاری از خطرات و پیامدهای ناشی از آن جلوگیری کرد.

ناصر طالب‌بیدخت با تأکید بر اینکه جلوگیری از تلفات جانی مهم‌ترین اولویت مدیریت سیلاب است، افزود: تخلیه به‌موقع مناطق پرخطر و اسکان اضطراری افرادی که در معرض سیلاب قرار دارند، ازجمله اقداماتی است که باید برای حفاظت از جان انسان‌ها پیش‌بینی شود. در کنار این موضوع، کاهش خسارات مالی به منازل مسکونی، تأسیسات، زیرساخت‌ها و اموال عمومی نیز اهمیت دارد.

این استاد دانشگاه شیراز، ذخیره‌سازی آب در پشت سدها و تغذیه سفره‌های آب زیرزمینی از طریق پخش سیلاب را از دیگر ظرفیت‌های قابل توجه سیلاب برشمرد و بر ضرورت بهره‌گیری از روش‌های اصولی آبخیزداری و آبخوان‌داری تأکید کرد.

آموزش عمومی و هشدار به‌موقع برای کاهش مخاطرات سیلاب

طالب‌بیدختی با اشاره به اهمیت آمادگی در برابر سیلاب بیان کرد: تدوین برنامه‌های مدیریت بحران، آموزش عمومی، شناسایی مناطق پرخطر و آماده‌سازی نیروهای امدادی ازجمله اقداماتی است که می‌تواند آمادگی جامعه و دستگاه‌های مسئول را برای مواجهه با سیلاب افزایش دهد.

وی تقویت سامانه‌های هشدار سریع و به‌موقع را نیز ضروری دانست و افزود: حفاظت از محیط‌زیست باید یکی از محورهای اصلی برنامه‌های مدیریت سیلاب باشد. جلوگیری از آلودگی منابع آب و خاک، مدیریت پسماندها و فاضلاب و کاهش آسیب به منابع طبیعی در جریان سیلاب و پس از آن، ازجمله اقداماتی است که باید مورد توجه قرار گیرد.

به گفته وی، حفاظت از تنوع زیستی، حفظ زیستگاه‌های طبیعی، جلوگیری از تخریب زیستگاه‌های جانوری و گیاهی و کاهش آثار منفی سیلاب بر حیات وحش نیز از ضرورت‌های مدیریت اصولی این پدیده است.

این استاد دانشگاه شیراز، مدیریت اصولی حوضه‌های آبخیز، ارتقای ایمنی رودخانه‌ها، بازسازی و بازتوانی مناطق آسیب‌دیده پس از سیلاب و حفاظت از آثار تاریخی، باستانی و مذهبی را از دیگر محورهای مهم مدیریت سیلاب برشمرد و بر لزوم توجه هم‌زمان به ابعاد اجتماعی، اقتصادی، زیست‌محیطی و فرهنگی در برنامه‌ریزی‌های مرتبط با این پدیده تأکید کرد.

سیلاب؛ فرصتی برای تغذیه آبخوان‌ها و احیای تالاب‌ها

طالب‌بیدختی در جمع‌بندی سخنان خود تصریح کرد: مدیریت صحیح سیلاب باید به‌گونه‌ای باشد که ضمن کاهش خسارات جانی و مالی، از ظرفیت آن برای تغذیه آبخوان‌ها، تقویت منابع آبی و احیای تالاب‌ها استفاده شود. در این مسیر، حفاظت از محیط‌زیست، اکوسیستم‌های طبیعی و تنوع زیستی نیز باید به‌عنوان بخش جدایی‌ناپذیر برنامه‌های مدیریت سیلاب مورد توجه قرار گیرد.

وی تأکید کرد: سیلاب را نباید صرفاً یک تهدید تلقی کرد؛ بلکه با برنامه‌ریزی علمی، مدیریت صحیح و اتخاذ تدابیر پیشگیرانه می‌توان از ظرفیت آن برای احیای منابع آب و حفاظت از اکوسیستم‌های طبیعی بهره گرفت.

به گزارش ایسنا، در این نشست، مدیران دستگاه‌های مرتبط، اعضای هیئت‌علمی دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی، مشاوران و نمایندگان برخی نهادها و صنایع حضور داشتند و درباره شرایط موجود، میزان آمادگی دستگاه‌های مسئول و راهکارهای پیشگیرانه برای مقابله با مخاطرات احتمالی بارش‌های حدی و سیلاب‌های شهری و رودخانه‌ای تبادل‌نظر کردند.

انتهای پیام 

آخرین اخبار استان‌ها