صادق نادری در گفت‌وگو با ایسنا افزود: تلفیق تولیدات گیاهی و آبزی‌پروری در قالب سیستم آکواپونیک، نمونه‌ای از کشاورزی هوشمند و دانش‌بنیان است که با ایجاد ارتباط متقابل میان پرورش ماهی و کشت گیاهان، امکان استفاده چندباره و مؤثر از منابع آب و مواد مغذی را فراهم می‌کند. این رویکرد علاوه بر تنوع‌بخشی به فعالیت‌های تولیدی، می‌تواند زمینه افزایش درآمد و اقتصادی‌تر شدن فعالیت بهره‌برداران را فراهم سازد.
مجید نصرتلو، معاون مدیریت شیلات و امور آبزیان سازمان نیز با تشریح نحوه عملکرد سیستم آکواپونیک گفت: در این روش، آب ابتدا وارد استخرهای پرورش ماهی می‌شود و پس از آن، آب خروجی استخرها که حاوی مواد مغذی حاصل از فعالیت زیستی ماهیان است، پس از عبور از مراحل تصفیه و آماده‌سازی مورد نیاز، برای تغذیه و آبیاری گیاهان مورد استفاده قرار می‌گیرد.
وی با بیان اینکه در این چرخه، گیاهان بخشی از مواد مغذی موجود در آب را جذب کرده و آب پس از تصفیه و تنظیم شرایط، مجدداً به چرخه تولید بازمی‌گردد، اظهار کرد: این فرایند موجب کاهش مصرف آب و استفاده کارآمدتر از نهاده‌های تولید می‌شود و امکان تولید هم‌زمان محصولات گیاهی و پروتئین آبزی را در یک مجموعه فراهم می‌آورد.
نصرتلو با تأکید بر اهمیت این فناوری در کشورهای کم‌آب، از جمله ایران، افزود: در شرایط محدودیت منابع آبی، استفاده بهینه از آب و حرکت به سمت الگوهای نوین تولید، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. سیستم آکواپونیک با قابلیت بازچرخانی آب و کاهش تلفات آن، یکی از گزینه‌های قابل توجه برای توسعه کشاورزی پایدار و آبزی‌پروری نوین به شمار می‌رود.
وی ادامه داد: افزایش راندمان مصرف آب، استفاده مؤثر از مواد مغذی، کاهش هزینه‌های تولید در صورت مدیریت صحیح، امکان تولید هم‌زمان دو محصول و کاهش بار آلایندگی پساب‌های پرورش ماهی، از جمله ویژگی‌هایی است که موجب افزایش توجه بهره‌برداران به این سیستم شده است.
معاون مدیریت شیلات و امور آبزیان سازمان همچنین به مزایای اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی کشت توأم آبزیان و گیاهان اشاره کرد و گفت: افزایش بهره‌وری آب و استفاده دومنظوره از منابع آبی، ایجاد ارزش افزوده، تنوع‌بخشی به فعالیت‌های کشاورزی، ایجاد ثروت و فرصت‌های اشتغال در مناطق روستایی، کاهش وابستگی به بخشی از نهاده‌های شیمیایی و فراهم شدن زمینه تولید هم‌زمان محصولات گیاهی و پروتئین سفید ماهی، از مهم‌ترین دستاوردهای این روش است.
وی خاطرنشان کرد: توسعه چنین الگوهایی می‌تواند ضمن تقویت امنیت غذایی و افزایش دسترسی جوامع روستایی به منابع پروتئینی، به کاهش فشار بر منابع طبیعی و ارتقای تاب‌آوری فعالیت‌های تولیدی بخش کشاورزی کمک کند.
گفتنی است؛ سیستم آکواپونیک با پیوند دو حوزه آبزی‌پروری و تولیدات گلخانه‌ای، ظرفیت مناسبی برای توسعه واحدهای تولیدی تلفیقی، افزایش بهره‌وری منابع و حرکت به سمت کشاورزی پایدار در استان آذربایجان‌شرقی دارد.
انتهای پیام
