گاهی سفارش یک وعده غذا در رستوران، یک پیتزا یا خوردن یک ساندویچ در کنار اعضای خانواده، فراتر از صرف یک وعده غذایی، بهانه‌ای برای دورهم جمع شدن، گفت‌وگو، فاصله گرفتن از مشغله‌ها و ساختن خاطره‌هایی کوچک اما شیرین است، تفریحی که شاید در مقایسه با سفر، گردش‌های چندروزه و سایر سرگرمی‌های پرهزینه، ساده‌تر و در دسترس‌تر به نظر برسد، برای بسیاری از خانواده‌ها، به‌ویژه در شهرهای کوچک که تنوع امکانات تفریحی و سرگرمی محدود است، همین رستوران‌گردی‌های گاه و بیگاه یکی از معدود فرصت‌های تجربه یک تفریح خانوادگی محسوب می‌شود. با این حال، این روزها حتی همین دلخوشی ساده نیز از گزند افزایش هزینه‌ها در امان نمانده و گرانی مواداولیه، افزایش هزینه‌های تأمین کالا، اجاره‌بها، دستمزد نیروی کار و سایر مخارج فعالیت واحدهای صنفی، قیمت غذا و فست‌فود را با افزایش قابل توجهی مواجه کرده است.
در شرایطی که هزینه‌های زندگی سهم بیشتری از درآمد خانوارها را به خود اختصاص می‌دهد و بسیاری از خانواده‌ها ناچارند برای مدیریت مخارج، از هزینه‌های غیرضروری و حتی بخشی از تفریحات خود چشم‌پوشی کنند، غذا خوردن در رستوران نیز به یکی از انتخاب‌های حساب شده و گاه حذف شده از سبد مصرفی تبدیل شده است؛ برای برخی، مراجعه به رستوران و فست‌فود دیگر حتی در مناسبت‌های خاص نیز به‌راحتی امکانپذیر نیست و برای برخی دیگر، این تفریح همچنان یکی از معدود گزینه‌های در دسترس برای گذراندن ساعاتی در کنار خانواده به شمار می‌رود، هرچند تکرار آن نیز مستلزم صرف هزینه‌ای است که شاید با توان اقتصادی بسیاری از خانوارها همخوانی نداشته باشد و در واقع مسئله تنها گران شدن یک وعده غذا نیست، بلکه کوچک‌تر شدن فرصت‌های تفریح، دورهمی و نشاط اجتماعی در زندگی روزمره مردم است.
از سوی دیگر، نگاهی به خیابان‌های شهرکرد نشان می‌دهد که طی سال‌های اخیر تعداد رستوران‌ها، کافه‌ها و واحدهای عرضه فست‌فود به شکل چشمگیری افزایش یافته و کسب‌وکارهای متعددی با امید به جذب مشتری و بهره‌مندی از ظرفیت بازار این شهر فعالیت خود را آغاز کرده‌اند، گسترش این واحدها در نگاه نخست می‌تواند نشانه‌ای از رونق بازار غذا و تغییر سبک زندگی شهروندان باشد، اما آیا این افزایش تعداد واحدهای صنفی به معنای افزایش واقعی تقاضا و قدرت خرید مردم نیز هست؟ آیا مشتریانی که تا چند سال پیش با آسودگی بیشتری برای صرف غذا به رستوران مراجعه می‌کردند، امروز نیز توان پرداخت هزینه‌های رو به افزایش را دارند و مهمتر از آن، آیا درآمد حاصل از فعالیت این کسب‌وکارها همچنان پاسخگوی هزینه‌های سنگین تأمین مواد اولیه، اجاره، حقوق کارکنان، انرژی و سایر تعهدات مالی است؟
واقعیت این است که رستوران‌داران نیز در سوی دیگر این ماجرا با چالش‌های اقتصادی متعددی مواجه‌اند؛ از یک طرف افزایش قیمت مواد اولیه و هزینه‌های جاری، ادامه فعالیت را برای آن‌ها دشوارتر کرده و از طرف دیگر، کاهش قدرت خرید مردم و محدود شدن دفعات مراجعه مشتریان، امکان افزایش قیمت‌ها متناسب با رشد هزینه‌ها را با محدودیت روبرو می‌کند، در چنین شرایطی، صاحبان این واحدها میان حفظ مشتری، کنترل قیمت‌ها، کاهش هزینه‌ها و تأمین کیفیت غذا گرفتار می‌شوند، معادله‌ای که حل آن به ویژه در یک شهر کوچک با جمعیت و ظرفیت محدود بازار، پیچیدگی‌های بیشتری دارد.
اکنون این پرسش جدی مطرح است که در بازاری که هم مشتریان توان کمتری برای پرداخت هزینه غذا دارند و هم صاحبان کسب‌وکار با افزایش مداوم مخارج مواجه‌اند، آینده رستوران‌داری و فعالیت واحدهای عرضه فست‌فود در شهرکرد به کدام سمت خواهد رفت؟ آیا افزایش تعداد رستوران‌ها و کافه‌ها همچنان می‌تواند توجیه اقتصادی داشته باشد یا باید منتظر تشدید رقابت، کاهش حاشیه سود، افت کیفیت خدمات و حتی تعطیلی برخی واحدهای صنفی بود؟ در این میان، آنچه اهمیت دارد، تنها سرنوشت یک کسب‌وکار یا قیمت یک وعده غذا نیست، بلکه باید دید در سایه فشارهای اقتصادی، چه بر سر یکی از ساده‌ترین فرصت‌های تفریح و دورهمی خانواده‌ها می‌آید و آیا قرار است رستوران‌رفتن نیز مانند بسیاری از تفریحات دیگر، به امتیازی مختص خانواده‌های برخوردار تبدیل شود؟
تعداد دفعات رفتن من به رستوران در ماه کاهش پیدا کرده است
نظری، یکی از شهروندان شهرکردی در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: در گذشته هفته‌ای یکبار با خانواده یا دوستان برای غذا خوردن بیرون می‌رفتیم، اما الان شرایط کاملاً تغییر کرده است، با افزایش قیمت غذا و هزینه‌های زندگی، دیگر مثل گذشته نمی‌توانیم برنامه‌ای برای رستوران رفتن داشته باشیم.
وی افزود: در حال حاضر باتوجه به افزایش هزینه قیمت فست فود و غذا در رستوران، تعداد دفعات رفتن به رستوران در ماه کاهش پیدا کرده است، آن هم معمولاً به مناسبت خاصی یا یک دورهمی خانوادگی. واقعاً وقتی قیمت یک وعده غذا را برای چند نفر حساب می‌کنیم، ترجیح می‌دهیم همان هزینه را برای خرید مایحتاج ضروری زندگی کنار بگذاریم.
این شهروند بیان کرد: متأسفانه بسیاری از تفریحات هزینه‌بر را محدود کرده‌ایم. قبلاً بیرون رفتن و غذا خوردن بخشی از برنامه‌های عادی زندگی بود، اما حالا باید برای کوچک‌ترین هزینه‌ها هم حساب‌وکتاب کنیم.
رفتن به رستوران برای صرف غذا از ارزان‌ترین و در دسترس‌ترین تفریحات کنونی است
امیری، یک شهروند شهرکردی در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: در شهری مثل شهرکرد که امکانات تفریحی چندانی ندارد، رفتن به رستوران یا فست‌فود برای صرف یک وعده غذا، شاید یکی از ارزان‌ترین و در دسترس‌ترین تفریحاتی باشد که می‌توانیم در کنار خانواده تجربه کنیم، زیرا در این شرایط امکان مسافرت رفتن برای همه خانواده‌ها فراهم نیست و گزینه‌های تفریحی متنوعی در شهر نیز وجود ندارد؛ به همین دلیل گاهی ترجیح می‌دهیم به جای هزینه‌های سنگین سفر، یک وعده غذا را بیرون از خانه و در کنار خانواده صرف کنیم.
وی افزود: اما همین تفریح ساده هم دیگر مثل گذشته نیست، افزایش قیمت غذا باعث شده دفعات مراجعه ما به رستوران و فست‌فود به‌شدت کاهش پیدا کند، قبلاً شاید هر هفته یا چند بار در ماه چنین برنامه‌ای داشتیم، اما حالا باید برای هر بار بیرون غذا خوردن حساب‌وکتاب کنیم و حتی گاهی از خیر آن بگذریم.
امیری بیان کرد: مسئله فقط گران شدن غذا نیست، درآمدها هم با هزینه‌های زندگی تناسبی ندارد و وقتی یک خانواده برای تأمین مخارج ضروری زندگی با مشکل مواجه است، طبیعتاً تفریح و دورهمی‌های بیرون از خانه در اولویت‌های بعدی قرار می‌گیرد.
این شهروند در پایان گفت: امیدوارم شرایط اقتصادی به گونه‌ای شود که مردم برای یک وعده غذای خانوادگی هم مجبور نباشند این‌همه حساب‌وکتاب کنند؛ چون گاهی همین دورهمی‌های ساده، تنها دلخوشی خانواده‌ها در میان دغدغه‌های روزمره است.
عرضه و تقاضا در صنف رستوران‌داران بسیار حائز اهمیت است
روزبه فاضل، رئیس اتحادیه رستوران‌داران شهرکرد در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص چالش‌های صنفی این قشر، اظهار کرد: قطعا وضعیت اقتصادی کشور بر فعالیت تمامی صنوف تاثیر گذاشته است و این مسئله نیز بر تعداد مشتریان در رستوران‌ها نیز تاثیر دارد.
وی با اشاره به اینکه نظارت دولت بر قیمت‌گذاری مواداولیه مورد نیاز طبخ غذا در رستوران‌ها مطلوب بوده است، خاطرنشان کرد: این نظارت موجب شده تا قیمت‌ها تا حدودی کنترل شود، اما قطعا با شرایط اقتصادی، اولویت‌بندی مردم برای هزینه‌کرد درآمدشان نیز تغییر کرده است.
فاضل با بیان اینکه رفتن به رستوران برای صرف غذا برای خانوارها تفریح در دسترس‌تری محسوب می‌شد، گفت: بنابراین فعالان این صنف برای اینکه بتوانند با مردم در این شرایط اقتصادی همراهی داشته باشند، شیوه‌های سرو را تا حدودی تغییر داده‌اند تا بتوانند بدون افت کیفیت، غذا با قیمت مناسب‌تری تهیه و در اختیار مشتریان قرار دهند.
رئیس اتحادیه رستوران‌داران شهرکرد با بیان اینکه قیمت غذا در رستوران‌های شهرکرد به نسبت شهرستان‌های چهارمحال و بختیاری و استان همجوار منطقی‌تر است، عنوان کرد: بنابراین با کاهش چشمگیر تعداد مراجعات مواجهه نیستیم، البته این مسئله مختص رستوران‌هایی است که کیفیت غذا را حفظ کرده‌اند و قیمت آن‌ها نیز معقول است.
وی افزود: عرضه و تقاضا در صنف رستوران‌داران بسیار حائز اهمیت است، اگر تعداد رستوران‌ها بدون در نظر گرفتن تقاضا افزایش پیدا کند، قطعا تعداد مشتریان سرشکن می‌شود و این مسئله موجب می‌شود تا ادامه فعالیت برای بسیاری از رستوران‌داران با تجربه کمتر و تازه‌کار به صرفه نباشد و احتمال ورشکستگی آنان نیز بالا می‌رود، بنابراین پیشنهاد می‌شود قبل از ورود به این صنف تمامی جوانب را در نظر بگیرند.
انتهای پیام
