صحبت از صنعت نفت آبادان است؛ باشگاهی ریشه‌دار که با فوتبال این شهر عجین شده و برای مردم آبادان چیزی فراتر از یک تیم فوتبال است. طبیعی است که در شرایط فعلی، سامان دادن به تیم بزرگسالان و عبور از مشکلات موجود، مهم‌ترین دغدغه هواداران باشد؛ همه نیز امیدوارند صنعت نفت بتواند از این شرایط عبور کند و دوباره به جایگاهی برسد که شایسته نام و سابقه این باشگاه است.
با این حال، در کنار تمام دغدغه‌های تیم بزرگسالان، موضوع مهم دیگری وجود دارد که نباید زیر سایه نتایج و مشکلات امروز قرار بگیرد؛ آکادمی و فوتبال پایه صنعت نفت آبادان.
آبادان هنوز معدن استعداد است
واقعیت این است که فوتبال هنوز در رگ و ریشه آبادان جریان دارد. این شهر همچنان استعدادهای فراوانی دارد و ظرفیت آن را دارد که بازیکنان بزرگی به فوتبال ایران معرفی کند. فوتبال آبادان پیشینه‌ای پرافتخار دارد و این ظرفیت به‌سادگی از بین نرفته است؛ اما پرسش اساسی اینجاست که چرا این استعدادها آن‌طور که باید، به بازیکنان مؤثر و آماده برای حضور در فوتبال حرفه‌ای تبدیل نمی‌شوند؟
نسل امروز با شرایط و سرگرمی‌های متفاوتی روبه‌روست. علاقه جوانان به بازی‌های رایانه‌ای و دیگر سرگرمی‌ها، بخشی از تغییرات طبیعی زندگی امروز است؛ اما این موضوع نباید باعث شود از ظرفیت‌های فوتبالی شهر غافل شویم. وظیفه باشگاهی مانند صنعت نفت این است که با ایجاد انگیزه، فراهم کردن امکانات، استفاده از مربیان توانمند و طراحی یک مسیر حرفه‌ای، استعدادهای جوان را شناسایی کند و برای رشد آن‌ها برنامه داشته باشد.
استعداد به‌تنهایی کافی نیست. اگر برای کشف، پرورش و حفظ استعدادها برنامه‌ای وجود نداشته باشد، حتی مستعدترین بازیکنان نیز ممکن است فرصت پیشرفت را از دست بدهند. بنابراین، نمی‌توان تنها به گذشته پرافتخار فوتبال آبادان تکیه کرد و انتظار داشت این پیشینه به‌خودی‌خود بازیکنان آینده صنعت نفت را تأمین کند.
آکادمی به برنامه نیاز دارد، نه اقدامات نمایشی
در این بین نیز محمدی مدیرعامل باشگاه نفت پیش از هر تصمیمی باید وضعیت آکادمی صنعت نفت را به‌صورت دقیق بررسی کند و ببینید چه مشکلاتی در سال‌های گذشته وجود داشته، چه تصمیم‌هایی گرفته شده، چه عواملی مانع پیشرفت تیم‌های پایه شده و چرا خروجی این مجموعه با ظرفیت‌های فوتبال آبادان تناسب ندارد.
به گزارش ایسنا. باید شرایط تیم‌ها، امکانات تمرینی، وضعیت مربیان، نحوه استعدادیابی، حمایت‌های مالی و مسیر انتقال بازیکنان مستعد به تیم بزرگسالان بررسی شود. لازم است مشخص شود آکادمی امروز در چه وضعیتی قرار دارد و برای رسیدن به شرایط مطلوب، چه اقداماتی باید انجام شود.
البته منظور از سامان دادن به آکادمی، صرفاً انتخاب چند فرد جدید، استفاده از نام‌های شناخته‌شده یا اضافه کردن تعدادی بازیکن به فهرست تیم‌ها نیست. افزایش تعداد بازیکنان روی کاغذ، خرید چند توپ یا تشکیل تیم‌های متعدد، به‌تنهایی به معنای بازیکن‌سازی نیست.
آکادمی به ساختاری منسجم، امکانات مناسب، برنامه فنی مشخص، مربیان توانمند و نظامی اصولی برای شناسایی و پرورش استعدادها نیاز دارد. باید هدف‌گذاری کرد که در سال‌های آینده چه تعداد بازیکن مستعد پرورش پیدا کنند، چه مسیری برای رسیدن آن‌ها به تیم بزرگسالان وجود داشته باشد و چگونه می‌توان از این ظرفیت برای تقویت صنعت نفت بهره برد.
اصل ماجرا ساختن بازیکن برای آینده صنعت نفت است
اگر ساختار فعلی پاسخ‌گو نیست، باید اصلاح شود؛ اگر افراد توانمند و برنامه‌های مؤثری وجود دارند، باید از آن‌ها حمایت کرد. معیار تصمیم‌گیری باید تخصص، عملکرد و خروجی باشد، نه صرفاً نام افراد یا موافقت و مخالفت آن‌ها با مدیرعامل.
از ظرفیت فوتبال خوزستان غافل نشویم
استعدادیابی نیز نباید فقط به محدوده جغرافیایی آبادان محدود شود. خوزستان سرزمین فوتبال و استعدادهای فراوان است و شهرهایی مانند اهواز، شادگان و مسجدسلیمان نیز بازیکنان مستعدی دارند که می‌توانند در صورت شناسایی و پرورش صحیح، به فوتبال حرفه‌ای راه پیدا کنند.
صنعت نفت می‌تواند با طراحی یک نقشه راه مشخص برای استعدادیابی در آبادان و دیگر مناطق استان، از این ظرفیت گسترده بهره ببرد. مهم این است که باشگاه برای شناسایی استعدادها، جذب بازیکنان مستعد و پرورش آن‌ها برنامه داشته باشد؛ نه اینکه صرفاً در مقاطع مختلف به دنبال جذب بازیکن از بیرون باشد و از ظرفیت بازیکن‌سازی خود غافل بماند.
این موضوع به معنای نادیده گرفتن بازیکنان غیربومی نیست؛ بحث بر سر تقویت هویت بازیکن‌سازی باشگاه و استفاده بهتر از سرمایه‌های انسانی منطقه است. باشگاهی با سابقه صنعت نفت باید بتواند سهم قابل‌توجهی در پرورش استعدادهای فوتبال خوزستان داشته باشد.
منتقدان را کنار نگذارید؛ از فکر و تخصص استفاده کنید
یکی دیگر از نکاتی که مدیریت جدید باشگاه باید به آن توجه داشته باشد، استفاده از دیدگاه‌های کارشناسی و پرهیز از تصمیم‌گیری بر اساس اختلافات شخصی است. در فوتبال، همیشه درباره انتخاب افراد و شیوه مدیریت اختلاف‌نظر وجود دارد و طبیعی است که هر تصمیمی موافقان و مخالفانی داشته باشد.
اما مدیر موفق کسی نیست که فقط از افراد موافق خود استفاده کند؛ بلکه کسی است که بتواند از دانش، تجربه و پیشنهادهای مفید دیگران نیز بهره ببرد. حتی اگر فردی با مدیریت جدید اختلاف‌نظر داشته باشد، چنانچه دانش و راهکاری برای حل مشکلات دارد، نباید صرفاً به دلیل مخالفتش کنار گذاشته شود.
از افراد متخصص، باتجربه و صاحب ایده استفاده کنید؛ کسانی که بتوانند برای مشکلات آکادمی راهکار عملی ارائه دهند. در نهایت، این عملکرد و نتیجه کار است که باید ملاک ارزیابی قرار بگیرد.
حالا تیز محمدی، به‌عنوان مدیری جوان و تحصیل‌کرده که از شناخت و مقبولیت در آبادان برخوردار است، این فرصت را دارد که علاوه بر سامان دادن به شرایط تیم بزرگسالان، در ساختار فوتبال پایه نیز تغییراتی ماندگار ایجاد کند. این فرصت زمانی ارزشمند خواهد بود که با تصمیم‌های کارشناسی، برنامه‌ریزی اصولی و پیگیری مستمر همراه شود.
صنعت نفت برای امروز و فردای خود برنامه می‌خواهد
در حال حاضر نیز تیم بزرگسالان باید سامان بگیرد و مشکلات آن برطرف شود؛ این خواسته طبیعی هواداران است. در کنار آن، آکادمی هم باید از وضعیت فعلی خارج شود و به مجموعه‌ای تبدیل شود که بتواند بازیکنان مستعد را پرورش دهد و پشتوانه‌ای واقعی برای تیم اصلی باشد.
صنعت نفت آبادان فقط به نتیجه بازی هفته آینده نیاز ندارد. این باشگاه باید برای چند سال آینده نیز برنامه داشته باشد؛ برنامه‌ای که از زمین‌های تمرین تیم‌های پایه آغاز شود و در نهایت به حضور بازیکنان مستعد و پرورش‌یافته در ترکیب تیم بزرگسالان برسد.
آن چه پررنگ است این است که آبادان هنوز استعداد دارد و فوتبال همچنان در هویت این شهر زنده است و آنچه نیاز دارد، مدیریت هدفمند، امکانات مناسب، تصمیم‌های درست و نقشه راهی روشن برای تبدیل این استعدادها به سرمایه‌های آینده صنعت نفت است.
انتهای پیام
